အဝါေရာင္စိုက္ခင္း ၅
ဟိုဖက္မယ္ အူးေဇာ္အူးရဲ႕က်ိန္ဆဲသံ၊ ကိုသရဲရဲ႕အံႀကိတ္သံ၊ ကိုေပါကိုရဲ႕ သာဓုေခၚသံ၊ တပ္ႀကပ္ႀကီးရဲ႕ ဟုတ္မွဟုတ္ရဲ႕လားဆိုတဲ့သေဘာ(ကိုပန္းရိုင္းကို ဗန္းျပပီးရိတာ) ပါတဲ့ပို႔စ္ေတြပြေနပါေပါ့လား ညီအကိုတို႔ရာဟီးဟီး။
က်ေနာ္ ေအာစာေတြေရးတဲ့ေနရာမယ္ တစ္ခုပဲ အဓိက ထားပါတယ္။ ရိုးသားမႈပါ။ ေသာက္ႀကီးေသာက္က်ယ္ေတြေျပာျပန္ပီလို႔ က်ေနာ့္ညီအကိုေတြဆဲလည္းခံပါ့မယ္။ ရိုးရိုးကေလးပဲတင္ျပဖို႔ႀကိဳးစားပါတယ္။ က်ေနာ့္ဇာတ္လမ္းေတြထဲက ဇာတ္ေကာင္ေတြက ခင္ဗ်ားတို႔လို သူလိုငါလို
လူသားေတြပါ။ က်ေနာ္ေရးခဲ့တဲ့ဇာတ္လမ္းေတြထဲမယ္ သူတို႔ရဲ႕သြင္ျပင္လကၡဏာေတြဟာ မႈန္၀ါး၀ါးေတြျဖစ္ေနတာ ခင္ဗ်ားတို႔သတိထားမိလိမ့္မယ္ထင္ပါတယ္။ လူလြန္မသားေတြမဟုတ္ပါ။ ပိုဆိုးတာက က်ေနာ့္ပင္တိုင္ဇာတ္ေကာင္ဖိုးသက္ ဆိုတဲ့ေကာင္က ကေလကေခ်လို႔ယူဆလို႔
ရတဲ့နီးနီး ကိုယ္ရည္ေသြးညံ့ဖ်င္းေနပါတယ္။ တမင္လုပ္ထားတာလဲမဟုတ္ရပါ။ ဆိုလိုတာက သူတို႔ေတြသည္ ခင္ဗ်ားတို႔ ေဘးပတ္၀န္းက်င္က ေန႔စဥ္ျမင္ေနႀကလူေတြသာျဖစ္ပီး အျဖစ္အပ်က္ေတြသည္လည္းပဲ လူတိုင္းႀကံဳႏိုင္ေသာ မထူးဆန္းေသာ ေလာကီထုပၸ လူတို႔ဇတ္ေတြပါလို႔
ဆိုလိုခ်င္တာပါ။ ဇာတ္လမ္းေတြေလွ်ာက္ေရးရတာ ပ်င္းရိလာလို႔ ကိုယ္ေတြ႕ေလးေတြေရးျပလာတာလဲ ခုဆို ၃ပုဒ္ေျမွာက္ရွိသြားပါပီ။ သတိထားႀကည့္ပါ။ ေနရာေဒသဘယ္ေနရာမွာ ျဖစ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ မပါ ပါ။ မတတ္သာလို႔ထည့္ရင္ေတာင္မွ ခပ္ပါးပါးေလးပဲမႈန္ပ်ပ်ေလးေလာက္ပဲေရးပါတယ္။
မသင့္ေတာ္ဘူးလို႔ထင္လို႔ပါ။ အဓိက အျဖစ္အပ်က္ေလာက္ပဲေရးျပပါတယ္။ ခုအျဖစ္အပ်က္လည္းဒီလိုပဲ နာမည္ေတြ၊ေနရာေဒသေတြမပါ ပါ။ ဟိုးအေ၀းႀကီးတေနရာမွာ က်ေနာ္နဲ႔ဆံုဖူးတဲ့ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္။ဒါပါပဲ။
ငခ်မ္းကို မင့္ဇာတ္လမ္းဖတ္မလို႔ဟာ ဘာေတြလာေျပာေနတာလဲဆိုေတာ့ ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး မူးလို႔ေလွ်ာက္ေျပာေနတာပါအဟိ။ ဟိုဘူဒါးႀကီးေတြရိတိတိလုပ္တာမခံႏိုင္လို႔မ်ား ဒီလိုေတြေျပာေနတယ္မထင္ပါနဲ႔။
သူတို႔ေတြေျပာေလေလ က်ေနာ္ႀကိဳက္ေလေလပါဗ်။ လူ႔ေလာကမွာ မထူးဆန္းေသာ အေႀကာင္းအရာ အျဖစ္အပ်က္ေတြလို႔ဆိုထားေသာ္ျငား ယခု ဆက္ေရးျပမွာေတြကို ခင္ဗ်ားတို႔ လက္ခံခ်င္မွလက္ခံႏိုင္ႀကလိမ့္မယ္ဆိုတာေလး ႀကိဳတင္သတိေပးထားခ်င္ပါတယ္။ လူတခ်ိဳ႕မွာထူးဆန္းတဲ့
အမူအက်င့္ရွိတယ္ဆုိတာေလးခင္ဗ်ားတို႔ကို ေျပာျပခ်င္လြန္းလို႔ အမွန္အတိုင္းေရးျပလိုက္ပါတယ္။ ခ်င့္ခ်ိန္ပီး ယံုႀကပါေတာ့ မိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ား။ ဇာတ္လမ္းဆက္ပါပီ.. ...
အမေလးေနာ္.. ကၽြတ္ကၽြတ္.. မရဘူးကြာ ..နာလိုက္တာ.. ရွီးးးး
အဲ့လိုေလး စုတ္သပ္ျငီးျငဴေနရင္း ကုန္းကြကြေလးျဖစ္ေနတဲ့ ညီမေလးကို ခင္ဗ်ားတို႔ မ်က္စိထဲျမင္ေယာင္သာႀကည့္ႀကေပေတာ့ဗ်ိဳ႕။ မူလက မေကာင္းဘူးထင္တယ္ ဘာညာနဲ႔ မူလကီ လုပ္ေနတဲ့ က်ေနာ္တစ္ေယာက္ ပက္လက္အိပ္ေနရာက လက္ေထာက္ပီးထထိုင္လိုက္ရင္း လိင္စိတ္ကေထာင္းကနဲ
အထ စိတ္ေနာက္ကိုယ္ပါျဖစ္ကုန္ေရာ။ လက္တစ္ဖက္က ေနာက္ျပန္ေထာက္ထားရင္း က်န္တဲ့ လက္တစ္ဖက္နဲ႔ သူ႔ခါးက်င္က်င္ေလးကို ကိုင္ထားရင္း သာသာေလးဖိပီး ထိုင္ခ်ခိုင္းေနမိပီေလ။
ညီမေလး.. အားနည္းနည္းစိုက္ပီးထိုင္ခ်လိုက္.. ဖူးး ...
မရပူး အကိုရ .. တအားနာတယ္ဆို .. ႀကပ္သိပ္ေနတာ..
လိမၼာပါတယ္ ညီမေလးရာ.. ၀င္ေနပီဟာေနာ္.. ရွီးး ဖိဖိ.. အင္းး
အီးး ရဘူး နာတယ္အကို နာတယ္ တအားနာတယ္
အဲ့ဒီမွာ ဘယ္လိုေတြျဖစ္ေနလဲဆိုေတာ့ကာ ကိုေပါ ေျပာသလိုပဲဗ်ဟီး။ က်ေနာ္က အတင္းဖိခိုင္းေလေလ သူက က်ေနာ့္ဗိုက္ေပၚလက္ေထာက္ပီး ျကြေတာ့မလိုလိုလုပ္ေလေလျဖစ္လာေတာ့ က်ေနာ္လည္း ခါးေကာ့ပီး အတင္းလိုက္သြင္းဖို႔ ႀကိဳးစားရင္းေကာ့ထိုးေနမိတယ္။ ထိပ္ဖူးျမဳပ္ေနတဲ့
အေနအထားအတိုင္း သူကလည္း ကုန္းကြကြလုပ္ေနရာက တေျဖးေျဖးျကြရင္း ေလထဲမွာ အေတာ္ႀကီး ေျမွာက္တက္ေနေတာ့တာ ခုခ်ိန္ျပန္ေတြးႀကည့္ရင္ ရယ္စရာႀကီးရယ္။ ေနာက္ဆံုး အတင္းျကြလိုက္ေတာ့ကာ က်င္စိမ့္စိမ့္အရသာနဲ႔ ထိပ္ဖူးေလးျမဳပ္ေနတဲ့ အရသာက ပလြတ္ကနဲအဖုတ္နဲ႔ဒံုးပ်ံစြပ္မိထားရာ
ကေနကၽြတ္သြားေတာ့ ဟာကနဲျဖစ္သြားတယ္။ ဟာကြာ! ဆိုပီး မခ်င့္မရဲအရသာနဲ႔ အတူ စိတ္က မရေတာ့ဘူးဗ်။ သူ႔ကိုဖက္ပီး အိပ္ယာေပၚ ၀ုန္းကနဲဆြဲလွဲပစ္လိုက္တယ္။ ေပါင္ကိုဆြဲကားပစ္လိုက္ပီး အဖုတ္၀မွာ ဒံုးပ်ံကိုေတ႔လိုက္တယ္။ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ အေသအုပ္ပီဆိုတဲ့ စိတ္က ႀကီးစိုးထားပီကိုးဗ်။ ညီမေလးက
လည္း မလုပ္ပါနဲ႔လို႔ေတာ့ မေျပာဘူးရယ္။ ပက္လက္လွန္အိပ္ထားရာကေန အသင့္ျပင္ထားတဲ့အေနအထားနဲ႔ က်ေနာ့္ကို စို္က္ႀကည့္ရင္း ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းကို တင္းတင္းကိုက္ထားတယ္။ က်ေနာ္ ႀကမ္းသမွ် အံႀကိတ္ခံပစ္မယ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ေပါ့။ ပြဲကေတာ့လွေနပီ။ အေမရိကန္ဗီယက္နမ္ စစ္ဇာတ္ႀကမ္းစပါပီေပါ့။
ဇာတ္လမ္းက အဲ့ဒီမွာ စတာဗ်။ ညီအကိုတို႔ စိတ္မဆိုးႀကနဲ႔ေနာ္။ တမင္လုပ္တာမဟုတ္ဘူး။(လုပ္ႀကံပီးဇာတ္ရွိန္ေလွ်ာ့တာမဟုတ္ဘူး) က်ေနာ္ သူ႔မ်က္နာေလးတစ္ခ်က္လွမ္းႀကည့္လိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ စိတ္ထဲ တဖ်တ္ဖ်တ္နဲ႔အမ်ားႀကီးေတြးမိသြားတယ္။ ဆံပင္ဂုတ္၀ဲမေလး က်ေနာ့္ကို အံႀကိတ္ပီး ႀကည့္ေနရွာတာ။ ငါနဲ႔သမီးရည္းစားလည္းမဟုတ္ပဲ ငါအုပ္တာ
ခံရရွာေတာ့မယ္ဆိုတဲ့စိတ္ဗ်။ ပိုဆိုးတာက က်ေနာ့္တစ္ဘ၀လံုး ဘယ္သူ႔ရည္းစားကိုမွ အဲ့လို မလုပ္ခဲ့ဖူးဘူးရယ္။ ဆိုလိုတာက က်ေနာ့္မွာ အင္မတန္ခ်စ္ရတဲ့ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ရွိမယ္ဗ်ာ။ က်ေနာ္သူ႔အနားမရွိတဲ့ အခ်ိန္ က်ေနာ့္ခ်စ္သူက အေနနီးစပ္သြားလို႔ တျခားလူတစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႔ခုလို အုပ္ေနႀကတယ္ဆိုပါေတာ့။
ဘယ္လိုခံစားရမလဲဗ်ာ။ ဟာ! ခ်မ္းကို မင့္ဟာက ေသာက္တလႊဲကြာ လို႔အျပစ္တင္လည္းခံရမွာပဲ။ က်ေနာ္လူေကာင္းမဟုတ္မွန္းခင္ဗ်ားတို႔သိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီလိုႀကီးမလုပ္ခ်င္ဘူးဗ်။ က်ေနာ့္ဘ၀မွာ ရည္းစားေတြ၂ေယာက္ျပဴးထားခဲ့ဖူးသလို၊ ႀကိဳက္တဲ့ရည္းစားတိုင္းအိပ္ဖူးခဲ့တာပဲေလ။ ဒီလိုေတာ့ တစ္ခါမွမလုပ္ဖူးဘူး။
လုပ္လည္းမလုပ္ခ်င္ဘူး။ ဟုတ္ပါတယ္ ဒီအေျခေနေရာက္မွ ဘာထေႀကာင္တာလဲဆိုပီး အေမးခံရရင္ က်ေနာ္လည္းမေျပာတတ္ဘူး။ က်ေနာ္ေနာင္တရသြားတယ္။ ငါမွားတယ္။ ဒါပဲ။ သူတပါး သားမယားေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူ႔ေကာင္ေလးက သူ႔ကို(က်ေနာ္ ရူပေဗဒဆရာမေလးကိုခ်စ္သလို၊ ပီယာႏိုတီးတဲ့ မမ၀င္နီ႔ကို ခ်စ္သလိုမ်ိဳးခ်စ္ေနခဲ့ရင္)
ဘယ္ေလာက္ရင္ကြဲရွာမလဲဗ်ာ။ ဒီေကာင္မေလးကိုယ္တိုင္က အလိုတူ အလိုပါ ပဲဟာလို႔ေျပာရရင္လည္း မဟုတ္ေသးဘူး။ မိန္းကေလးေတြက ခင္တတ္မင္တတ္တယ္။ သဒၶါလြန္တတ္တယ္။ အဲ့ဒီမွာ က်ေနာ့္လို ေသာက္က်င့္မေကာင္းတဲ့ ဟိုတို႔ဒီတို႔ ညာတာပါေတးေကာင္မ်ိဳးနဲ႔ အေတြ႕မွာ ကို္ယ္ေနာက္စိတ္ပါ(ကိုယ္ခႏၶာအထိေတြ႕ေႀကာင့္စိတ္ပါလာတာ) ျဖစ္
တတ္တာမို႔ သူ႔ကိုအျပစ္မတင္သင့္ပါဘူးဗ်ာ။(ခင္ဗ်ားတို႔ထဲမွာ ခ်စ္သူေကာင္မေလးရွိတဲ့ ဆရာသမားေတြသတိထားႀကပါ ခ်မ္းကိုလို လူယုတ္မာေတြေနရာတိုင္းမွာရွိတတ္ပါတယ္
အဲ့ဒီမွာ ငူငိုင္ငိုင္ျဖစ္ပီး ေမာင္ခ်မ္းကိုရဲ႕ မာတင္းေနတဲ့ ဒံုးပ်ံႀကီးဟာ ဒံုးေပ်ာ့ႀကီးျဖစ္သြားပါေလသတည္းေပါ့ဆရာတို႔ရယ္။
ဟာ မေအေဘးးး ဆိုပီး ဆဲေနႀကပီမဟုတ္လားဟီးဟီး။ တတ္ႏိုင္ဘူး ငါ့လူတို႔ရာ။ က်ေနာ့္ေသာက္က်င့္ကို အရင္းအတိုင္းေဖာက္သယ္ခ်ေနတာမို႔ သည္းခံႀကေလာ့။ တိုတိုနဲ႔လိုရင္းဆက္ေျပာရရင္ ဘာမွဆက္မလုပ္ျဖစ္ေတာ့ဘူး။ မ်က္နာပ်က္ပ်က္နဲ႔ရပ္လိုက္တယ္။ ေအာက္မွာ ပက္လွန္ေလးခံဖို႔ျပင္ေနတဲ့ ညီမေလးကလည္း ဘာျဖစ္တာတံုးအကိုရာ.. ဆိုပီးမ်က္နာပ်က္ပ်က္ေလးနဲ႔
အတင္းထပီး က်ေနာ့္ကိုဆြဲဖက္လာတယ္။ လက္တစ္ဖက္ကလည္း ဒံုးေပ်ာ့လဖတ္ ႀကီးကို ဆြဲပီးဆြေပးေသးတယ္။ မရေတာ့ဘူးဗ်။ တန္ပါရရီပန္းေသသြားပီဟီဟိ။ ႀကိဳက္သလိုသာ လာဆြေခ်။ မရေတာ့ပါ။ သူ႔ကို အသာေလးတြန္းဖယ္လိုက္ပီး ေခြအိပ္လိုက္မိတယ္။ နားမလည္ႏိုင္တဲ့ မ်က္နာေလးနဲ႔ က်ေနာ့္ကို ေငးရင္း သူလည္းအ၀တ္ေတြျပန္၀တ္ပီး ဟိုဖက္လွည့္ေခြေခြေလးအိပ္
ေပ်ာ္သြားရွာတယ္။
ခင္ဗ်ားတို႔ ခုေျပာတဲ့ဟာကို ထိုးဇာတ္ႀကီးလို႔ ထင္ရင္လည္း မတတ္ႏိုင္ဘူးရယ္။ ဆက္ေျပာမယ္။
မိုးလင္းသြားတယ္။ ဘာမွထပ္မျဖစ္ႀကေတာ့ဘူး။ ေ၀လီေ၀လင္းမွာတူတူထ မ်က္နာသစ္၊သြားတိုက္၊ ေရမိုးခ်ိဳး၊ မနက္စာစား၊ အထုပ္အပိုးေတြျပင္၊ သူလည္း ေက်ာင္းလြယ္အိတ္ကေလးယူတယ္။ စကားသိပ္မေျပာျဖစ္ႀကေတာ့ဘူး။ သူလည္းခပ္တည္တည္ျဖစ္ေနတယ္။ က်ေနာ္လည္း ဘယ္လိုႀကီးမွန္းမသိဘူးခံစားေနရတာေလ။ ဘူတာရံုအိုေလးဖက္လမ္းေလွ်ာက္လာႀကရင္း
အကို! ညီမေလးကို ေက်ာင္းလိုက္ပို႔ပါတဲ့။ (သူ႔တက္ရတဲ့ ေက်ာင္း ကမ္းပတ္စ္က မေန႔ညက သြားတဲ့ အိမ္နားက (မိန္း)ပင္မကမ္းပတ္စ္မွာ မဟုတ္ဘူးဗ် ျမိဳ႕အျပင္ဖက္ နာရီ၀က္ေလးဆယ့္ငါးမိနစ္ေလာက္ ဘတ္စ္ကားစီးပီးသြားရတဲ့ ေနာက္ထပ္ ကမ္းပတ္စ္တစ္ခုမွာ) ဒါနဲ႔လိုက္ပို႔တယ္။ ႏွင္းေတြပိတ္ေနတဲ့ မနက္ခင္းမွာ ၂ထပ္ဘတ္စ္ကားႀကီးေပၚခရီးသယ္မပါဘူး။ သူရယ္က်ေနာ္ရယ္
အေပၚထပ္မွာ ၂ေယာက္ထဲရယ္။ ျမိဳ႕အျပင္ဖက္ေရာက္လာေတာ့ က်ေနာ္ အံ့ႀသပီး မွင္တက္ေနမိတယ္ဗ်။ ငယ္ငယ္က ဂႏၱ၀င္၀တၳဳတခ်ိဳ႕ထဲက ဒ႑ာရီဆန္တဲ့ ရႈခင္းေတြကို ဘြားကနဲျမင္လိုက္ရတာကိုး။ စိမ္းျမျမ ျမက္ခင္းႀကီးေတြ အလယ္က သိုးအုပ္ေတြ၊ အ၀ါေရာင္စိုက္ခင္းက ပင္လယ္ျပင္ႀကီးႀကလို႔၊ ခပ္ေျပေျပေလးကေန ဟိုးအျမင့္ႀကီးထိထိုးတက္သြားတဲ့ အစိမ္းေရာင္ကုန္းျမင့္ျမင့္ေတြ၊
အဲ့ဒီကုန္းအျမင့္ေပၚက ဆိုက္ပရက္စ္ပင္ ဖားလ်ားလ်ားႀကီးေတြ၊ အိပ္ေရးမ၀သလိုျဖစ္ေနတဲ့ က်ေနာ္ ေခါင္းေတြကိုႀကည္ေတာက္သြားတယ္ဗ်။ နီညိဳေရာင္ ေက်ာက္တံုးအိမ္ေလးေတြ ဟိုနားဒီနား ျပန္႔က်ဲလို႔၊ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္လွပလြန္းတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ သဘာ၀တရားက က်ေနာ့္ကို ဖမ္းစားထားပီေလ။ ပမာေျပာရရင္ က်ေနာ္တို႔ငယ္ငယ္က ခရစ္ယန္သာသနာျပဳေတြ အိမ္ေပါက္၀ထိလာလာပီး
ေ၀တဲ့ ကင္းေမွ်ာ္စင္ ဆိုတဲ့ စာေစာင္ေတြထဲက ေကာင္းကင္ဘံု ဆိုပီးျပထားတဲ့ ပန္းခ်ီရုပ္ပံုေတြထဲက ရႈခင္းေတြကို အျပင္မွာျမင္ေနရတဲ့ အတိုင္းဆရာတို႔ေရ။ နဂိုထဲက စိတ္ကူးခပ္ယဥ္ယဥ္ စာသမားေပသမား၊ အသည္းႏုႏုက်ေနာ္ ေရလည္ေျကြသြားတယ္။
လွလိုက္တာ.. ကားရပ္ခိုင္းပီး.. စိုက္ခင္းေတြ ေတာင္ကုန္းေတြေပၚ ေလွ်ာက္သြားခ်င္ လိုက္တာ လို႔ ပါးစပ္က လႊတ္ကနဲေျပာလိုက္မိေတာ့ .. မပူနဲ႔သြားရမယ္ ညီမေလးဆို ေက်ာင္းပိတ္ရက္တိုင္း ဒီပတ္၀န္းက်င္မွာ ဒံုပတ္လာရိုက္ေနႀကလို႔ ေဘးမွာထိုင္ေနတဲ့ ညီမေလးက လွမ္းေျပာလာတယ္။
ငါေနာက္ထပ္ နင့္ဆီထပ္လာျဖစ္ဖို႔ မေသခ်ာေတာ့ပါဘူးဟာ.. လို႔စိတ္ထဲကေနေရရြတ္ရင္း ျပံဳးျပလိုက္မိတယ္။ မလာသင့္ေတာ့ဘူးလို႔ ဆံုးျဖတ္ထားမိပီေလ။ ဒါနဲ႔ေက်ာင္းေရာက္သြားေကာဆိုပါေတာ့။ အထဲထိလိုက္ပို႔ဆိုလို႔ လိုက္ပို႔လိုက္တယ္။ ေကာ္ရစ္ဒါေထာင့္တစ္ခုမယ္ က်ေနာ့္ကို မမွီ႕တမွီေလး လွမ္းပီး ဂုတ္ကိုခိုစီးလာလို႔ ကိုင္းေပးလိုက္ေတာ့ ျပြတ္ကနဲနမ္းလာတယ္။ တာ့တာ ေနာ္.. အရမ္းေပ်ာ္တယ္
အကိုက ေပ်ာ္တတ္ပီးခ်စ္စရာအင္မတန္ေကာင္းတဲ့လူႀကီး တဲ့ အဲ့လိုႏႈတ္ဆက္ပီး ခ်ာကနဲ လွည့္ထြက္သြားတယ္။
ဘူတာရံုအိုေလးဆီ ဘတ္စ္ကားျပန္စီးလာပီး မွီရာရထားနဲ႔ ျပန္လိုက္လာခဲ့လိုက္တာ ေန႔လည္ပိုင္းမွ ကိုယ့္ျမိဳ႕ကိုျပန္ေရာက္လာတယ္ဆိုပါေတာ့။
ပေရာဂ်က္မီတင္ကလည္း ေန႔လည္တစ္နာရီရွိေနေတာ့ ခပ္သုတ္သုတ္ေျပးရေတာ့တာေပါ့။ ခရီးပမ္းလာေတာ့မီတင္မွာ ဘာေတြေျပာေနႀကမွန္းကို မသိလိုက္ပါဘူးဗ်ာ။ ခပ္တည္တည္နဲ႔ေထာင့္မွာထိုင္ပီး ငိုက္ေနလိုက္တယ္ ေအးေရာေလ ဟီး။ တစ္ခုခု လွမ္းေမးတာခံရမွ မ်က္လံုးဆတ္ကနဲဖြင့္ပီးအဲ့ဒါကို ေထာက္ခံပါတယ္ ေထာက္ခံပါတယ္.. ေထာက္ခံခ်င္လြန္းလို႔ မနက္အေစာႀကီးရထားစီးပီး ေျပးလာတာပါခင္ညေပါ့ ဟိဟိ။
အားလံုးပီး ကိုယ့္အခန္းကိုယ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ဟန္ကိုမေဆာင္ႏိုင္ေတာ့ဘူး တေရးထိုးအိပ္လိုက္ရတယ္။ မိုးခ်ဳပ္မွတေရးႏိုးလာတယ္။ တက္စ္မက္ေဆ့ခ်္တစ္ေစာင္ေရာက္ေနတာေတြ႔လို႔ ဖြင့္ႀကည့္လိုက္ေတာ့ လြမ္းတယ္ တဲ့။ ညီမေလးဆီကဗ်။
ဒီလိုပဲအရင္အတိုင္း ဗိုလ္ေနျမဲက်ားေနျမဲေနလာရာက။ တစ္ရက္ႀကေတာ့ ဖုန္းဆက္ရင္း အားမရလို႔ ကြန္ျပဴတာနဲ႔၀ဘ္ကမ္ေျပာရေအာင္တဲ့ ညီမေလးက ေျပာလာလို႔ ၀ဘ္ကမ္ေျပာျဖစ္တယ္။
အဲ့ဒီကေနစလိုက္တာ ညေနေစာင္းသူေရာကိုယ္ပါ အိမ္မွာရွိေနတဲ့ အခ်ိန္တိုင္း ၀ဘ္ကမ္က တခ်ိန္လံုးဖြင့္ထားေတာ့တာပဲဗ်ိဳ႕။ တကယ္ေျပာတာ ညေနေစာင္းကေန အိပ္တဲ့အထိ ဒီတိုင္းဖြင့္ထားႀကေတာ့တာ။ ကိုယ့္ဖာကိုယ္ဘာလုပ္ေန လုပ္ေန ျမင္ေနရတယ္ဟီးဟီး။ အနည္းဆံုးေတာ့ အထီးက်န္ရာကေန စိတ္သက္သာရာ အေတာ္ရတာကလားဗ်။ တခါတေလ
က်ေနာ္က အခန္းထဲဒိုက္ထိုးေနတာ သူလွမ္းျမင္ေနရတယ္။ သူစာဖတ္ေနတာ၊ စာေရးေနတာ၊ ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္ေနတာ စားေနေသာက္ေနတာ အကုန္ျမင္ေနရတယ္။ သမီးရည္းစားမဟုတ္ပဲနဲ႔ ဒီလိုပဲျဖစ္ကုန္တာဗ်။ ခင္ဗ်ားတို႔ အဲ့ဒီအေျခေနမ်ိဳး မႀကံဳဖူးေသးလို႔ပါဗ်ာ။ ႀကံဳလာရင္ အဲ့လိုပဲျဖစ္မွာေသခ်ာတယ္။ ဒီလိုအေျခေနမ်ိဳး စႀကံဳႀကံဳရခ်င္းတံုးက ဆို က်ေနာ္အထီးက်န္တာ မခံႏိုင္လြန္းလို႔ ဘာလုပ္တယ္မွတ္လဲ။
အင္တာနက္က ဗမာကားေတြေဒါင္းလုတ္ဆြဲပီး စပီကာနဲ႔ဖြင့္ထားတာဗ်အဟီး။ မႀကည့္ပါဘူး။ ဗမာကားေတြက အဓိပၸါယ္မွမရွိတာ။ မ်က္လံုးေညာင္းတယ္။ ဖြင့္ထားတာက ဗမာလိုစကားေျပာသံေတြထြက္ေနေတာ့ အလိုလိုစိတ္သက္သာရာရေနတာေလဟီး။ ခု ညီမေလးနဲ႔က်ေနာ္လည္း အဲ့ဒီသေဘာပဲ တခါတေလ စကားေလးလွမ္းေျပာလိုက္၊ တခါတေလေတာ့လည္း ဒီတိုင္းတစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ သူဘာလုပ္ေနတယ္။ ကိုယ္ဘာလုပ္ေနတယ္ေပါ့။
အဲ့မွာဗ်ာ ညီမေလး ၀ိုင္ေတြဘာေတြေမာ့ပီး ရီေ၀ေ၀ျဖစ္ေနပီဆို က်ေနာ္ျမင္ေနရမွန္းသိသိႀကီးနဲ႔ အ၀တ္ေတြဘာေတြ(ည၀တ္အိပ္အ၀တ္) လဲပီဆို ေပၚတင္ႀကီး လဲျပလာတယ္ဗ်။ ေက်ာေပးထားေတာ့ အတြင္းခံပင္တီေလးကလည္း ဂ်ီစထရြင္းေလးဖင္ေျပာင္ေျပာင္ေလးေပၚလိုေပၚ။ တခါတေလ ဘရာစီယာအနီရဲရဲေလးပဲ ၀တ္ပီး ၀ဘ္ကမ္နားကပ္ စကားေတြလာေျပာခ်င္ေျပာေနတာ။ ဒီဖက္ကေနလူကလည္း သက္ျပင္းေတြခ် ေလာင္ေတြတီးလို႔။ ဒါေပမယ့္ ပို္င္ရွင္ရွိေနတာဆိုေတာ့
ဘာတတ္ႏိုင္မွာလဲ ညီအကိုတို႔ရာ။
တစ္ညေတာ့ အဲ့လို၀ဘ္ကမ္ဖြင့္ထားရင္း ၂ေယာက္သား ပုလင္းေထာင္ေနႀကတယ္ဗ်ာ။ ဟိုဖက္ဒီဖက္ ပုလင္းကိုယ္စီနဲ႔ အာလူးဖုတ္လိုက္၊ စာႀကည့္စားပြဲထိုင္ပီး ကိုယ့္စာ ကိုယ္ဖတ္လိုက္လုပ္ေနႀကရင္း ညီမေလးက ေမးလာတယ္။
အကို!
ေဟ!
က်မ မူးေနတယ္ အကိုရာ .. ဒီေတာ့ မထူးပါဘူး ေမးစရာရွိတယ္
ဘာတံုးဟ?
အကို ဟိုေန႔က ဘာျဖစ္တာလဲဟာ .. ရုတ္တရက္ႀကီးေလ
ငါေတာင္းပန္ပါတယ္ ညီမေလးရာ.. ငါစိတ္မထိန္းႏိုင္လို႔ပါ.. ငါရွက္လည္းရွက္ပါတယ္ ေနာက္မျဖစ္ေစရဘူးလို႔ဂတိေပးပါတယ္ဟာ
မဟုတ္ဘူး.. အဲ့ဒါက်မလည္းအလိုတူ အလိုပါပဲဟာ .. အကို႔ကို ေမးေနတာက ရုတ္တရက္ႀကီး ေနာက္ဆုတ္သြားတာ.. ထိေပးကိုင္ေပးေနတာေတာင္ ဘာမွမဘာေတာ့တာ အဲ့ဒါဘာျဖစ္တာလဲ.. နားမလည္ဘူး
.... .... .....
အကို! ေျဖေလကြာ ေျဖေလ ရွင္က်မကို လုပ္ခ်င္တိုင္းလုပ္ လက္သရမ္းခ်င္တိုင္းသရမ္းပီး ေနာက္ဆုတ္သြားတာ မေက်နပ္ဘူးသိလားးး
သင့္မွမသင့္ေတာ္တာညီမေလးရာ .. နင့္မွာ ခ်စ္သူရွိတယ္ေလ .. ဒါေႀကာင့္ထိန္းလိုက္ရတာ..
ဟားဟား .. အရူး.. ဥာဏ္ကိုမရွိဘူး ... က်မရည္းစားရွိတယ္လို႔ေျပာဖူးတာ လြန္ခဲ့တဲ့၉လ ေလာက္က.. အဆင္မေျပလို႔ျဖတ္လိုက္တာႀကာေပါ့.. ရည္းစားငုတ္တုတ္နဲ႔ရွင့္ကို အိမ္အလည္ေခၚပီး တစ္အိပ္ယာထဲအိပ္ေနပါဦးမယ္ ဥာဏ္ႀကီးရွင္ႀကီးရယ္
အမ္!
အဲ့လိုေျပာပီး ခြက္ထိုးခြက္လွန္ရယ္ေနတဲ့ ညီမေလးကို ၀ဘ္ကမ္ေပၚက ေငးရင္း က်ေနာ္လည္း ဘာျပန္ေျပာရမွန္းမသိဘူးရယ္။
ေတာက္ခ္! နစ္နာလိုက္တာဗ်ာ လို႔ေျပာရင္း မူးမူးနဲ႔ ကြန္ျပဴတာႀကီးကို ကေယာင္ကတမ္း ဆြဲဖက္ပစ္လိုက္မိေသးတယ္(တကယ္ေျပာတာဟီဟိ) အုပ္မယ္အုပ္မယ္ ခုအုပ္မယ္ေလ လို႔ ငမူးခ်မ္းကိုက ေလွ်ာက္ေျပာေတာ့တာ။ သိတယ္မလား ခင္ဗ်ားတို႔ ညီေလးေမာင္ခ်မ္းအေႀကာင္းဟီး။ ဟိုဖက္က ညီမေလးကလည္း အံေလးႀကိတ္၊ ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းေလးကိုက္ျပရင္း က်ေနာ္ေသြးရူးေသြးတမ္းေလွ်ာက္ေျပာသမွ်ကို ဖီးလ္တက္ေနရွာတယ္။
က်ေနာ္ကလည္း တားထားတဲ့ စည္းမရွိေတာ့ဘူးဆိုတာ သိလိုက္တာနဲ႔ ေဇာင္းကလႊတ္လိုက္တဲ့ ျမင္းရိုင္းတစ္ေကာင္လိုပဲေလ။ ေသာင္းက်န္းပီေပါ့။ ခ်ိဳဗူးစို႔ခ်င္လိုက္တာ၊ ခ်ိဳဗူးအိအိေထြးေထြးႀကီး ဆိုပီး ေျပာေတာ့ ဟိုဖက္ကေန ေဟ့လူႀကီး! နားရွက္စရာေတြမေျပာနဲ႔တဲ့။ သူက အဲ့လိုတားေလေလ ဆိုးေလေလေပါ့။ ဟိုေန႔က ျဖစ္တဲ့ဟာေတြအကုန္စားျမံဳ႕ျပန္ေတာ့တာဆရာတို႔ေရ။ သူလည္း အသက္ရွဴသံေတြျပင္း၊ က်ေနာ္လည္း ဖီးလ္ေတြတက္ေပါ့။
ေနာက္ဆံုး ဘယ္လိုမွမရေတာ့ဘူး။ ဒီေန႔ေသာႀကာေန႔ညဆိုေတာ့ နက္ဖန္စေန မနက္ထြက္တဲ့ ရထားနဲ႔ ညီမေလးလိုက္လာမယ္တဲ့။ ခုေတာ့ တအားမူးလာလို႔ အိပ္ပီ ရွင္လည္း အိပ္ေရး၀၀အိပ္ထား နက္ဖန္ ကိစၥေတြရွိတယ္ေနာ့္ ဆိုပီး မခ်ိဳမခ်ဥ္မ်က္နာေပးေလးနဲ႔ေျပာရင္း ကြန္ျပဴတာပိတ္ပီး အိပ္သြားေလသတည္းေပါ့။ က်ေနာ့္မွာသာ ကတုန္ကယင္ႀကီးျဖစ္ပီး ကြန္ျပဴတာႀကီး စိုက္ႀကည့္ရင္း က်န္ခဲ့တာေပါ့ဗ်ာ။
ညီမေလးလိုက္လာမယ္ဆိုတာ ဘာလုပ္မယ္ထင္သလဲ ညီအကိုတို႔။ ဟုတ္ကဲ့ သိသာထင္ရွားေနပါပီ။ အလံခိုး မလို႔ေပါ့ဗ်ာ(ကန္ေတာ့ကန္ေတာ့.. ဒါေပမယ့္ ေျပာရတာ အားရထွာ ဟီးး )
ဟုတ္ကဲ့ မနက္ဖန္က်ရင္ ညီမေလးစီးလာတဲ့ ရထား ဆိုက္ပါလိမ့္မယ္ ညီအကိုတို႔ခင္ဗ် ေစာင့္ေမွ်ာ္လိုက္ႀကပါဦးလို
က်ေနာ္ ေအာစာေတြေရးတဲ့ေနရာမယ္ တစ္ခုပဲ အဓိက ထားပါတယ္။ ရိုးသားမႈပါ။ ေသာက္ႀကီးေသာက္က်ယ္ေတြေျပာျပန္ပီလို႔ က်ေနာ့္ညီအကိုေတြဆဲလည္းခံပါ့မယ္။ ရိုးရိုးကေလးပဲတင္ျပဖို႔ႀကိဳးစားပါတယ္။ က်ေနာ့္ဇာတ္လမ္းေတြထဲက ဇာတ္ေကာင္ေတြက ခင္ဗ်ားတို႔လို သူလိုငါလို
လူသားေတြပါ။ က်ေနာ္ေရးခဲ့တဲ့ဇာတ္လမ္းေတြထဲမယ္ သူတို႔ရဲ႕သြင္ျပင္လကၡဏာေတြဟာ မႈန္၀ါး၀ါးေတြျဖစ္ေနတာ ခင္ဗ်ားတို႔သတိထားမိလိမ့္မယ္ထင္ပါတယ္။ လူလြန္မသားေတြမဟုတ္ပါ။ ပိုဆိုးတာက က်ေနာ့္ပင္တိုင္ဇာတ္ေကာင္ဖိုးသက္ ဆိုတဲ့ေကာင္က ကေလကေခ်လို႔ယူဆလို႔
ရတဲ့နီးနီး ကိုယ္ရည္ေသြးညံ့ဖ်င္းေနပါတယ္။ တမင္လုပ္ထားတာလဲမဟုတ္ရပါ။ ဆိုလိုတာက သူတို႔ေတြသည္ ခင္ဗ်ားတို႔ ေဘးပတ္၀န္းက်င္က ေန႔စဥ္ျမင္ေနႀကလူေတြသာျဖစ္ပီး အျဖစ္အပ်က္ေတြသည္လည္းပဲ လူတိုင္းႀကံဳႏိုင္ေသာ မထူးဆန္းေသာ ေလာကီထုပၸ လူတို႔ဇတ္ေတြပါလို႔
ဆိုလိုခ်င္တာပါ။ ဇာတ္လမ္းေတြေလွ်ာက္ေရးရတာ ပ်င္းရိလာလို႔ ကိုယ္ေတြ႕ေလးေတြေရးျပလာတာလဲ ခုဆို ၃ပုဒ္ေျမွာက္ရွိသြားပါပီ။ သတိထားႀကည့္ပါ။ ေနရာေဒသဘယ္ေနရာမွာ ျဖစ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ မပါ ပါ။ မတတ္သာလို႔ထည့္ရင္ေတာင္မွ ခပ္ပါးပါးေလးပဲမႈန္ပ်ပ်ေလးေလာက္ပဲေရးပါတယ္။
မသင့္ေတာ္ဘူးလို႔ထင္လို႔ပါ။ အဓိက အျဖစ္အပ်က္ေလာက္ပဲေရးျပပါတယ္။ ခုအျဖစ္အပ်က္လည္းဒီလိုပဲ နာမည္ေတြ၊ေနရာေဒသေတြမပါ ပါ။ ဟိုးအေ၀းႀကီးတေနရာမွာ က်ေနာ္နဲ႔ဆံုဖူးတဲ့ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္။ဒါပါပဲ။
ငခ်မ္းကို မင့္ဇာတ္လမ္းဖတ္မလို႔ဟာ ဘာေတြလာေျပာေနတာလဲဆိုေတာ့ ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး မူးလို႔ေလွ်ာက္ေျပာေနတာပါအဟိ။ ဟိုဘူဒါးႀကီးေတြရိတိတိလုပ္တာမခံႏိုင္လို႔မ်ား ဒီလိုေတြေျပာေနတယ္မထင္ပါနဲ႔။
သူတို႔ေတြေျပာေလေလ က်ေနာ္ႀကိဳက္ေလေလပါဗ်။ လူ႔ေလာကမွာ မထူးဆန္းေသာ အေႀကာင္းအရာ အျဖစ္အပ်က္ေတြလို႔ဆိုထားေသာ္ျငား ယခု ဆက္ေရးျပမွာေတြကို ခင္ဗ်ားတို႔ လက္ခံခ်င္မွလက္ခံႏိုင္ႀကလိမ့္မယ္ဆိုတာေလး ႀကိဳတင္သတိေပးထားခ်င္ပါတယ္။ လူတခ်ိဳ႕မွာထူးဆန္းတဲ့
အမူအက်င့္ရွိတယ္ဆုိတာေလးခင္ဗ်ားတို႔ကို ေျပာျပခ်င္လြန္းလို႔ အမွန္အတိုင္းေရးျပလိုက္ပါတယ္။ ခ်င့္ခ်ိန္ပီး ယံုႀကပါေတာ့ မိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ား။ ဇာတ္လမ္းဆက္ပါပီ.. ...
အမေလးေနာ္.. ကၽြတ္ကၽြတ္.. မရဘူးကြာ ..နာလိုက္တာ.. ရွီးးးး
အဲ့လိုေလး စုတ္သပ္ျငီးျငဴေနရင္း ကုန္းကြကြေလးျဖစ္ေနတဲ့ ညီမေလးကို ခင္ဗ်ားတို႔ မ်က္စိထဲျမင္ေယာင္သာႀကည့္ႀကေပေတာ့ဗ်ိဳ႕။ မူလက မေကာင္းဘူးထင္တယ္ ဘာညာနဲ႔ မူလကီ လုပ္ေနတဲ့ က်ေနာ္တစ္ေယာက္ ပက္လက္အိပ္ေနရာက လက္ေထာက္ပီးထထိုင္လိုက္ရင္း လိင္စိတ္ကေထာင္းကနဲ
အထ စိတ္ေနာက္ကိုယ္ပါျဖစ္ကုန္ေရာ။ လက္တစ္ဖက္က ေနာက္ျပန္ေထာက္ထားရင္း က်န္တဲ့ လက္တစ္ဖက္နဲ႔ သူ႔ခါးက်င္က်င္ေလးကို ကိုင္ထားရင္း သာသာေလးဖိပီး ထိုင္ခ်ခိုင္းေနမိပီေလ။
ညီမေလး.. အားနည္းနည္းစိုက္ပီးထိုင္ခ်လိုက္.. ဖူးး ...
မရပူး အကိုရ .. တအားနာတယ္ဆို .. ႀကပ္သိပ္ေနတာ..
လိမၼာပါတယ္ ညီမေလးရာ.. ၀င္ေနပီဟာေနာ္.. ရွီးး ဖိဖိ.. အင္းး
အီးး ရဘူး နာတယ္အကို နာတယ္ တအားနာတယ္
အဲ့ဒီမွာ ဘယ္လိုေတြျဖစ္ေနလဲဆိုေတာ့ကာ ကိုေပါ ေျပာသလိုပဲဗ်ဟီး။ က်ေနာ္က အတင္းဖိခိုင္းေလေလ သူက က်ေနာ့္ဗိုက္ေပၚလက္ေထာက္ပီး ျကြေတာ့မလိုလိုလုပ္ေလေလျဖစ္လာေတာ့ က်ေနာ္လည္း ခါးေကာ့ပီး အတင္းလိုက္သြင္းဖို႔ ႀကိဳးစားရင္းေကာ့ထိုးေနမိတယ္။ ထိပ္ဖူးျမဳပ္ေနတဲ့
အေနအထားအတိုင္း သူကလည္း ကုန္းကြကြလုပ္ေနရာက တေျဖးေျဖးျကြရင္း ေလထဲမွာ အေတာ္ႀကီး ေျမွာက္တက္ေနေတာ့တာ ခုခ်ိန္ျပန္ေတြးႀကည့္ရင္ ရယ္စရာႀကီးရယ္။ ေနာက္ဆံုး အတင္းျကြလိုက္ေတာ့ကာ က်င္စိမ့္စိမ့္အရသာနဲ႔ ထိပ္ဖူးေလးျမဳပ္ေနတဲ့ အရသာက ပလြတ္ကနဲအဖုတ္နဲ႔ဒံုးပ်ံစြပ္မိထားရာ
ကေနကၽြတ္သြားေတာ့ ဟာကနဲျဖစ္သြားတယ္။ ဟာကြာ! ဆိုပီး မခ်င့္မရဲအရသာနဲ႔ အတူ စိတ္က မရေတာ့ဘူးဗ်။ သူ႔ကိုဖက္ပီး အိပ္ယာေပၚ ၀ုန္းကနဲဆြဲလွဲပစ္လိုက္တယ္။ ေပါင္ကိုဆြဲကားပစ္လိုက္ပီး အဖုတ္၀မွာ ဒံုးပ်ံကိုေတ႔လိုက္တယ္။ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ အေသအုပ္ပီဆိုတဲ့ စိတ္က ႀကီးစိုးထားပီကိုးဗ်။ ညီမေလးက
လည္း မလုပ္ပါနဲ႔လို႔ေတာ့ မေျပာဘူးရယ္။ ပက္လက္လွန္အိပ္ထားရာကေန အသင့္ျပင္ထားတဲ့အေနအထားနဲ႔ က်ေနာ့္ကို စို္က္ႀကည့္ရင္း ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းကို တင္းတင္းကိုက္ထားတယ္။ က်ေနာ္ ႀကမ္းသမွ် အံႀကိတ္ခံပစ္မယ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ေပါ့။ ပြဲကေတာ့လွေနပီ။ အေမရိကန္ဗီယက္နမ္ စစ္ဇာတ္ႀကမ္းစပါပီေပါ့။
ဇာတ္လမ္းက အဲ့ဒီမွာ စတာဗ်။ ညီအကိုတို႔ စိတ္မဆိုးႀကနဲ႔ေနာ္။ တမင္လုပ္တာမဟုတ္ဘူး။(လုပ္ႀကံပီးဇာတ္ရွိန္ေလွ်ာ့တာမဟုတ္ဘူး) က်ေနာ္ သူ႔မ်က္နာေလးတစ္ခ်က္လွမ္းႀကည့္လိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ စိတ္ထဲ တဖ်တ္ဖ်တ္နဲ႔အမ်ားႀကီးေတြးမိသြားတယ္။ ဆံပင္ဂုတ္၀ဲမေလး က်ေနာ့္ကို အံႀကိတ္ပီး ႀကည့္ေနရွာတာ။ ငါနဲ႔သမီးရည္းစားလည္းမဟုတ္ပဲ ငါအုပ္တာ
ခံရရွာေတာ့မယ္ဆိုတဲ့စိတ္ဗ်။ ပိုဆိုးတာက က်ေနာ့္တစ္ဘ၀လံုး ဘယ္သူ႔ရည္းစားကိုမွ အဲ့လို မလုပ္ခဲ့ဖူးဘူးရယ္။ ဆိုလိုတာက က်ေနာ့္မွာ အင္မတန္ခ်စ္ရတဲ့ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ရွိမယ္ဗ်ာ။ က်ေနာ္သူ႔အနားမရွိတဲ့ အခ်ိန္ က်ေနာ့္ခ်စ္သူက အေနနီးစပ္သြားလို႔ တျခားလူတစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႔ခုလို အုပ္ေနႀကတယ္ဆိုပါေတာ့။
ဘယ္လိုခံစားရမလဲဗ်ာ။ ဟာ! ခ်မ္းကို မင့္ဟာက ေသာက္တလႊဲကြာ လို႔အျပစ္တင္လည္းခံရမွာပဲ။ က်ေနာ္လူေကာင္းမဟုတ္မွန္းခင္ဗ်ားတို႔သိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီလိုႀကီးမလုပ္ခ်င္ဘူးဗ်။ က်ေနာ့္ဘ၀မွာ ရည္းစားေတြ၂ေယာက္ျပဴးထားခဲ့ဖူးသလို၊ ႀကိဳက္တဲ့ရည္းစားတိုင္းအိပ္ဖူးခဲ့တာပဲေလ။ ဒီလိုေတာ့ တစ္ခါမွမလုပ္ဖူးဘူး။
လုပ္လည္းမလုပ္ခ်င္ဘူး။ ဟုတ္ပါတယ္ ဒီအေျခေနေရာက္မွ ဘာထေႀကာင္တာလဲဆိုပီး အေမးခံရရင္ က်ေနာ္လည္းမေျပာတတ္ဘူး။ က်ေနာ္ေနာင္တရသြားတယ္။ ငါမွားတယ္။ ဒါပဲ။ သူတပါး သားမယားေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူ႔ေကာင္ေလးက သူ႔ကို(က်ေနာ္ ရူပေဗဒဆရာမေလးကိုခ်စ္သလို၊ ပီယာႏိုတီးတဲ့ မမ၀င္နီ႔ကို ခ်စ္သလိုမ်ိဳးခ်စ္ေနခဲ့ရင္)
ဘယ္ေလာက္ရင္ကြဲရွာမလဲဗ်ာ။ ဒီေကာင္မေလးကိုယ္တိုင္က အလိုတူ အလိုပါ ပဲဟာလို႔ေျပာရရင္လည္း မဟုတ္ေသးဘူး။ မိန္းကေလးေတြက ခင္တတ္မင္တတ္တယ္။ သဒၶါလြန္တတ္တယ္။ အဲ့ဒီမွာ က်ေနာ့္လို ေသာက္က်င့္မေကာင္းတဲ့ ဟိုတို႔ဒီတို႔ ညာတာပါေတးေကာင္မ်ိဳးနဲ႔ အေတြ႕မွာ ကို္ယ္ေနာက္စိတ္ပါ(ကိုယ္ခႏၶာအထိေတြ႕ေႀကာင့္စိတ္ပါလာတာ) ျဖစ္
တတ္တာမို႔ သူ႔ကိုအျပစ္မတင္သင့္ပါဘူးဗ်ာ။(ခင္ဗ်ားတို႔ထဲမွာ ခ်စ္သူေကာင္မေလးရွိတဲ့ ဆရာသမားေတြသတိထားႀကပါ ခ်မ္းကိုလို လူယုတ္မာေတြေနရာတိုင္းမွာရွိတတ္ပါတယ္
အဲ့ဒီမွာ ငူငိုင္ငိုင္ျဖစ္ပီး ေမာင္ခ်မ္းကိုရဲ႕ မာတင္းေနတဲ့ ဒံုးပ်ံႀကီးဟာ ဒံုးေပ်ာ့ႀကီးျဖစ္သြားပါေလသတည္းေပါ့ဆရာတို႔ရယ္။
ဟာ မေအေဘးးး ဆိုပီး ဆဲေနႀကပီမဟုတ္လားဟီးဟီး။ တတ္ႏိုင္ဘူး ငါ့လူတို႔ရာ။ က်ေနာ့္ေသာက္က်င့္ကို အရင္းအတိုင္းေဖာက္သယ္ခ်ေနတာမို႔ သည္းခံႀကေလာ့။ တိုတိုနဲ႔လိုရင္းဆက္ေျပာရရင္ ဘာမွဆက္မလုပ္ျဖစ္ေတာ့ဘူး။ မ်က္နာပ်က္ပ်က္နဲ႔ရပ္လိုက္တယ္။ ေအာက္မွာ ပက္လွန္ေလးခံဖို႔ျပင္ေနတဲ့ ညီမေလးကလည္း ဘာျဖစ္တာတံုးအကိုရာ.. ဆိုပီးမ်က္နာပ်က္ပ်က္ေလးနဲ႔
အတင္းထပီး က်ေနာ့္ကိုဆြဲဖက္လာတယ္။ လက္တစ္ဖက္ကလည္း ဒံုးေပ်ာ့လဖတ္ ႀကီးကို ဆြဲပီးဆြေပးေသးတယ္။ မရေတာ့ဘူးဗ်။ တန္ပါရရီပန္းေသသြားပီဟီဟိ။ ႀကိဳက္သလိုသာ လာဆြေခ်။ မရေတာ့ပါ။ သူ႔ကို အသာေလးတြန္းဖယ္လိုက္ပီး ေခြအိပ္လိုက္မိတယ္။ နားမလည္ႏိုင္တဲ့ မ်က္နာေလးနဲ႔ က်ေနာ့္ကို ေငးရင္း သူလည္းအ၀တ္ေတြျပန္၀တ္ပီး ဟိုဖက္လွည့္ေခြေခြေလးအိပ္
ေပ်ာ္သြားရွာတယ္။
ခင္ဗ်ားတို႔ ခုေျပာတဲ့ဟာကို ထိုးဇာတ္ႀကီးလို႔ ထင္ရင္လည္း မတတ္ႏိုင္ဘူးရယ္။ ဆက္ေျပာမယ္။
မိုးလင္းသြားတယ္။ ဘာမွထပ္မျဖစ္ႀကေတာ့ဘူး။ ေ၀လီေ၀လင္းမွာတူတူထ မ်က္နာသစ္၊သြားတိုက္၊ ေရမိုးခ်ိဳး၊ မနက္စာစား၊ အထုပ္အပိုးေတြျပင္၊ သူလည္း ေက်ာင္းလြယ္အိတ္ကေလးယူတယ္။ စကားသိပ္မေျပာျဖစ္ႀကေတာ့ဘူး။ သူလည္းခပ္တည္တည္ျဖစ္ေနတယ္။ က်ေနာ္လည္း ဘယ္လိုႀကီးမွန္းမသိဘူးခံစားေနရတာေလ။ ဘူတာရံုအိုေလးဖက္လမ္းေလွ်ာက္လာႀကရင္း
အကို! ညီမေလးကို ေက်ာင္းလိုက္ပို႔ပါတဲ့။ (သူ႔တက္ရတဲ့ ေက်ာင္း ကမ္းပတ္စ္က မေန႔ညက သြားတဲ့ အိမ္နားက (မိန္း)ပင္မကမ္းပတ္စ္မွာ မဟုတ္ဘူးဗ် ျမိဳ႕အျပင္ဖက္ နာရီ၀က္ေလးဆယ့္ငါးမိနစ္ေလာက္ ဘတ္စ္ကားစီးပီးသြားရတဲ့ ေနာက္ထပ္ ကမ္းပတ္စ္တစ္ခုမွာ) ဒါနဲ႔လိုက္ပို႔တယ္။ ႏွင္းေတြပိတ္ေနတဲ့ မနက္ခင္းမွာ ၂ထပ္ဘတ္စ္ကားႀကီးေပၚခရီးသယ္မပါဘူး။ သူရယ္က်ေနာ္ရယ္
အေပၚထပ္မွာ ၂ေယာက္ထဲရယ္။ ျမိဳ႕အျပင္ဖက္ေရာက္လာေတာ့ က်ေနာ္ အံ့ႀသပီး မွင္တက္ေနမိတယ္ဗ်။ ငယ္ငယ္က ဂႏၱ၀င္၀တၳဳတခ်ိဳ႕ထဲက ဒ႑ာရီဆန္တဲ့ ရႈခင္းေတြကို ဘြားကနဲျမင္လိုက္ရတာကိုး။ စိမ္းျမျမ ျမက္ခင္းႀကီးေတြ အလယ္က သိုးအုပ္ေတြ၊ အ၀ါေရာင္စိုက္ခင္းက ပင္လယ္ျပင္ႀကီးႀကလို႔၊ ခပ္ေျပေျပေလးကေန ဟိုးအျမင့္ႀကီးထိထိုးတက္သြားတဲ့ အစိမ္းေရာင္ကုန္းျမင့္ျမင့္ေတြ၊
အဲ့ဒီကုန္းအျမင့္ေပၚက ဆိုက္ပရက္စ္ပင္ ဖားလ်ားလ်ားႀကီးေတြ၊ အိပ္ေရးမ၀သလိုျဖစ္ေနတဲ့ က်ေနာ္ ေခါင္းေတြကိုႀကည္ေတာက္သြားတယ္ဗ်။ နီညိဳေရာင္ ေက်ာက္တံုးအိမ္ေလးေတြ ဟိုနားဒီနား ျပန္႔က်ဲလို႔၊ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္လွပလြန္းတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ သဘာ၀တရားက က်ေနာ့္ကို ဖမ္းစားထားပီေလ။ ပမာေျပာရရင္ က်ေနာ္တို႔ငယ္ငယ္က ခရစ္ယန္သာသနာျပဳေတြ အိမ္ေပါက္၀ထိလာလာပီး
ေ၀တဲ့ ကင္းေမွ်ာ္စင္ ဆိုတဲ့ စာေစာင္ေတြထဲက ေကာင္းကင္ဘံု ဆိုပီးျပထားတဲ့ ပန္းခ်ီရုပ္ပံုေတြထဲက ရႈခင္းေတြကို အျပင္မွာျမင္ေနရတဲ့ အတိုင္းဆရာတို႔ေရ။ နဂိုထဲက စိတ္ကူးခပ္ယဥ္ယဥ္ စာသမားေပသမား၊ အသည္းႏုႏုက်ေနာ္ ေရလည္ေျကြသြားတယ္။
လွလိုက္တာ.. ကားရပ္ခိုင္းပီး.. စိုက္ခင္းေတြ ေတာင္ကုန္းေတြေပၚ ေလွ်ာက္သြားခ်င္ လိုက္တာ လို႔ ပါးစပ္က လႊတ္ကနဲေျပာလိုက္မိေတာ့ .. မပူနဲ႔သြားရမယ္ ညီမေလးဆို ေက်ာင္းပိတ္ရက္တိုင္း ဒီပတ္၀န္းက်င္မွာ ဒံုပတ္လာရိုက္ေနႀကလို႔ ေဘးမွာထိုင္ေနတဲ့ ညီမေလးက လွမ္းေျပာလာတယ္။
ငါေနာက္ထပ္ နင့္ဆီထပ္လာျဖစ္ဖို႔ မေသခ်ာေတာ့ပါဘူးဟာ.. လို႔စိတ္ထဲကေနေရရြတ္ရင္း ျပံဳးျပလိုက္မိတယ္။ မလာသင့္ေတာ့ဘူးလို႔ ဆံုးျဖတ္ထားမိပီေလ။ ဒါနဲ႔ေက်ာင္းေရာက္သြားေကာဆိုပါေတာ့။ အထဲထိလိုက္ပို႔ဆိုလို႔ လိုက္ပို႔လိုက္တယ္။ ေကာ္ရစ္ဒါေထာင့္တစ္ခုမယ္ က်ေနာ့္ကို မမွီ႕တမွီေလး လွမ္းပီး ဂုတ္ကိုခိုစီးလာလို႔ ကိုင္းေပးလိုက္ေတာ့ ျပြတ္ကနဲနမ္းလာတယ္။ တာ့တာ ေနာ္.. အရမ္းေပ်ာ္တယ္
အကိုက ေပ်ာ္တတ္ပီးခ်စ္စရာအင္မတန္ေကာင္းတဲ့လူႀကီး တဲ့ အဲ့လိုႏႈတ္ဆက္ပီး ခ်ာကနဲ လွည့္ထြက္သြားတယ္။
ဘူတာရံုအိုေလးဆီ ဘတ္စ္ကားျပန္စီးလာပီး မွီရာရထားနဲ႔ ျပန္လိုက္လာခဲ့လိုက္တာ ေန႔လည္ပိုင္းမွ ကိုယ့္ျမိဳ႕ကိုျပန္ေရာက္လာတယ္ဆိုပါေတာ့။
ပေရာဂ်က္မီတင္ကလည္း ေန႔လည္တစ္နာရီရွိေနေတာ့ ခပ္သုတ္သုတ္ေျပးရေတာ့တာေပါ့။ ခရီးပမ္းလာေတာ့မီတင္မွာ ဘာေတြေျပာေနႀကမွန္းကို မသိလိုက္ပါဘူးဗ်ာ။ ခပ္တည္တည္နဲ႔ေထာင့္မွာထိုင္ပီး ငိုက္ေနလိုက္တယ္ ေအးေရာေလ ဟီး။ တစ္ခုခု လွမ္းေမးတာခံရမွ မ်က္လံုးဆတ္ကနဲဖြင့္ပီးအဲ့ဒါကို ေထာက္ခံပါတယ္ ေထာက္ခံပါတယ္.. ေထာက္ခံခ်င္လြန္းလို႔ မနက္အေစာႀကီးရထားစီးပီး ေျပးလာတာပါခင္ညေပါ့ ဟိဟိ။
အားလံုးပီး ကိုယ့္အခန္းကိုယ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ဟန္ကိုမေဆာင္ႏိုင္ေတာ့ဘူး တေရးထိုးအိပ္လိုက္ရတယ္။ မိုးခ်ဳပ္မွတေရးႏိုးလာတယ္။ တက္စ္မက္ေဆ့ခ်္တစ္ေစာင္ေရာက္ေနတာေတြ႔လို႔ ဖြင့္ႀကည့္လိုက္ေတာ့ လြမ္းတယ္ တဲ့။ ညီမေလးဆီကဗ်။
ဒီလိုပဲအရင္အတိုင္း ဗိုလ္ေနျမဲက်ားေနျမဲေနလာရာက။ တစ္ရက္ႀကေတာ့ ဖုန္းဆက္ရင္း အားမရလို႔ ကြန္ျပဴတာနဲ႔၀ဘ္ကမ္ေျပာရေအာင္တဲ့ ညီမေလးက ေျပာလာလို႔ ၀ဘ္ကမ္ေျပာျဖစ္တယ္။
အဲ့ဒီကေနစလိုက္တာ ညေနေစာင္းသူေရာကိုယ္ပါ အိမ္မွာရွိေနတဲ့ အခ်ိန္တိုင္း ၀ဘ္ကမ္က တခ်ိန္လံုးဖြင့္ထားေတာ့တာပဲဗ်ိဳ႕။ တကယ္ေျပာတာ ညေနေစာင္းကေန အိပ္တဲ့အထိ ဒီတိုင္းဖြင့္ထားႀကေတာ့တာ။ ကိုယ့္ဖာကိုယ္ဘာလုပ္ေန လုပ္ေန ျမင္ေနရတယ္ဟီးဟီး။ အနည္းဆံုးေတာ့ အထီးက်န္ရာကေန စိတ္သက္သာရာ အေတာ္ရတာကလားဗ်။ တခါတေလ
က်ေနာ္က အခန္းထဲဒိုက္ထိုးေနတာ သူလွမ္းျမင္ေနရတယ္။ သူစာဖတ္ေနတာ၊ စာေရးေနတာ၊ ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္ေနတာ စားေနေသာက္ေနတာ အကုန္ျမင္ေနရတယ္။ သမီးရည္းစားမဟုတ္ပဲနဲ႔ ဒီလိုပဲျဖစ္ကုန္တာဗ်။ ခင္ဗ်ားတို႔ အဲ့ဒီအေျခေနမ်ိဳး မႀကံဳဖူးေသးလို႔ပါဗ်ာ။ ႀကံဳလာရင္ အဲ့လိုပဲျဖစ္မွာေသခ်ာတယ္။ ဒီလိုအေျခေနမ်ိဳး စႀကံဳႀကံဳရခ်င္းတံုးက ဆို က်ေနာ္အထီးက်န္တာ မခံႏိုင္လြန္းလို႔ ဘာလုပ္တယ္မွတ္လဲ။
အင္တာနက္က ဗမာကားေတြေဒါင္းလုတ္ဆြဲပီး စပီကာနဲ႔ဖြင့္ထားတာဗ်အဟီး။ မႀကည့္ပါဘူး။ ဗမာကားေတြက အဓိပၸါယ္မွမရွိတာ။ မ်က္လံုးေညာင္းတယ္။ ဖြင့္ထားတာက ဗမာလိုစကားေျပာသံေတြထြက္ေနေတာ့ အလိုလိုစိတ္သက္သာရာရေနတာေလဟီး။ ခု ညီမေလးနဲ႔က်ေနာ္လည္း အဲ့ဒီသေဘာပဲ တခါတေလ စကားေလးလွမ္းေျပာလိုက္၊ တခါတေလေတာ့လည္း ဒီတိုင္းတစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ သူဘာလုပ္ေနတယ္။ ကိုယ္ဘာလုပ္ေနတယ္ေပါ့။
အဲ့မွာဗ်ာ ညီမေလး ၀ိုင္ေတြဘာေတြေမာ့ပီး ရီေ၀ေ၀ျဖစ္ေနပီဆို က်ေနာ္ျမင္ေနရမွန္းသိသိႀကီးနဲ႔ အ၀တ္ေတြဘာေတြ(ည၀တ္အိပ္အ၀တ္) လဲပီဆို ေပၚတင္ႀကီး လဲျပလာတယ္ဗ်။ ေက်ာေပးထားေတာ့ အတြင္းခံပင္တီေလးကလည္း ဂ်ီစထရြင္းေလးဖင္ေျပာင္ေျပာင္ေလးေပၚလိုေပၚ။ တခါတေလ ဘရာစီယာအနီရဲရဲေလးပဲ ၀တ္ပီး ၀ဘ္ကမ္နားကပ္ စကားေတြလာေျပာခ်င္ေျပာေနတာ။ ဒီဖက္ကေနလူကလည္း သက္ျပင္းေတြခ် ေလာင္ေတြတီးလို႔။ ဒါေပမယ့္ ပို္င္ရွင္ရွိေနတာဆိုေတာ့
ဘာတတ္ႏိုင္မွာလဲ ညီအကိုတို႔ရာ။
တစ္ညေတာ့ အဲ့လို၀ဘ္ကမ္ဖြင့္ထားရင္း ၂ေယာက္သား ပုလင္းေထာင္ေနႀကတယ္ဗ်ာ။ ဟိုဖက္ဒီဖက္ ပုလင္းကိုယ္စီနဲ႔ အာလူးဖုတ္လိုက္၊ စာႀကည့္စားပြဲထိုင္ပီး ကိုယ့္စာ ကိုယ္ဖတ္လိုက္လုပ္ေနႀကရင္း ညီမေလးက ေမးလာတယ္။
အကို!
ေဟ!
က်မ မူးေနတယ္ အကိုရာ .. ဒီေတာ့ မထူးပါဘူး ေမးစရာရွိတယ္
ဘာတံုးဟ?
အကို ဟိုေန႔က ဘာျဖစ္တာလဲဟာ .. ရုတ္တရက္ႀကီးေလ
ငါေတာင္းပန္ပါတယ္ ညီမေလးရာ.. ငါစိတ္မထိန္းႏိုင္လို႔ပါ.. ငါရွက္လည္းရွက္ပါတယ္ ေနာက္မျဖစ္ေစရဘူးလို႔ဂတိေပးပါတယ္ဟာ
မဟုတ္ဘူး.. အဲ့ဒါက်မလည္းအလိုတူ အလိုပါပဲဟာ .. အကို႔ကို ေမးေနတာက ရုတ္တရက္ႀကီး ေနာက္ဆုတ္သြားတာ.. ထိေပးကိုင္ေပးေနတာေတာင္ ဘာမွမဘာေတာ့တာ အဲ့ဒါဘာျဖစ္တာလဲ.. နားမလည္ဘူး
.... .... .....
အကို! ေျဖေလကြာ ေျဖေလ ရွင္က်မကို လုပ္ခ်င္တိုင္းလုပ္ လက္သရမ္းခ်င္တိုင္းသရမ္းပီး ေနာက္ဆုတ္သြားတာ မေက်နပ္ဘူးသိလားးး
သင့္မွမသင့္ေတာ္တာညီမေလးရာ .. နင့္မွာ ခ်စ္သူရွိတယ္ေလ .. ဒါေႀကာင့္ထိန္းလိုက္ရတာ..
ဟားဟား .. အရူး.. ဥာဏ္ကိုမရွိဘူး ... က်မရည္းစားရွိတယ္လို႔ေျပာဖူးတာ လြန္ခဲ့တဲ့၉လ ေလာက္က.. အဆင္မေျပလို႔ျဖတ္လိုက္တာႀကာေပါ့.. ရည္းစားငုတ္တုတ္နဲ႔ရွင့္ကို အိမ္အလည္ေခၚပီး တစ္အိပ္ယာထဲအိပ္ေနပါဦးမယ္ ဥာဏ္ႀကီးရွင္ႀကီးရယ္
အမ္!
အဲ့လိုေျပာပီး ခြက္ထိုးခြက္လွန္ရယ္ေနတဲ့ ညီမေလးကို ၀ဘ္ကမ္ေပၚက ေငးရင္း က်ေနာ္လည္း ဘာျပန္ေျပာရမွန္းမသိဘူးရယ္။
ေတာက္ခ္! နစ္နာလိုက္တာဗ်ာ လို႔ေျပာရင္း မူးမူးနဲ႔ ကြန္ျပဴတာႀကီးကို ကေယာင္ကတမ္း ဆြဲဖက္ပစ္လိုက္မိေသးတယ္(တကယ္ေျပာတာဟီဟိ) အုပ္မယ္အုပ္မယ္ ခုအုပ္မယ္ေလ လို႔ ငမူးခ်မ္းကိုက ေလွ်ာက္ေျပာေတာ့တာ။ သိတယ္မလား ခင္ဗ်ားတို႔ ညီေလးေမာင္ခ်မ္းအေႀကာင္းဟီး။ ဟိုဖက္က ညီမေလးကလည္း အံေလးႀကိတ္၊ ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းေလးကိုက္ျပရင္း က်ေနာ္ေသြးရူးေသြးတမ္းေလွ်ာက္ေျပာသမွ်ကို ဖီးလ္တက္ေနရွာတယ္။
က်ေနာ္ကလည္း တားထားတဲ့ စည္းမရွိေတာ့ဘူးဆိုတာ သိလိုက္တာနဲ႔ ေဇာင္းကလႊတ္လိုက္တဲ့ ျမင္းရိုင္းတစ္ေကာင္လိုပဲေလ။ ေသာင္းက်န္းပီေပါ့။ ခ်ိဳဗူးစို႔ခ်င္လိုက္တာ၊ ခ်ိဳဗူးအိအိေထြးေထြးႀကီး ဆိုပီး ေျပာေတာ့ ဟိုဖက္ကေန ေဟ့လူႀကီး! နားရွက္စရာေတြမေျပာနဲ႔တဲ့။ သူက အဲ့လိုတားေလေလ ဆိုးေလေလေပါ့။ ဟိုေန႔က ျဖစ္တဲ့ဟာေတြအကုန္စားျမံဳ႕ျပန္ေတာ့တာဆရာတို႔ေရ။ သူလည္း အသက္ရွဴသံေတြျပင္း၊ က်ေနာ္လည္း ဖီးလ္ေတြတက္ေပါ့။
ေနာက္ဆံုး ဘယ္လိုမွမရေတာ့ဘူး။ ဒီေန႔ေသာႀကာေန႔ညဆိုေတာ့ နက္ဖန္စေန မနက္ထြက္တဲ့ ရထားနဲ႔ ညီမေလးလိုက္လာမယ္တဲ့။ ခုေတာ့ တအားမူးလာလို႔ အိပ္ပီ ရွင္လည္း အိပ္ေရး၀၀အိပ္ထား နက္ဖန္ ကိစၥေတြရွိတယ္ေနာ့္ ဆိုပီး မခ်ိဳမခ်ဥ္မ်က္နာေပးေလးနဲ႔ေျပာရင္း ကြန္ျပဴတာပိတ္ပီး အိပ္သြားေလသတည္းေပါ့။ က်ေနာ့္မွာသာ ကတုန္ကယင္ႀကီးျဖစ္ပီး ကြန္ျပဴတာႀကီး စိုက္ႀကည့္ရင္း က်န္ခဲ့တာေပါ့ဗ်ာ။
ညီမေလးလိုက္လာမယ္ဆိုတာ ဘာလုပ္မယ္ထင္သလဲ ညီအကိုတို႔။ ဟုတ္ကဲ့ သိသာထင္ရွားေနပါပီ။ အလံခိုး မလို႔ေပါ့ဗ်ာ(ကန္ေတာ့ကန္ေတာ့.. ဒါေပမယ့္ ေျပာရတာ အားရထွာ ဟီးး )
ဟုတ္ကဲ့ မနက္ဖန္က်ရင္ ညီမေလးစီးလာတဲ့ ရထား ဆိုက္ပါလိမ့္မယ္ ညီအကိုတို႔ခင္ဗ် ေစာင့္ေမွ်ာ္လိုက္ႀကပါဦးလို
Comments
Post a Comment