ကၽြန္ေတာ့ သူနာျပဳဆရာမေလး ၃၄

ျပင္းျပင္းထန္ထန္တိုက္ခတ္ေနတဲ့မုန္တိုင္းက ခဏအားေပ်ာ့သြားသလိုပဲေလ။
စကားတစ္ခြန္းမွမေျပာျဖစ္ေသးဘူး။ ခုနကပူေလာင္ေပါက္ကြဲမႈေတြက ဘာမွမျဖစ္ေတာ့သလိုပဲ။ ဆူေ၀ေနတဲ့စိတ္ေတြျငိမ္သက္သြားျပန္တယ္။ ခုက်ေနာ့္မ်က္ခံုးေပၚမွာ ကြဲသြားတဲ့ဒဏ္ရာကို ၃ခ်က္
ေလာက္ခ်ဳပ္ပီးသြားပီ။ အင္း .. အနီေလးကိုယ္တိုင္ တအင့္အင့္ရိႈက္ရင္းခ်ဳပ္ေပးထားတာ။ ပထမဆံုးပန္းကန္နဲ.ပစ္လာတံုးက ရိုက္ခ်လိုက္မိတဲ့လက္ဖမိုးမွာလဲရွရာေတြေႀကာင့္ ေသြးတစိမ့္စိမ့္ထြက္
ေနတာကို အရက္ျပန္နဲ.ေဆးေႀကာပီး အနီေလးကိုယ္တိုင္ပတ္တီးစည္းေႏွာင္ထားေပးတယ္။ မ်က္နာေပၚနဲ.ရင္ဘတ္ေပၚမွာေသြးေတြေပလူးေနတာလည္းေဆးေႀကာပီးပီ။ အဲ့ဒါေတြမလုပ္ခင္.. ...
အ၀တ္ေတြ ၀တ္လွ်က္နဲ.ေရေတြစိုရႊဲေနတဲ့က်ေနာ့္သူနာျပဳဆရာမေလးကို က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ဇိုးကနဲဆတ္ကနဲ အ၀တ္စိုေတြဆြဲခၽြတ္ပီး အ၀တ္ေျခာက္သန္.သန္.ေလးလွဲေပးထားတာေပါ့။ မီးဖိုခန္း
ထဲကထမင္းစားပြဲမွာ ကုလားထိုင္နဲ.ထိုင္ေနရင္း အနီေလးကေတာ့ ရိႈက္ေနတံုးပဲ။ က်ေနာ့္ကိုလည္းတခ်က္တခ်က္မ်က္လံုးေလးလွန္ပီးသနားစဖြယ္အႀကည့္ေလးနဲ.လွမ္းလွမ္းႀကည့္ေနတယ္ေလ။
မီးဖိုခန္းထဲကႀကမ္းျပင္ေပၚမွာေပပြေနတဲ့ ပန္းကန္အကြဲေတြကိုက်ေနာ္သိမ္းဆည္း၊ ျပဳတ္ထြက္ေနတဲ့ မီးဖိုအေနာက္ေပါက္တံခါးမႀကီးရဲ.ကလန္.ကိုေသခ်ာျပန္ရိုက္.. အားလံုးေနသားတက်ျဖစ္သြား
ေအာင္က်ေနာ္တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္လုပ္ေနမိတယ္။ အနီေလးရဲ.ရိႈက္သံတအင့္အင့္ဟာခုထိမရပ္ေသးဘူးဗ်။
အားလံုးပီးမွက်ေနာ္ေရမိုးခ်ိဳးပီး အနီ.အိမ္မွာက်ေနာ္၀တ္ေနႀက ေဘာကန္ေဘာင္းဘီတိုအနက္ေရာင္နဲ.၊ျမင္းေခါင္းစြပ္က်ယ္ကိုေကာက္၀တ္လိုက္တယ္။
ပီးမွအနီ.ေရွ.မွာဒူးေထာက္ထိုင္ခ်လိုက္တယ္။ ကုလားထိုင္ေပၚကအနီက်ေနာ့္ကိုမႀကည့္ပဲမ်က္နာလႊဲထားတယ္ဗ်ာ။
အနီေလး!! ဒီကိုႀကည့္ပါဦးဗ်ာ..
..... ..... .... .... ..... .... .....
အကိုေျပာတာေလး..နားေထာင္ေပးေနာ္.. ဒီကိုႀကည့္..အကို.မ်က္လံုးေတြကိုစိုက္ႀကည့္ပီးနားေထာင္.. အကိုညာတာဟုတ္မဟုတ္..ေသခ်ာႀကည့္...
.... ..... ...... ..... ...... .... ...
က်ေနာ္အတတ္ႏိုင္ဆံုးနဲ.အရိုးသားဆံုးျဖစ္ေအာင္က်ေနာ့္ရဲ.ေဖာက္ျပန္တဲ့ဇတ္လမ္းကိုေျဖးေျဖးခ်င္းရွင္းျပေနမိတယ္။ က်ေနာ္ေျပာတာေတြကတစ္လံုးတစ္ပါဒမွဖံုးကြယ္တာမ်ိဳးမပါေစရဘူးဆိုပီး
နာမည္ေတာင္မသိေသးပဲနဲ.က်ေနာ္ေရတြင္းမွာလုပ္မိတဲ့အျဖစ္အပ်က္ေတြ၊က်ေနာ့္ငယ္သူငယ္ခ်င္းဟာေဒါက္တာရီရီျဖစ္ေနမွန္းသိလိုက္ရတဲ့ေနာက္မွာ စိတ္ထိခိုက္သြားပီးစိတ္ယိုင္ခဲ့မိတာေတြ၊
ဘယ္ေန.ဘယ္ရက္မွာဘယ္လိုအိပ္မိျပန္တာေတြ၊ေနာက္ဆံုးက်ေနာ္ကိုယ္တိုင္က သံေယာဇဥ္တြယ္မိသြားတာေတြကို တတ္ႏိုင္သေလာက္မခၽြင္းမခ်န္ဆက္တိုက္ရွင္းျပလိုက္မိတယ္။
အဲ့ဒါပါပဲ..အနီကေလးရာ.. အကိုေလ..အကိုလူေကာင္းမဟုတ္ပါဘူးဟာ.. ဒါေပမယ့္..တမင္ေပြရႈပ္ဖို.မရည္ရြယ္ရိုးအမွန္ပါ...
ျငိမ္က်သြားတဲ့က်ေနာ့္ခ်စ္သူဆရာမေလးက်ေနာ္ေျပာသမွ်ကိုနားေထာင္ပီး မ်က္လံုးေလးေတြက ခ်က္ခ်င္းႏူးညံ့ေပ်ာ့ေပ်ာင္းလာသလိုျဖစ္စျပဳလာတယ္ဗ်။ သူ.ေရွ.မွာဒူးေထာက္ပီးေခါင္းေမာ့
ထားတဲ့က်ေနာ့္မ်က္နာကို သူ.လက္ဖ၀ါးေလး၂ခုနဲ.ညွပ္ကိုင္ပီး စိုက္ႀကည့္ေနရွာတယ္။ ပီးမွတိုးတိုးညင္သာေလးစကားစေျပာတယ္..
အကိုရယ္..အနီေလး..အကို.ကိုဆံုးရွံဳးရပီဆိုပီးေသေတာင္ေသခ်င္သြားတယ္..သိလား
အကို..သိပါတယ္ကြယ္...သိပါတယ္..
က်ေနာ့္မ်က္နာကိုအတင္းဆြဲယူပီးေနရာအႏွံ.တရႊတ္ရႊတ္နဲ.နမ္းေနျပန္ေတာ့ က်ေနာ္မ်က္လံုးစံုမွိတ္ပီး ေမာ့ထားေပးလိုက္တယ္။ သူအားရေအာင္နမ္းပီးေတာ့မွက်ေနာ္မတ္တပ္ထရပ္လိုက္ရင္း
အနီ.ကိုယ္လံုးေလးကိုဆြဲေပြ.ခ်ီလိုက္တယ္။ အိပ္ခန္းထဲက ကုတင္ေပၚကိုခ်ီသြားပီးမွ ျငင္ျငင္သာသာေလးခ်ေပးရင္း ဖက္ပီးတူတူလွဲအိပ္ေနလိုက္တယ္။ အနီေလးက ကေလးေပါက္စနေလးလို
က်ေနာ့္တစ္ကိုယ္လံုးကိုဖက္တြယ္ထားတယ္။ ၂ေယာက္သားဘာစကားမွမဆိုျဖစ္ေသးပဲအတင္းဖက္ပီးတုန္ခါေနႀကတယ္။ က်ေနာ့္ေမးစိကို ရင္ခြင္ထဲကအနီေလးေမာ့ပီး ႏႈတ္ခမ္းနဲ.ဖိကပ္နမ္း
ရင္း...
အကို..အနီ.ကိုပစ္မေျပးရဘူးေနာ္..မမရီကိုခ်စ္တယ္ဆိုလည္း အနီဘာမွမေျပာရက္ဘူး...အနီ.ကိုေတာ့မပစ္ေျပးသြားနဲ. အနီေသလိမ့္မယ္ လို. ဆို.နင့္ေနတဲ့အသံေလးနဲ.ေတာင္းပန္ေနရွာ
ျပန္တယ္။ ျဖစ္ရေလဗ်ာ..ဘယ္ေလာက္သနားစရာေကာင္းတဲ့ေကာင္မေလးလဲ။ က်ေနာ္သနားစိတ္ေတြအရမ္းႀကီးစိုးလာလို. ငံု.ပီးခ်စ္သူေလးကို ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုးေမႊးႀကဴေနမိတယ္။
အကိုတသက္လံုးအနီ.ကိုထားမသြားဘူးလို.ဂတိေပးပါတယ္ဗ်ာ.. ဟုတ္ပီလား..လို.ေျပာလိုက္မွခပ္ယဲ့ယဲ့ေလးျပံဳးသြားရွာတယ္။
အကိုေရ..ျမက္ခင္းစိမ္းစိမ္းနဲ.အိမ္ကေလးတစ္လံုး..အကိုရယ္အနီကေလးရယ္..ယုန္ကေလးေတြရယ္ဆိုတာ.. ဘယ္ေတာ့မွမရေတာ့ဘူးလို.ေတြးပီး၀မ္းနည္းလိုက္ရတာသိလား..
အာ!! အဲ့ဒါတကယ္ရမွာလို. အကိုဂတိေပးတယ္ကြာ..ဟုတ္ပီလား
အင္း.. ခုအနီ.ကိုတအားဖက္ထားေပးအကို..
ခုနကအျဖစ္အပ်က္ေတြေႀကာင့္၂ေယာက္စလံုးစိတ္ေရာကိုယ္ပါႏြမ္းလ်ပီး ဖက္ရင္းအိပ္ေပ်ာ္သြားလိုက္တာေန.လည္ခင္းဖက္ေရာက္မွ က်ေနာ္လန္.ႏိုးလာတယ္။ က်ေနာ့္ရင္ခြင္ထဲမွာအနီ.ကိုရွာ
မေတြ.ေတာ့ရင္ထိတ္သြားပီး အခန္းအျပင္ဖက္ကို၀ုန္းကနဲထြက္လာမိတယ္။ မီးဖိုေခ်ာင္ဖက္ကိုေရာက္သြားေတာ့ က်ေနာ့္ခ်စ္သူေလးက ထမင္းပြဲျပင္ေနရာကျပံဳးျပတယ္။
ထမင္းဟင္းေတြထြက္၀ယ္လိုက္တယ္..အကိုရ!!
ပန္းကန္ေတြကဘယ္ကရလာတာလဲ!
စတိုခန္းထဲကပန္းကန္ေသတၱာေတြထဲကအသစ္ထုတ္လာတာေလ.. လာတူတူစားမယ္.. အကို.ကိုအနီေလးခြံ.မယ္..အနာေတြက ကိုက္ခဲေနတယ္မလားခု..
အနီကက်ေနာ့္ကိုခြံ.ေကၽြးလိုက္၊သူ.ဖာသာစားလိုက္နဲ.လုပ္ေနရင္း... .....
ကန္ေတာ့ေနာ္.. အကို..အနီေလး လူႀကီးကို ကိုယ္ထိလက္ေရာက္လုပ္မိတာ..ခြင့္လႊတ္..
အာ!! ဒါအနီ.အျပစ္မွမဟုတ္တာဗ်.. အကိုသာအနီ.ေနရာမွာဆိုပလက္ေဖာင္းေပၚမွာမ်က္နာခ်င္းဆိုင္ကထဲက ဆြဲရိုက္ေကာင္းရိုက္မိမွာဟ..
အကို.ကိုအနီဓါးနဲ.ထိုးမွာမေႀကာက္ဘူးလားဟင္
အဟက္.. အနီလားထိုးရက္မွာ.. က်ဳပ္ကိုဒီေလာက္ခ်စ္တာသိပါ့...
အကို..အနီ.လက္ထဲကဓါးကိုဆြဲယူသြားတာ ျမန္လြန္းလို. သိေတာင္မသိလိုက္ဘူးသိလား..
အင္း.. အကိုေတာ္ေတာ္ေႀကာက္သြားတယ္ဟ..အနီေလးကိုယ့္ကိုကိုယ္ထိုးလိုက္လို.ကေတာ့ဆိုပီး..ဟင္းးးးးးးး
..... ....... ........ ......... .......... ........
ေဟ့ေကာင္..အနီေလး..ငါကလမ္းသရဲဟ..ခြီးတသက္လံုးလမ္းေပၚမွာရိုက္ပြဲေတြခ်လိုက္ႏွက္လိုက္လုပ္လာတာ..ေသြးထြက္သံယိုမခံခဲ့ရဖူး..ဒီဆရာမေလးက်မွလက္သံေျပာင္လို.ကြဲရတယ္
ခစ္ခစ္.. ... ... ခ်စ္လို.ပါအကိုႀကီးရာ...
ေန.လည္စာစားေသာက္ေဆးေႀကာပီးေတာ့ အရာရာဟာပံုမွန္ေန.ေတြလိုျပန္ျဖစ္သြားတယ္။
က်ေနာ္သိေနတယ္ဗ်။ က်ေနာ့္သူနာျပဳဆရာမေလးဟာက်ေနာ့္ကိုအသည္းနင့္ေအာင္ခ်စ္ရွာတယ္ဆိုတာ။ က်ေနာ့္ေနာက္ရည္းစားအေႀကာင္းေမးလည္းထပ္မေမးေတာ့ဘူး။ သူလိုခ်င္တာက..
က်ေနာ္သူ.ကိုပစ္မေျပးဘူးဆိုတဲ့ဂတိ။ ဒါပဲ..ပီးေတာ့က်ေနာ္သူ.ကိုဘယ္လိုမွမခြဲႏိုင္ဘူးဆိုတာ သိေနပီမွန္း ဖန္ေဂၚလီလံုးေလးေတြနဲ.တူတဲ့မ်က္လံုးေလးေတြကေျပာျပေနသလိုပဲေလ။ က်ေနာ္
ကိုယ္တိုင္လည္း၀န္ခံပါတယ္..အနီေလးဆိုတဲ့သူနာျပဳဆရာမေလးကိုေဟာ့ဒီကမၻာႀကီးမွာ က်ေနာ္အတြယ္အတာဆံုးဆိုတာက်ိန္တြယ္ေျပာ၀ံ့ပါတယ္ေလ။ ထမင္းစားေသာက္ပီးလို.ဧည့္ခန္းထဲ
ေရာက္သြားေတာ့လည္း က်ေနာ့္ကိုေပ်ာက္သြားမွာစိုးတဲ့အတိုင္းတခ်ိန္လံုးဖက္တြယ္ထားပီး မႀကာမႀကာ.. အကို..အကို.. အနီေလးကိုခ်စ္တယ္လို.ေျပာပါဆိုပီးေျပာေျပာခိုင္းေနရွာတယ္။ သိပါ
တယ္..သူကေလးက်ေနာ့္ကိုအဆံုးရွံဳးမခံေတာ့ဘူးဆိုတာကို။

Comments

Popular posts from this blog

အိုင္ေဆးခ်မ္းကိုႏွင့္သူ၏သူငယ္ခ်င္းမေလးတစ္ေယာက္အေႀကာင္း ၁၇

Alternate Ending

ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ထူးဆန္းေသာသစ္သားရုပ္ထုေလး ၃၆