ကၽြန္ေတာ့ ပန္းခ်ီဆရာမေလး ၃
စတူဒီယို၅ ရဲ.ဖြဲ.စည္းတည္ေဆာက္ပံုကဒီလိုဗ်။
တကယ္တမ္း လုပ္တဲ့ရိုက္ကူးေရးက စင္တင္ျပဇတ္ ဒါမွမဟုတ္ ဇတ္လမ္းတို၊ ျမဴးဇစ္concert: အစရွိသျဖင့္ကို အနိမ့္ဆံုးအပိုင္းက ကြက္လပ္မွာလုပ္တာမ်ိဳးေပါ့။ ေလာေလာဆယ္နက္ဖန္ရိုက္မယ့္
ဟာသဇတ္လမ္းတိုေလးအတြက္ အိမ္တစ္အိမ္ရဲ.ဧည့္ခန္း ပံုစံဆက္တင္ေတြဆင္ထားတယ္။ လိုက္ဖ္ လႊင့္မွာျဖစ္တဲ့အတြက္လာႀကည့္မယ့္ ပိရိတ္သတ္ေတြ ထိုင္ဖို႔ခံုေတြက ပေစာက္ ပံုစံအတန္း
လိုက္ အေပၚကိုျမင့္တက္သြားတဲ့ပံုစံမ်ိဳး။ (RC2 မွာေက်ာင္းတက္ဖူးတဲ့လူေတြသိပါလိမ့္မယ္ အဲ့ဒီစာသင္ခန္းေတြလိုပံုစံမ်ိဳး)
ေျမေအာက္မွာေဆာက္ထားေတာ့ ေအးစိမ့္စိမ့္ျဖစ္ေနတယ္။ ဓာတ္ေလွကားထဲက ထြက္တာနဲ႔ ေမွာင္ေနလို႔လားမသိဘူး က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းမေလးက က်ေနာ့္လက္ေမာင္းကိုဆတ္ကနဲဖမ္း
ကိုင္လာတယ္။ ဒီအခ်ိန္မေျပာနဲ႔ ေန႔ခင္းေႀကာင္ေတာင္ ေတာင္မွတစ္ေယာက္ထဲ စတူဒီယို၅ ကိုဘယ္သူမွမလာရဲဘူးဗ်။ က်ေနာ္ေျပာသလို ေအာက္ဆံုးက ကြက္လပ္က်ယ္က်ယ္ဆုိတာနဲ႔ပတ္ပတ္
လည္မွာ လိႈဏ္ေခါင္းေတြလို ေလွ်ာက္လမ္းေတြ ၄-၅ခုနဲ႔ဆက္ထားတဲ့ ပစၥည္းသိမ္းတဲ့စတိုခန္းေတြကလည္းရွိေသးတယ္ဗ်။ ဂရင္းပီယာႏိုႀကီးေတြ အလံုး၂၀ေလာက္၊ ဂစ္တာေတြအလက္၄-၅၀၊
အဲ့လိုတူရိယာေတြထားတဲ့အခန္း၊ လိုက္ကာစေတြအိမ္တစ္အိမ္ရဲ.အသံုးေဆာင္ပန္းကန္ခြက္ေယာက္ေတြထားတဲ့အခန္းအစရွိသျဖင့္အခန္းေတြကို LED မီးလံုးေလးေတြပဲထြန္းထားတဲ့ လူတစ္ကိုယ္
ေလွ်ာက္စာ လိႈဏ္ေခါင္းေလးေတြနဲ႔ဆက္ထားတာေပါ့။ ျပႆနာက သရဲတအားေျခာက္တယ္လို႔နာမည္ႀကီးတယ္ဗ်။ တခါကဆိုေတာ္ေတာ္ရႈပ္ေထြးတဲ့ ဆက္တင္တစ္ခုကို ဒီဇိုင္နာအလိုက်၀ိုင္းဆင္
ႀကရင္း မိုးခ်ဳပ္သြားလို႔ မျပန္ပဲဒီထဲမွာ စုအိပ္ႀကတာ မနက္လင္းအားႀကီးမွာကြိဳင္တက္ေရာေလ။ ခုနကေျပာတဲ့ လိႈဏ္ေခါင္းေတြထဲကေန က်ေနာ့္တပည့္တရုတ္၄ေကာင္
အာေခါင္ျခစ္ေအာ္ပီး ေျပးထြက္လာတာဗ်။ ေဆာက္ထားတဲ့ ဇတ္စင္ေပၚ မွာကတၱီပါစေတြျခံဳပီး အိပ္ေနတဲ့ က်ေနာ္နဲ႔တျခားလူေတြဆီေျပးလာတာေလ။ ၄ေကာင္စလံုးငိုလို႔ယိုလို႔ဗ်ာ။ ႏွပ္ေခ်းေတြ
ေကာမ်က္ရည္ေတြေကာ အကုန္ထြက္ေနတာ။ ေသခ်ာေခ်ာ့ပီးေမးေတာ့မွ သရဲေျခာက္တာတဲ့ဗ်။ ေအးေတာ့ေမႊးပြေကာ္ေဇာေတြခင္းထားတဲ့ လိႈဏ္ေခါင္းအဆံုးက စတိုခန္းတစ္ခုထဲ လိုက္ကာစ
ေလးေတြျခံဳပီးသြားအိပ္တာ ၄ေယာက္လံုးအကန္ခံရေတာ့မွအားလံုးျပိဳင္တူႏိုးလာတယ္.. သရဲကအုပ္လိုက္ႀကီးတဲ့ဆရာေရ.။ ထလို႔မရေအာင္ ရင္ဘတ္ေတြကိုတက္နင္းထားေသးတယ္တဲ့။
ပီးမွ.. မင္းတို႔ေကာင္ေတြေနာက္ထပ္ဒီထဲလာ၀င္အိပ္ရင္ မီးရွိဳ.ပီးသတ္ပစ္မယ္လို႔ျခိမ္းေျခာက္တယ္ဆိုလား။ အတင္းရုန္းပီးထေျပးလာႀကတာေတာင္မွေနာက္ကေန အဲ့ဒီလူအုပ္ႀကီးက ဖင္ပိတ္
ကန္၊ဇက္ပိုးအုပ္ လိုက္လုပ္ေသးတယ္တဲ့။ ဒါမ်ိဳးဒီတစ္ခါပဲႀကားဖူးေသးတယ္။ မယံုရေအာင္လည္း ကိုယ့္ေကာင္ေတြက မႀကည့္ရက္စရာျဖစ္ေနေတာ့ က်ေနာ္နဲ႔သတၱိေကာင္းတဲ့ဆက္တင္အဖြဲ႔က
လူ၃ေယာက္သြား၀င္ႀကည့္ေသးတယ္..ဘာမွမေတြ႔ပါဘူးဗ်ာ။ မနက္ေရာက္ေတာ့ အေရးေပၚအစည္းေ၀းေတြဘာေတြေခၚပီး ဒီကိစၥကိုအျပင္မေပါက္ႀကားပါေစနဲ႔ဆိုပီး တာ၀န္ရွိသူေတြကသတိ
ေပးေသးတယ္။ အဲ့ဒီေနာက္ပိုင္းေတာ့ စတူဒီယို၅ ဆိုတဲ့အသံႀကားရင္ အလိုလိုအကုန္လန္႔ကုန္တာဗ်။ ခၽြင္းခ်က္ကေတာ့ အီေဖကို ေမာင္ဖိုးသက္မပါဘူးေလ။ မယံုဘူးဆရာ.. လံုး၀ကိုမယံုတာ..
တခါတေလ ဘာမွလုပ္စရာမရွိတဲ့ရက္ေတြဆို ဒီေအာက္ကိုဆင္းလာပီး ပီယာႏိုထိုင္ေဆာ့၊ တန္ဖိုးႀကီးလွ်ပ္စစ္ဂစ္တာေတြ ထိုင္တီးနဲ႔ တစ္ေယာက္ထဲေနွာက္ယွက္မယ့္လူမရွိပဲ သာယာေနတာဗ်။
ခပ္မိုက္မိုက္ခပ္ရြတ္ရြတ္ေကာင္မို႔သရဲေတြလက္ေရွာင္ေနတာမွတ္တယ္ဟီး။ ဟာ... ေဆာရီးဗ်ာ.. က်ေနာ္ဘာေတြေလွ်ာက္ေျပာေနမိပါလိမ့္... ဘယ္ေတြေရာက္ကုန္မွန္းမသိေတာ့ဘူး။
လူရွင္းပီး ဘယ္သူမွမလာရဲတဲ့ ဒီေအာက္ထပ္ကို က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းေလးက ဘာလို႔ေခၚလာတာလဲဆိုတာ က်ေနာ္ရိပ္မိပါတယ္ေလ။
မိန္းမတစ္ေယာက္ ဘယ္လိုအမူအရာဆိုရင္ ဘာသေဘာလဲဆိုတာ သေဘာေပါက္ရတာမခက္ပါဘူး။ ခက္တာက ေတာ္ေတာ္ႀကီးကို ရင္းႏွီးခ်စ္ခင္ရတဲ့လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြဗ်။ စာရြက္လာရွာ
တယ္ဆိုတဲ့အေႀကာင္းျပခ်က္က မခိုင္လံုမွန္းသူေရာက်ေနာ္ပါသိသားပဲ။ ဘယ္သူမွအနားမွာ မရွိဘူးဆိုတာနဲ႔ေဖာက္ျပန္လာတဲ့စိတ္က ၂ေယာက္စလံုးကိုႀကီးစိုးထားလို႔ ဒီလိုေနရာကိုစိတ္တူကိုယ္
တူ(ဖြင့္မေျပာပဲ) ေရာက္လာခဲ့တာမဟုတ္ဘူးလား။ ရိုးရိုးသားသားေျပာရရင္.. က်ေနာ္အသားကုန္တြယ္ခ်င္ေနပီဗ်။ ခ်စ္သူနဲ႔ကြဲပီးတာ၂ႏွစ္ေလာက္ႀကာလာပီ ဘယ္မိန္း
မနဲ႔မွမအိပ္ျဖစ္ခဲ့ေတာ့ ခုေသြးေတြပြက္ပြက္ကိုဆူေ၀ေနတယ္။ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းတရုတ္မေလးကိုလည္းႀကည့္လိုက္ပါဦး.... ၁၀၀% ပစ္မွားခ်င္စရာကိုယ္လံုးပိုင္ရွင္ေလး။ ပီးေတာ့အရင္ကထဲက
လစ္ရင္လစ္သလို(သူေကာ ေမရီပါ) က်ေနာ့္ရင္ဘတ္ကိုလက္ေခ်ာင္းေလးေတြနဲ႔စသလိုေနာက္သလိုပြတ္လိုက္၊ ေဟးအခ်စ္ဆိုပီး အေနာက္ကေနက်ေနာ့္ေက်ာျပင္ကို ႏို႔နဲ႔မထိတထိဖိကပ္လိုက္
လုပ္ပီး မီးေမႊးထားခဲ့ဖူးေတာ့ ခုလိုတိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ၂ေယာက္ထဲက်န္ခဲ့တဲ့ ေန႔ေရာက္လာေတာ့ လူ႔သဘာ၀အတိုင္း ေပါက္ကြဲေဖာက္ျပန္ခ်င္လာတာဓမၼတာပဲေပါ့ဗ်ာ။
က်ေနာ္ေတြေ၀ေနတာက အကယ္လို႔မ်ား သူ႔ဖက္ကရိုးရိုးသားသားျဖစ္ေနရင္ဆိုတဲ့ စိုးရိမ္စိတ္ဗ်။ အခ်င္းခ်င္းေတြအရွက္ကြဲကုန္မယ္ဆိုပီး ဘယ္ကဘယ္လိုစရမွန္းကိုမသိတာ။
က်ေနာ့္လက္ကိုဆြဲပီး စတိုခန္းတစ္ခုထဲကို လိႈဏ္ေခါင္းတစ္ခုထဲကေန ဦးေဆာင္ပီး ႀကာပန္းျဖဴ၀င္သြားတယ္။
စတိုခန္းထဲေရာက္သြားေတာ့ မီးခလုတ္ေတြဖြင့္လိုက္တယ္။ ဆိုဖာခံုရွည္ေတြ၊တစ္ေယာက္ထိုင္ဆိုဖာေတြထားတဲ့အခန္းဗ်။ ေအးစိမ့္လြန္းေတာ့ခ်မ္းသလိုေတာင္ျဖစ္လာတယ္။ အခန္း၀နားက...
စာရြက္ဖိုင္ေတြထားတဲ့ စင္ကေလးနားမွာ ႀကာပန္းတစ္ေယာက္ရပ္ပီး ဟိုရွာဒီရွာလုပ္ေနတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ သူ႔ကိုေစာင့္သလိုနဲ႔ အခန္းထဲကဆိုဖာခံုရွည္တစ္ခုေပၚ ပက္လက္လွဲပီးအိပ္ရင္း
သူ႔ကိုလွမ္းအကဲခတ္ေနလိုက္တယ္။ သူ႔ခမ်ာလည္း မလံုမလဲနဲ႔တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ က်ေနာ့္ဖက္ကိုမသိမသာေစာင္းငဲ့ႀကည့္ႀကည့္လာတယ္။ ရင္ေတြတုန္လိုက္တာဗ်ာ။ ျဖဴဆြတ္ဆြတ္အသားအ
ရည္ေလးနဲ႔စပို႔ရွပ္အနက္ကေလး၀တ္ထားတဲ့ေကာင္မေလး ကိုေဘးတိုက္ျမင္ေနရတဲ့ က်ေနာ္အာေခါင္ေတြေျခာက္လာပီ။ ဂ်င္းပန္အျဖဴက်ပ္က်ပ္ေလး၀တ္ထားေတာ့ စြင့္ကားတဲ့တင္ပါးေကာ့
ေကာ့ႀကီးေတြက အားရစရာ။ ေလးဖက္ေထာက္ပီး အေနာက္ကေနအားရပါးရ -ိုး လိုက္ရလို႔ကေတာ့ ေဆြမ်ိဳးေမ့သြားမွာပဲလို႔ ညစ္တီးညစ္ပတ္ေတြးေနမိတယ္။ ၅မိနစ္ေလာက္ေနေတာ့...သူစိတ္
မလံုေတာ့ဘူးေနမွာဗ်။ ဖိုင္တစ္ခုကိုစင္ေပၚကဆြဲခ်ပီး.. ေတြ႔ပီဟ...လို႔လွမ္းေျပာလာတယ္။ ဖိုင္အ၀ါေလးကိုကိုင္ထားရင္း ခပ္တည္တည္ပဲ စတိုခန္းတံခါးမ ႀကီးကိုဆြဲပိတ္ပီးကလန္႔ထိုးလိုက္ပီ။
ပီးေတာ့မွတံခါးကို ေက်ာမွီရင္း ဖိုင္ကိုရင္ခြင္ထဲအပ္ထားပီး က်ေနာ့္ကိုစိုက္ႀကည့္ေနတယ္။ ၁စကၠန္႔ ... ၂စကၠန္႔ ...၃စကၠန္႔ ...
ႀကာပန္း.. နင္ဘာလုပ္ေနတာလဲဟ!! အထစ္ထစ္အေငါ့ေငါ့နဲ႔ က်ေနာ္စကားစေျပာလိုက္တယ္။
အဲ့ဒီေတာ့မွ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းမေလးက တစ္လွမ္းခ်င္း က်ေနာ့္အနားတိုးကပ္လာပီး လွဲအိပ္ေနတဲ့က်ေနာ့္ေဘးမွာ တင္ပလႊဲ၀င္ထိုင္လာတယ္။ ဘာမွစကားမစေသးပဲ တဆတ္ဆတ္တုန္ေနတဲ့
လက္ေခ်ာင္းေပ်ာ့ေပ်ာ့ေလးေတြနဲ႔ က်ေနာ့္မ်က္နာကိုလွမ္းကိုင္ပီး ပါးျပင္ေတြကိုခပ္ရြရြပြတ္လာတယ္။
သူငယ္ခ်င္း ငါ့ကိုအထင္မေသးနဲ႔ဟာ .. ဆိုပီးရွက္ျပံဳးေလးနဲ႔တိုးတိုးေျပာေတာ့ က်ေနာ္ကသူ႔လက္ေခ်ာင္းေတြကိုဆုပ္ကိုင္လိုက္ပီး ဘာလို႔ေသးရမွာတံုးလို႔အူေႀကာင္ေႀကာင္ျပန္ေမးလိုက္
မိေသးတယ္။
နင္..နင္...ငါ့ကိုယ္လံုးကိုႀကိဳက္တယ္ သေဘာက်တယ္ဆို..
..... ....... ...... ........
ေမရီနဲ႔ ငါလည္းနင့္ကိုႀကည့္ပီး စိတ္ယားေနတာသိလား ..
..... ....... ...... ........
က်ေနာ္ဘာမွဆက္မေျပာေတာ့ပဲ မုန္တိုင္းထန္ေနတဲ့ က်ေနာ့္စိတ္ကုိလႊတ္ေပးလိုက္မိပီဗ်ာ။ ခါးက်င္က်င္ေလးကိုဆတ္ကနဲထထိုင္ပီးဆြဲဖက္လိုက္တယ္။ မီးေရာင္ေအာက္မွာ ရွက္ျပံဳးေလးနဲ႔နီျမန္း
ေနတဲ့ ႀကာပန္းျဖဴရဲ.မ်က္နာေလးကို က်ေနာ့္မ်က္နာ နားဆြဲကပ္ပီး တလႈပ္လႈပ္တရြရြနဲ႔ဆတ္ဆတ္တုန္ေနတဲ့ သူ႔ေလးကိုင္းလိုေကြးေနတဲ့ထူအမ္းအမ္း ႏႈတ္ခမ္းခ်ိဳေလးကို
ဆြဲစုပ္ေပးလိုက္တယ္။
အြန္းးးးးး !! ဆိုပီး ညည္းလိုက္တဲ့သံရွည္ဆြဲသံေလးက က်ေနာ့္ကိုခပ္ႀကမ္းႀကမ္းခရီးဆက္ေပးဖို႔တိုက္တြန္းေနတယ္လို႔ထင္မွတ္မွားသြားေစတယ္ဗ်ာ။
တကယ္တမ္း လုပ္တဲ့ရိုက္ကူးေရးက စင္တင္ျပဇတ္ ဒါမွမဟုတ္ ဇတ္လမ္းတို၊ ျမဴးဇစ္concert: အစရွိသျဖင့္ကို အနိမ့္ဆံုးအပိုင္းက ကြက္လပ္မွာလုပ္တာမ်ိဳးေပါ့။ ေလာေလာဆယ္နက္ဖန္ရိုက္မယ့္
ဟာသဇတ္လမ္းတိုေလးအတြက္ အိမ္တစ္အိမ္ရဲ.ဧည့္ခန္း ပံုစံဆက္တင္ေတြဆင္ထားတယ္။ လိုက္ဖ္ လႊင့္မွာျဖစ္တဲ့အတြက္လာႀကည့္မယ့္ ပိရိတ္သတ္ေတြ ထိုင္ဖို႔ခံုေတြက ပေစာက္ ပံုစံအတန္း
လိုက္ အေပၚကိုျမင့္တက္သြားတဲ့ပံုစံမ်ိဳး။ (RC2 မွာေက်ာင္းတက္ဖူးတဲ့လူေတြသိပါလိမ့္မယ္ အဲ့ဒီစာသင္ခန္းေတြလိုပံုစံမ်ိဳး)
ေျမေအာက္မွာေဆာက္ထားေတာ့ ေအးစိမ့္စိမ့္ျဖစ္ေနတယ္။ ဓာတ္ေလွကားထဲက ထြက္တာနဲ႔ ေမွာင္ေနလို႔လားမသိဘူး က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းမေလးက က်ေနာ့္လက္ေမာင္းကိုဆတ္ကနဲဖမ္း
ကိုင္လာတယ္။ ဒီအခ်ိန္မေျပာနဲ႔ ေန႔ခင္းေႀကာင္ေတာင္ ေတာင္မွတစ္ေယာက္ထဲ စတူဒီယို၅ ကိုဘယ္သူမွမလာရဲဘူးဗ်။ က်ေနာ္ေျပာသလို ေအာက္ဆံုးက ကြက္လပ္က်ယ္က်ယ္ဆုိတာနဲ႔ပတ္ပတ္
လည္မွာ လိႈဏ္ေခါင္းေတြလို ေလွ်ာက္လမ္းေတြ ၄-၅ခုနဲ႔ဆက္ထားတဲ့ ပစၥည္းသိမ္းတဲ့စတိုခန္းေတြကလည္းရွိေသးတယ္ဗ်။ ဂရင္းပီယာႏိုႀကီးေတြ အလံုး၂၀ေလာက္၊ ဂစ္တာေတြအလက္၄-၅၀၊
အဲ့လိုတူရိယာေတြထားတဲ့အခန္း၊ လိုက္ကာစေတြအိမ္တစ္အိမ္ရဲ.အသံုးေဆာင္ပန္းကန္ခြက္ေယာက္ေတြထားတဲ့အခန္းအစရွိသျဖင့္အခန္းေတြကို LED မီးလံုးေလးေတြပဲထြန္းထားတဲ့ လူတစ္ကိုယ္
ေလွ်ာက္စာ လိႈဏ္ေခါင္းေလးေတြနဲ႔ဆက္ထားတာေပါ့။ ျပႆနာက သရဲတအားေျခာက္တယ္လို႔နာမည္ႀကီးတယ္ဗ်။ တခါကဆိုေတာ္ေတာ္ရႈပ္ေထြးတဲ့ ဆက္တင္တစ္ခုကို ဒီဇိုင္နာအလိုက်၀ိုင္းဆင္
ႀကရင္း မိုးခ်ဳပ္သြားလို႔ မျပန္ပဲဒီထဲမွာ စုအိပ္ႀကတာ မနက္လင္းအားႀကီးမွာကြိဳင္တက္ေရာေလ။ ခုနကေျပာတဲ့ လိႈဏ္ေခါင္းေတြထဲကေန က်ေနာ့္တပည့္တရုတ္၄ေကာင္
အာေခါင္ျခစ္ေအာ္ပီး ေျပးထြက္လာတာဗ်။ ေဆာက္ထားတဲ့ ဇတ္စင္ေပၚ မွာကတၱီပါစေတြျခံဳပီး အိပ္ေနတဲ့ က်ေနာ္နဲ႔တျခားလူေတြဆီေျပးလာတာေလ။ ၄ေကာင္စလံုးငိုလို႔ယိုလို႔ဗ်ာ။ ႏွပ္ေခ်းေတြ
ေကာမ်က္ရည္ေတြေကာ အကုန္ထြက္ေနတာ။ ေသခ်ာေခ်ာ့ပီးေမးေတာ့မွ သရဲေျခာက္တာတဲ့ဗ်။ ေအးေတာ့ေမႊးပြေကာ္ေဇာေတြခင္းထားတဲ့ လိႈဏ္ေခါင္းအဆံုးက စတိုခန္းတစ္ခုထဲ လိုက္ကာစ
ေလးေတြျခံဳပီးသြားအိပ္တာ ၄ေယာက္လံုးအကန္ခံရေတာ့မွအားလံုးျပိဳင္တူႏိုးလာတယ္.. သရဲကအုပ္လိုက္ႀကီးတဲ့ဆရာေရ.။ ထလို႔မရေအာင္ ရင္ဘတ္ေတြကိုတက္နင္းထားေသးတယ္တဲ့။
ပီးမွ.. မင္းတို႔ေကာင္ေတြေနာက္ထပ္ဒီထဲလာ၀င္အိပ္ရင္ မီးရွိဳ.ပီးသတ္ပစ္မယ္လို႔ျခိမ္းေျခာက္တယ္ဆိုလား။ အတင္းရုန္းပီးထေျပးလာႀကတာေတာင္မွေနာက္ကေန အဲ့ဒီလူအုပ္ႀကီးက ဖင္ပိတ္
ကန္၊ဇက္ပိုးအုပ္ လိုက္လုပ္ေသးတယ္တဲ့။ ဒါမ်ိဳးဒီတစ္ခါပဲႀကားဖူးေသးတယ္။ မယံုရေအာင္လည္း ကိုယ့္ေကာင္ေတြက မႀကည့္ရက္စရာျဖစ္ေနေတာ့ က်ေနာ္နဲ႔သတၱိေကာင္းတဲ့ဆက္တင္အဖြဲ႔က
လူ၃ေယာက္သြား၀င္ႀကည့္ေသးတယ္..ဘာမွမေတြ႔ပါဘူးဗ်ာ။ မနက္ေရာက္ေတာ့ အေရးေပၚအစည္းေ၀းေတြဘာေတြေခၚပီး ဒီကိစၥကိုအျပင္မေပါက္ႀကားပါေစနဲ႔ဆိုပီး တာ၀န္ရွိသူေတြကသတိ
ေပးေသးတယ္။ အဲ့ဒီေနာက္ပိုင္းေတာ့ စတူဒီယို၅ ဆိုတဲ့အသံႀကားရင္ အလိုလိုအကုန္လန္႔ကုန္တာဗ်။ ခၽြင္းခ်က္ကေတာ့ အီေဖကို ေမာင္ဖိုးသက္မပါဘူးေလ။ မယံုဘူးဆရာ.. လံုး၀ကိုမယံုတာ..
တခါတေလ ဘာမွလုပ္စရာမရွိတဲ့ရက္ေတြဆို ဒီေအာက္ကိုဆင္းလာပီး ပီယာႏိုထိုင္ေဆာ့၊ တန္ဖိုးႀကီးလွ်ပ္စစ္ဂစ္တာေတြ ထိုင္တီးနဲ႔ တစ္ေယာက္ထဲေနွာက္ယွက္မယ့္လူမရွိပဲ သာယာေနတာဗ်။
ခပ္မိုက္မိုက္ခပ္ရြတ္ရြတ္ေကာင္မို႔သရဲေတြလက္ေရွာင္ေနတာမွတ္တယ္ဟီး။ ဟာ... ေဆာရီးဗ်ာ.. က်ေနာ္ဘာေတြေလွ်ာက္ေျပာေနမိပါလိမ့္... ဘယ္ေတြေရာက္ကုန္မွန္းမသိေတာ့ဘူး။
လူရွင္းပီး ဘယ္သူမွမလာရဲတဲ့ ဒီေအာက္ထပ္ကို က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းေလးက ဘာလို႔ေခၚလာတာလဲဆိုတာ က်ေနာ္ရိပ္မိပါတယ္ေလ။
မိန္းမတစ္ေယာက္ ဘယ္လိုအမူအရာဆိုရင္ ဘာသေဘာလဲဆိုတာ သေဘာေပါက္ရတာမခက္ပါဘူး။ ခက္တာက ေတာ္ေတာ္ႀကီးကို ရင္းႏွီးခ်စ္ခင္ရတဲ့လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြဗ်။ စာရြက္လာရွာ
တယ္ဆိုတဲ့အေႀကာင္းျပခ်က္က မခိုင္လံုမွန္းသူေရာက်ေနာ္ပါသိသားပဲ။ ဘယ္သူမွအနားမွာ မရွိဘူးဆိုတာနဲ႔ေဖာက္ျပန္လာတဲ့စိတ္က ၂ေယာက္စလံုးကိုႀကီးစိုးထားလို႔ ဒီလိုေနရာကိုစိတ္တူကိုယ္
တူ(ဖြင့္မေျပာပဲ) ေရာက္လာခဲ့တာမဟုတ္ဘူးလား။ ရိုးရိုးသားသားေျပာရရင္.. က်ေနာ္အသားကုန္တြယ္ခ်င္ေနပီဗ်။ ခ်စ္သူနဲ႔ကြဲပီးတာ၂ႏွစ္ေလာက္ႀကာလာပီ ဘယ္မိန္း
မနဲ႔မွမအိပ္ျဖစ္ခဲ့ေတာ့ ခုေသြးေတြပြက္ပြက္ကိုဆူေ၀ေနတယ္။ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းတရုတ္မေလးကိုလည္းႀကည့္လိုက္ပါဦး.... ၁၀၀% ပစ္မွားခ်င္စရာကိုယ္လံုးပိုင္ရွင္ေလး။ ပီးေတာ့အရင္ကထဲက
လစ္ရင္လစ္သလို(သူေကာ ေမရီပါ) က်ေနာ့္ရင္ဘတ္ကိုလက္ေခ်ာင္းေလးေတြနဲ႔စသလိုေနာက္သလိုပြတ္လိုက္၊ ေဟးအခ်စ္ဆိုပီး အေနာက္ကေနက်ေနာ့္ေက်ာျပင္ကို ႏို႔နဲ႔မထိတထိဖိကပ္လိုက္
လုပ္ပီး မီးေမႊးထားခဲ့ဖူးေတာ့ ခုလိုတိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ၂ေယာက္ထဲက်န္ခဲ့တဲ့ ေန႔ေရာက္လာေတာ့ လူ႔သဘာ၀အတိုင္း ေပါက္ကြဲေဖာက္ျပန္ခ်င္လာတာဓမၼတာပဲေပါ့ဗ်ာ။
က်ေနာ္ေတြေ၀ေနတာက အကယ္လို႔မ်ား သူ႔ဖက္ကရိုးရိုးသားသားျဖစ္ေနရင္ဆိုတဲ့ စိုးရိမ္စိတ္ဗ်။ အခ်င္းခ်င္းေတြအရွက္ကြဲကုန္မယ္ဆိုပီး ဘယ္ကဘယ္လိုစရမွန္းကိုမသိတာ။
က်ေနာ့္လက္ကိုဆြဲပီး စတိုခန္းတစ္ခုထဲကို လိႈဏ္ေခါင္းတစ္ခုထဲကေန ဦးေဆာင္ပီး ႀကာပန္းျဖဴ၀င္သြားတယ္။
စတိုခန္းထဲေရာက္သြားေတာ့ မီးခလုတ္ေတြဖြင့္လိုက္တယ္။ ဆိုဖာခံုရွည္ေတြ၊တစ္ေယာက္ထိုင္ဆိုဖာေတြထားတဲ့အခန္းဗ်။ ေအးစိမ့္လြန္းေတာ့ခ်မ္းသလိုေတာင္ျဖစ္လာတယ္။ အခန္း၀နားက...
စာရြက္ဖိုင္ေတြထားတဲ့ စင္ကေလးနားမွာ ႀကာပန္းတစ္ေယာက္ရပ္ပီး ဟိုရွာဒီရွာလုပ္ေနတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ သူ႔ကိုေစာင့္သလိုနဲ႔ အခန္းထဲကဆိုဖာခံုရွည္တစ္ခုေပၚ ပက္လက္လွဲပီးအိပ္ရင္း
သူ႔ကိုလွမ္းအကဲခတ္ေနလိုက္တယ္။ သူ႔ခမ်ာလည္း မလံုမလဲနဲ႔တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ က်ေနာ့္ဖက္ကိုမသိမသာေစာင္းငဲ့ႀကည့္ႀကည့္လာတယ္။ ရင္ေတြတုန္လိုက္တာဗ်ာ။ ျဖဴဆြတ္ဆြတ္အသားအ
ရည္ေလးနဲ႔စပို႔ရွပ္အနက္ကေလး၀တ္ထားတဲ့ေကာင္မေလး ကိုေဘးတိုက္ျမင္ေနရတဲ့ က်ေနာ္အာေခါင္ေတြေျခာက္လာပီ။ ဂ်င္းပန္အျဖဴက်ပ္က်ပ္ေလး၀တ္ထားေတာ့ စြင့္ကားတဲ့တင္ပါးေကာ့
ေကာ့ႀကီးေတြက အားရစရာ။ ေလးဖက္ေထာက္ပီး အေနာက္ကေနအားရပါးရ -ိုး လိုက္ရလို႔ကေတာ့ ေဆြမ်ိဳးေမ့သြားမွာပဲလို႔ ညစ္တီးညစ္ပတ္ေတြးေနမိတယ္။ ၅မိနစ္ေလာက္ေနေတာ့...သူစိတ္
မလံုေတာ့ဘူးေနမွာဗ်။ ဖိုင္တစ္ခုကိုစင္ေပၚကဆြဲခ်ပီး.. ေတြ႔ပီဟ...လို႔လွမ္းေျပာလာတယ္။ ဖိုင္အ၀ါေလးကိုကိုင္ထားရင္း ခပ္တည္တည္ပဲ စတိုခန္းတံခါးမ ႀကီးကိုဆြဲပိတ္ပီးကလန္႔ထိုးလိုက္ပီ။
ပီးေတာ့မွတံခါးကို ေက်ာမွီရင္း ဖိုင္ကိုရင္ခြင္ထဲအပ္ထားပီး က်ေနာ့္ကိုစိုက္ႀကည့္ေနတယ္။ ၁စကၠန္႔ ... ၂စကၠန္႔ ...၃စကၠန္႔ ...
ႀကာပန္း.. နင္ဘာလုပ္ေနတာလဲဟ!! အထစ္ထစ္အေငါ့ေငါ့နဲ႔ က်ေနာ္စကားစေျပာလိုက္တယ္။
အဲ့ဒီေတာ့မွ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းမေလးက တစ္လွမ္းခ်င္း က်ေနာ့္အနားတိုးကပ္လာပီး လွဲအိပ္ေနတဲ့က်ေနာ့္ေဘးမွာ တင္ပလႊဲ၀င္ထိုင္လာတယ္။ ဘာမွစကားမစေသးပဲ တဆတ္ဆတ္တုန္ေနတဲ့
လက္ေခ်ာင္းေပ်ာ့ေပ်ာ့ေလးေတြနဲ႔ က်ေနာ့္မ်က္နာကိုလွမ္းကိုင္ပီး ပါးျပင္ေတြကိုခပ္ရြရြပြတ္လာတယ္။
သူငယ္ခ်င္း ငါ့ကိုအထင္မေသးနဲ႔ဟာ .. ဆိုပီးရွက္ျပံဳးေလးနဲ႔တိုးတိုးေျပာေတာ့ က်ေနာ္ကသူ႔လက္ေခ်ာင္းေတြကိုဆုပ္ကိုင္လိုက္ပီး ဘာလို႔ေသးရမွာတံုးလို႔အူေႀကာင္ေႀကာင္ျပန္ေမးလိုက္
မိေသးတယ္။
နင္..နင္...ငါ့ကိုယ္လံုးကိုႀကိဳက္တယ္ သေဘာက်တယ္ဆို..
..... ....... ...... ........
ေမရီနဲ႔ ငါလည္းနင့္ကိုႀကည့္ပီး စိတ္ယားေနတာသိလား ..
..... ....... ...... ........
က်ေနာ္ဘာမွဆက္မေျပာေတာ့ပဲ မုန္တိုင္းထန္ေနတဲ့ က်ေနာ့္စိတ္ကုိလႊတ္ေပးလိုက္မိပီဗ်ာ။ ခါးက်င္က်င္ေလးကိုဆတ္ကနဲထထိုင္ပီးဆြဲဖက္လိုက္တယ္။ မီးေရာင္ေအာက္မွာ ရွက္ျပံဳးေလးနဲ႔နီျမန္း
ေနတဲ့ ႀကာပန္းျဖဴရဲ.မ်က္နာေလးကို က်ေနာ့္မ်က္နာ နားဆြဲကပ္ပီး တလႈပ္လႈပ္တရြရြနဲ႔ဆတ္ဆတ္တုန္ေနတဲ့ သူ႔ေလးကိုင္းလိုေကြးေနတဲ့ထူအမ္းအမ္း ႏႈတ္ခမ္းခ်ိဳေလးကို
ဆြဲစုပ္ေပးလိုက္တယ္။
အြန္းးးးးး !! ဆိုပီး ညည္းလိုက္တဲ့သံရွည္ဆြဲသံေလးက က်ေနာ့္ကိုခပ္ႀကမ္းႀကမ္းခရီးဆက္ေပးဖို႔တိုက္တြန္းေနတယ္လို႔ထင္မွတ္မွားသြားေစတယ္ဗ်ာ။
Comments
Post a Comment