အဝါေရာင္စိုက္ခင္း ၁၂
ေနာက္ပိုင္းရက္ေတြမွာလည္း ေထြေထြထူးထူးေတာ့သိပ္မရွိလွပါဘူး။
ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ႀက၊ ဧည့္ခန္းထဲ လွဲေလ်ာင္းပီး စာအုပ္ကိုယ္စီနဲ႔ေစာင္ပါးေလးေတြျခံဳရင္းေကြး၊ အိမ္ထဲေအာင္းရတာျငီးေငြ႕လာႀကပီဆို အျပင္ထြက္ပီး လမ္းေလးဘာေလးေလွ်ာက္ႀကျပဳႀကေပါ့။ တခါတေလျမိဳ႕အျပင္ဖက္ေန တစ္ျမိဳ႕လံုးကိုရစ္ပတ္ပီး စီးဆင္းေနတဲ့ေခ်ာင္း
ကေလးေဘးနား(အမွန္က တူးေျမာင္းသာသာေလာက္ပါပဲ) လမ္းေလွ်ာက္၊ ေညာင္းလာရင္ ေခ်ာင္းကေလးေဘးက သစ္လံုးထိုင္ခံုေလးေတြခ်ထားတဲ့ ဘီယာဆိုင္မွာ ထိုင္၊ တစ္ခြက္တစ္ဖလားေမာ့ ေရာက္တတ္ရာရာေလးေတြေလွ်ာက္ေျပာႀက ဒီေလာက္ပါပဲ။ ညဖက္ေတြႀကရင္
ေတာ့ ျမိဳ႕ထဲထြက္၊ ေတာျမိဳ႕ေလးရဲ႕တစ္ခုတည္းေသာ ရုပ္ရွင္ရံုေလးမွာ လက္မွတ္တန္းစီပီး ရုပ္ရွင္၀င္ႀကည့္၊ ရုပ္ရွင္ပီးလို႔ အိမ္အျပန္ဗိုက္ဆာလာႀကရင္ တရုတ္ေခါက္ဆြဲဆိုင္တစ္ဆိုင္ဆိုင္၀င္ထိုင္ပီး စားႀကေသာက္ႀက... ရာသီဥတုျပင္းလြန္းတဲ့ညေတြႀကေတာ့ ႏွစ္ေယာက္သား
အျပင္မထြက္ျဖစ္ႀကေတာ့ပဲ အင္တာနက္က ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားေကာင္းေကာင္းတစ္ကားေလာက္ေဒါင္း၊ စပီကာေတြဘာေတြနဲ႔ဂၽြိဳင္း အိပ္ယာေပၚမွာ ၀ိုင္အနီေလးဘာေလးေမာ့ရင္း ေစာင္ျခံဳထဲမွာ ေကြးရင္းႀကည့္ အဲ့လိုေတြေပါ့ဗ်ာ။
ဟိုဟာေကာ မလုပ္ျဖစ္ႀကေတာ့ဘူးလားဆိုေတာ့ကာ လုပ္တာေပါ့ေလ ဘယ္ေနပါ့မလဲ။
ခင္ဗ်ားတို႔ကို ဒါေတြႀကီးပဲေလွ်ာက္ေရးျပေနရင္ ပ်င္းသြားမွာစိုးလို႔ မေရးျပေတာ့တာ။ လုပ္တာမွ မနက္မ်က္လံုးပြင့္လာရင္ကို ညီမေလးက ေသာင္းက်န္းေနပီဆရာတို႔ေရ။ လူက အိပ္ခ်င္မူးတူးျဖစ္ေနတံုးပဲရွိေသးတယ္ ဒင္းက ေအာက္ကေနက်ေနာ့္ ဒံုးပ်ံကို တျပြတ္ျပြတ္နဲ႔စုပ္ပီး
ေသာင္းက်န္းေနပီဟီးဟီး။ ကိုယ္လဲ ဘာမွမေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး လက္ေလွ်ာ့ထားလိုက္ပီ ဆိုတဲ့ အထွာနဲ႔ ပက္လက္ကေလးလွန္ထားရာကေန ျပံဳးျပံဳးမိန္႔မိန္႔ႀကီး ခံေနလိုက္ေတာ့တာပဲ (မ်က္စိထဲျမင္တယ္ေနာ္ဟိ) သူ႔ဖာသူစုပ္ျပဳပီး သူ႔ဖာသူ တက္ပီး ျမင္းစီး သူ႔ဖာသူခရီးဆံုးေရာက္
ေမာသြားေတာ့မွ အီေဖကိုယ္က ထထိုင္ပီး ေလွႀကီးထိုးနဲ႔တစ္ေႀကာင္းေကာက္ပီးလိုက္ရတယ္။ ပီးသြားေတာ့ တစ္ေရးတစ္ေမာ နာရီ၀က္ေလာက္ျပန္ႏွပ္လိုက္ရတာေပါ့။ ျပန္ႏိုးလာေတာ့ လူက လန္းလန္းဆန္းဆန္းျဖစ္ေနပီ။ သြားတိုက္ေရေလးဘာေလးခ်ိဳး အ၀တ္အစားေလး၀တ္
ေအာက္ထပ္ မီးဖိုခန္းကို ဆင္းသြားရင္ မနက္စာ(ဗမာစာ)တစ္ခုခုက ပူပူေႏြးေႏြးအဆင္သင့္ရယ္။ စားေသာက္ပီးစီးေတာ့မွ ျမိဳ႕ထဲကိုလမ္းေလွ်ာက္ေစ်းေလးဘာေလးပတ္ေပါ့။ ညဖက္မအိပ္ခင္ တစ္ေႀကာင္းေလာက္ထပ္ဆြဲတာေတြရွိေသးေပမယ့္ မထူးျခားေတာ့လို႔မေရးျပေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။
ထူးျခားတာေလးေရးျပရရင္ နည္းနည္းေတာ့ ဟာသဆန္မယ္ထင္တယ္။
အဲ့ဒီလိုသာသာယာယာေလးေနလာရာက ခရစ္စမတ္ေတြဘာေတြပီးလို႔ ႏ်ဴးရီးယား ေရာက္လာတယ္။ မွတ္မွတ္ရရ ႏွစ္သစ္ႀကိဳေတာ့ အျပင္ထြက္မေနေတာ့ပဲ ညေနကထဲကအိမ္မွာပဲ ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ပီးစီး ဧည့္ခန္းထဲမွာ သစ္သီး၀လံေလး ၀ိုင္အနီေလးနဲ႔ႏွပ္ရင္း တီဗီေရွ႕မွာပူးပူးကပ္ကပ္
ေလးထိုင္ေမာ့ေနႀကတာေပါ့။ ပထမေတာ့ ဟိုခ်ယ္နယ္ ဒီခ်ယ္နယ္ေျပာင္း ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားေလးေတြေမာ့ရင္း ဇိမ္က်ေနႀကရာကေန ၁၁ခြဲေလာက္ႀကေတာ့ ႏွစ္သစ္ႀကိဳတဲ့ ေကာင့္ေဒါင္းလုပ္တဲ့ဟာ တီဗီက လာေနတာကိုဖြင့္ႀကည့္ေနႀကတယ္။ လူေတြအေပ်ာ္လြန္ေနႀကတာႀကည့္ပီး က်ေနာ္
တို႔ပါအလုိလိုေပ်ာ္လာႀကတယ္။ အဲ့ဒီမွာ ညီမေလးက ရီေ၀ေ၀ေလးနဲ႔ က်ေနာ့္ကို ဖက္နမ္းလာပီး ဒံုးပ်ံကို လက္ဖ၀ါးေလးနဲ႔ အုပ္ကိုင္ပြတ္သပ္ပီးလာဆြတယ္။ က်ေနာ္ကလည္း မရီတရီ အေျခေနဆိုေတာ့ စိတ္ကနည္းနည္းျကြလာတယ္။ တိုတိုေျပာရရင္ ဂြမ္းခံေဘာင္းဘီေလးကို အသာေလး
ဆြဲခၽြတ္ပီး အုပ္ကေရာဆိုပါေတာ့။ တီဗီေရွ႕က ေခါက္လိုက္ရင္ဆက္တီခံုရွည္၊ ျဖန္႔လိုက္ရင္ေမႊ႕ယာျဖစ္သြားတဲ့ ခံုေပၚ ပက္လက္လွန္အိပ္ထားတဲ့ ညီမေလးကို ဂ်ိဳင္းေအာက္ကေနလက္လွ်ိဳပီး အသားကုန္ဆြဲဆြဲေဆာင့္ပီးလုပ္ေနမိတာေပါ့။ အဲ့ဒီမွာဘာျဖစ္သလဲဆိုေတာ့ကာ မနက္ကထဲက၂ေႀကာင္း
ေလာက္ဆက္တိုက္ဆြဲခဲ့ပီးသားဗ်။ တစ္ရက္ကို ၂ခါ၃ခါဆြဲလာတာလဲ ရက္ကအေတာ္ႀကာလာပီဆိုေတာ့ ေတာ္ရံုလုပ္တာနဲ႔ က်ေနာ္မပီးႏိုင္ဘူးျဖစ္လာပီ။ (အဲ့လိုကိစၥ အိမ္ေထာင္သယ္ေတြပိုသိမွာပါဗ်ာ) ခုလည္း ရီေ၀ေ၀အရွိန္ေလးနဲ႔ အသားကုန္ေဆာင့္လြန္းတာ ဘယ္ေလာက္ႀကမ္းသလဲဆိုေတာ့
ညီမေလးခမ်ာ အာေခါင္ျခစ္ပီး ေအာ္တဲ့အဆင့္ေရာက္လာပီ။ ႀကမ္းလြန္းလို႔(တအားမေဆာင့္နဲ႔လို႔ေတာ့ မေျပာဘူးရယ္အဟိ) မပီး ပီးေအာင္ႀကိဳးစားေနရေတာ့ကာ ေအာစာေရးဆရာပီပီ ပါးစပ္က ခပ္ႀကမ္းႀကမ္းေလးေတြေျပာမိတယ္။ သာမန္အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္က အရွက္အေႀကာက္ႀကီးေပမယ့္လို႔
အိပ္ယာေပၚမွာေတာ့ ပါးစပ္က အဲ့လိုရယ္ဗ်ဟီး။ အဲ့မွာ ကြိဳင္တက္ေတာ့တာပဲဗ်ိဳ႕။
"မနက္က ၂ခ်ီ -ိုး ထားတာေတာင္ မ၀ေသးဘူး ဟုတ္လား အင့္အင့္ ၀ပီလား အ -ိုးခံလို႔၀ပီလား မ၀မခ်င္း -ိုးမယ္ဟုတ္ပီလား" ဟီးဟီး အဲ့လိုဟိန္းေဟာက္ပီး ပိတ္ပိတ္ေဆာင့္လိုက္တာ...
ေအာက္ကေန မ်က္လံုးစံုမွိတ္ ေအာ္ဟစ္ခံေနတဲ့ မမေလးက ဆတ္ကနဲမ်က္လံုးပြင့္လာပီး ေဒါသထြက္ေနတဲ့ ရုပ္ကေလးနဲ႔ က်ေနာ့္ရင္ဘတ္ကို တြန္းထုတ္လာတယ္။
"ရွင္ ဘာစကားေျပာတာလဲဟမ္" တဲ့ "က်မကို ဘယ္လိုအစားမ်ားမွတ္ေနလို႔တံုး" ဆုိလားဗ်ာ
အဲ့ဒီေတာ့မွ က်ေနာ္လည္း လန္႔ျဖန္႔၊ ရွက္လည္းရွက္သြားတယ္။ ဟိုက္! ငါေတာ့ လက္လြန္ပီေပါ့အဟီး။ သူတြန္းလိုက္ေတာ့ အလန္႔တႀကားေနာက္ကိုဆုတ္လိုက္တာ ဒံုးပ်ံက ပလြတ္ကနဲအဖုတ္ထဲက ထြက္လာပီး ရမ္းတန္းရမ္းတန္းနဲ႔ျဖစ္ေနပီ။ အဲ့ဒီဒံုးပ်ံတန္းလန္းကုိ လက္ကေလးနဲ႔ အရင္းကဆုပ္
ေဆာင့္ေႀကာင့္ကေလး ထိုင္ပီး ညီမေလးကို မခ်ိျပံဳးေလးျပံဳးျပေနတဲ့ ေမာင္ခ်မ္းကို ရဲ႕ ျဖစ္အင္ကို မ်က္စိထဲသာျမင္ႀကည့္ႀကပါေတာ့ ညီအကိုတို႔ရယ္ဟားဟား။
" မဟုတ္ပါဘူး ညီမေလးရာ အကို စိတ္.. စိတ္တအားထေအာင္ တမင္ေလွ်ာက္ေျပာတာပါ ဘာသေဘာမွမဟုတ္ပါဘူး အဟီး.. စိတ္မဆိုးပါနဲ႔ေနာ္လို႔ ဟစ္ဟစ္"
အဲ့လိုမ်ိဳး မ်က္နာငယ္ေလးနဲ႔ေျပာလိုက္ေတာ့မွ စိတ္တိုတာေျပသြားပံုရတယ္။ ဟြန္း! ဆိုပီး စိတ္ေလွ်ာ့လိုက္ဟန္နဲ႔ ပက္လက္အိပ္ေနရာကထထိုင္လာတယ္။ ပြဲပ်က္ပီထင္ေနရာကေန ေမႊ႕ယာခံုေပၚ(တီဗီဖက္ကိုမ်က္နာမူ) ေလးဖက္ကေလးကုန္းေပးတယ္။ ပီးေတာ့မွ ထည့္ေလ ဘာလုပ္ေနတာလဲတဲ့
ဟီဟိ။ အဲ့ဒီေတာ့မွ က်ေနာ္လည္း အသာေလးသူ႔တင္ပါးအိစက္စက္တင္းတင္းႀကီး၂ခုကို ဆြဲျဖဲပီး ဒံုးပ်ံကို ဖိသြင္းလိုက္ရေတာ့တာေပါ့။ ဒီတစ္ခါေတာ့ သိပ္အသံမထြက္ရဲေတာ့ဘူး။ တင္ပါး၂ျခမ္းကို ခပ္တင္းတင္းဆုပ္ေခ်ပီး တဖန္းဖန္းနဲ႔ဆက္ေဆာင့္ေနလိုက္တယ္။ နည္းနည္းလန္႔သလိုျဖစ္သြားလို႔
ခ်ိဳဗူးေတြဘာေတြေတာင္ လက္နဲ႔လွမ္းမကိုင္ရဲေတာ့ဘူး။ ဖင္ေလးခါးေလးေလာက္ပဲကိုင္ပီး ဆက္ေဆာင့္ေနလိုက္တယ္။ အဲဒီလိုအုပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ၁၂နာရီကထိုးခါနီးလာပီဗ်။ ေကာင့္ေဒါင္း လုပ္ႀကေတာ့မွာ တီဗီက ျပေနပီ။ က်ေနာ္ကလည္း အရွိန္ေတာ္ေတာ္ျပန္တက္လာလို႔ ေဆာင့္ခ်က္ေတြက
တေျဖာင္းေျဖာင္းေတာင္ျမည္လာသလို ျမန္လည္းေတာ္ေတာ္ျမန္လာတယ္။ ပီးေတာ့မယ္ဗ်။ ဒံုးပ်ံတစ္ေခ်ာင္းလံုးကို က်ဥ္တက္လာပီ။ အဲ့ဒါကို သတိထားမိလာဟန္တူတဲ့ ညီမေလးက ေလးဖက္ကုန္းထားရာကေန တီဗီကို တစ္ခ်က္လွမ္းႀကည့္ပီး...
" ေဟ့လူ မပီးနဲ႔ဦး ခဏေလးေစာင့္ ခဏေလးေစာင့္ ၅ ၄ ၃ ၂ ၁ ၀ ဆိုမွ ပီးရေအာင္ လာေတာ့မယ္လာေတာ့မယ္"
အဟီး သူအဲ့လိုေျပာလိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာကို အျပင္းအထန္ေဆာင့္ေနတဲ့ က်ေနာ္ ဘယ္လိုမွ မေအာင့္ႏိုင္ေတာ့လို႔ ဒံုးပ်ံကို ဆြဲထုတ္ပီး သူ႔ဖင္တံုးႀကီးေတြေပၚ ပန္းထုတ္ပစ္လိုက္မိတယ္။
"ဟြန္း! အသံုးကို မက်ဘူး သူမ်ားက အမွတ္တရျဖစ္ေအာင္လုပ္ခ်င္ပါတယ္ဆိုမွ" တဲ့ တကယ့္ဟာေလးဗ်ာဟားဟား သူမ်ားတကာေတြ တီဗီေပၚ ဟက္ပီးႏ်ဴးရီးယား ဘာညာဆိုပီး ေအာ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တို႔၂ေယာက္က တစ္ရွဴးေလးေတြနဲ႔ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ရင္း တဟီးဟီးျဖစ္ေနႀကတာ
ေပါ့ေလ။ ႏွစ္သစ္ကို သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ရင္းႀကိဳဆိုခဲ့ႀကတာေပါ့ဗ်ာ။
ဒီလိုနဲ႔ပဲ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ အားလပ္ရက္ကေလးေတြ ကုန္ဆံုးသြားခဲ့ပါတယ္။ အေပ်ာ္ရက္ေတြဆိုတာကလည္း ခင္ဗ်ားတို႔သိတဲ့အတိုင္းပဲ ဖင္လွည့္ေခါင္းလွည့္နဲ႔ ဘာမွေသခ်ာမခံစားလိုက္ရသလို အကုန္ျမန္တာကိုးဗ်။
ျပန္ဖို႔ရက္ေရာက္လာေကာ ဆိုပါေတာ့ဗ်ာ။ ျပန္ခ်င္သလားဆိုေတာ့ကာ ဘယ္ျပန္ခ်င္ပါ့မလဲ။ ညီမေလးရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း ျပန္လာေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ ဆက္ေန ေနလို႔မွမေကာင္းေတာ့ကာ။ ႏွစ္ေယာက္စလံုးလည္း လုပ္စရာကိုယ္စီနဲ႔ ကိုယ့္ဘ၀ကို ေရွ႕ဆက္ရေတာ့မွမဟုတ္လား။
ေလးကန္တဲ့ ေျခလွမ္းေတြနဲ႔ အထုပ္ေလးဆြဲလို႔ အိမ္ျပန္မယ့္ရက္မ်ာ ဘူတာရံုအိုေလးဖက္ကို ထြက္လာခဲ့ရတာေပါ့။ လိုက္ပို႔တဲ့ ညီမေလးက ရထားေပၚတက္ပီး လိုက္လာတယ္။ သူ႔ျမိဳ႕နဲ႔ က်ေနာ့္ျမိဳ႕ အလယ္တည့္တည့္ေလာက္က ျမိဳ႕အထိလိုက္လာမယ္တဲ့။ အဲ့ဒီျမိဳ႕မွာ ခဏတူတူဆင္း ေန႔လည္စာတူတူစား
ပီးေတာ့မွ သူ႔ျမိဳ႕သူျပန္လိုက္၊ က်ေနာ္က ကိုယ့္ခရီးကိုယ္ဆက္ေပါ့။ ရထားေပၚမွာ ဘာမွစကားသိပ္မေျပာျဖစ္ေတာ့ဘူးဗ်။ ခပ္မိႈင္မိႈင္ေတြေတြေလးေတြျဖစ္ေနႀကတယ္။ အဲ့ဒီႀကားထဲက ျမိဳ႕ေရာက္ေတာ့ ေန႔လည္စာ ခပ္သုတ္သုတ္စားလိုက္ႀကတယ္။ နည္းနည္းေစာေနေသးတာနဲ႔ ၂ေယာက္စလံုး၀ါသနာပါတဲ့
ျမိဳ႕အလယ္ေခါင္က ျမဴဇီရန္တစ္ခုထဲ၀င္ႀကည့္လိုက္ႀကေသးတယ္။ ပီးေတာ့မွ နည္းနည္းေအးလာတာနဲ႔ ျမိဳ႕အလယ္ေခါင္မွာ ခရစ္စမတ္ကာလတံုးက အလွလုပ္ထားဟန္တူတဲ့ ခရစ္စမတ္သစ္ပင္ႀကီးအနားက ေကာ္ဖီဆိုင္တန္းေတြထဲက "ေလရဟတ္နီ" ဆိုတဲ့ျပင္သစ္ေကာ္ဖီဆိုင္ကေလးထဲ ခဏ၀င္ထိုင္၊
သူက လက္ဖက္ရည္၊ က်ေနာ္က ေကာ္ဖီတစ္ခြက္စီနဲ႔ စကားသိပ္မေျပာျဖစ္ႀကေတာ့ပဲ ေကာ္ဖီဆိုင္က ဖြင့္ထားတဲ့ ေရွးေဟာင္းဂ်တ္ဇ္သီခ်င္းေတြကို ျငိမ္ျငိမ္ေလးနားေထာင္ရင္း မ်က္နာစာ မွန္ခ်ပ္ႀကီးကေနတဆင့္ အျပင္ေလာက ကိုေငးေမာေနမိႀကတယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာပဲ ေကာင္းကင္ေပၚကေန ေရခဲမႈန္ေဖြးေဖြး
ေလးေတြ တရွဲရွဲနဲ႔ရြာက်လာတယ္။ ေျမျပင္ဟာ ေဖြးေဖြးျဖဴဆြတ္သြားလိုက္တာ မိနစ္အနည္းငယ္အတြင္းပဲ။ လမ္းေလွ်ာက္ေနႀကတဲ့ လူေတြကလဲ ေရခဲမႈန္ေဖြးေဖြးေတြအႀကား ေျပးလို႔လႊားလို႔၊ ေလေတြကလဲ တ၀ွီး၀ွီးတိုက္ေနတာကိုး။ အဲ့ဒီျမင္ကြင္းကို ေငးေနရင္း ခဏႀကာေတာ့ ညီမေလးက က်ေနာ့္ကို မ၀ံ့မရဲ
လွမ္းႀကည့္ရင္း စကားစလာတယ္။
အကို!
ေဟ!
ညီမေလး အကို႔ကို ခ်စ္တယ္...
အဲ့လိုေလး ခပ္တိုးတိုးေျပာရင္း ေခါင္းငံု႔သြားတယ္ဗ်။ က်ေနာ္လည္း ဘာျပန္ေျပာရမွန္းမသိဘူးရယ္။ က်ေနာ္တို႔ဇာတ္လမ္းစကထဲက အဲ့လိုစကားေတြေျပာမွမေျပာဖူးခဲ့ႀကတာေလ။ (ခ်မ္းကို တို႔ေတာ့ လုပ္ျပန္ပီ မိန္းကေလးက ရည္းစားစကားစေျပာတယ္ဟုတ္လားလို႔ ခင္ဗ်ားတို႔ ေလွာင္
ခ်င္ေလွာင္ ဒါမွမဟုတ္ ေသာက္ျကြားလာလုပ္တယ္လို႔ အျမင္ကတ္ခ်င္ကတ္ႀကလိမ့္မယ္ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္အျဖစ္အပ်က္အမွန္အတိုင္းျပန္ေျပာေနတာပါ) ဒါနဲ႔ က်ေနာ္လည္း မိုးေပၚက တဖြဲဖြဲက်လာေနတဲ့ ေရခဲမႈန္ေတြကို ေငးပီး ျငိမ္ေနလိုက္မိတယ္ဗ်ာ။ ေတာ္ေတာ္ႀကာသြားေတာ့ သူလည္း အခံရခက္လာတယ္ထင္တယ္။
ေဟ့! အကို ခ်စ္လား ေျဖေလ ဘာလို႔ျငိမ္သြားတာလဲ
အင္းးး အကို မသိဘူး ညီမေလး
အဲ့လိုေျပာလိုက္ေတာ့ မ်က္နာငယ္ေလးျဖစ္သြားရွာတယ္။ စိတ္မေကာင္းဘူး ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ဘာေျပာရမွာလဲ။ ခ်က္ခ်င္းပဲ ျပံဳးျပပီး အခုလိုျပန္ေျပာလိုက္တယ္...
အကို မင့္ကို ဘာလုပ္ဖို႔ညာမလဲ ညီမေလးရာ.. တကယ္မသိလို႔ မသိဘူးလို႔ပဲေျဖတယ္.. အကိုက ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေယာက်္ားပီသတယ္လို႔ ထင္တယ္ ဆိုလိုတာကကြာ အကိုမညာတတ္ဘူးဘယ္သူ႔ကိုမဆို စိတ္ထဲရွိတဲ့အတိုင္းေျပာခ်င္တယ္..
တစ္ဒဂၤသာယာတာေလးကို အခ်စ္ဆိုပီး အရူးအမူးေတြလဲ လုပ္မျပတတ္ဘူး.. အကိုေမးမယ္ကြာ ညီမေလးရဲ႕ အရင္ခ်စ္သူက ညီမေလးကို ခ်စ္တယ္လို႔ေျပာတယ္မလား (ေခါင္းျငိမ့္ျပတယ္) လက္ထပ္ပါ့မယ္လို႔ေကာ ေျပာသလား အနည္းဆံုးအရမ္းခ်စ္တယ္ လက္ထပ္ခ်င္တယ္ ေသေလာက္ေအာင္ခ်စ္တယ္ဘာညာေတြေပါ့
ေျပာခဲ့သလား(ေခါင္းထပ္ျငိမ့္တယ္) ခု အဲ့ဒီေကာင္ဘယ္ေရာက္သြားပီလဲ (မသိဘူး ဆိုတဲ့ ပံုစံနဲ႔ေခါင္းခါျပတယ္) အင္း .. အဲဒါပဲကြာ မိန္းမတစ္ေယာက္ကို အိပ္ရဖို႔အတြက္ ခ်စ္တယ္ျမတ္ႏိုးတယ္ လက္ထပ္ခ်င္တယ္ေတြေလွ်ာက္ေျပာတာေလာက္ အကိုရႊံတာမရွိဘူး.. အကိုမင့္ကို သံေယာဇဥ္ရွိတယ္ကြာ
မင္းအကို႔အေပၚ အင္မတန္ႀကင္နာတယ္.. အကိုမင္းနဲ႔တူတူေနရတာေပ်ာ္တယ္ အဲ့ဒါကို၀န္ခံရဲတယ္ ဒါေပမယ့္ ညီမေလးခုေမးတဲ့ ေမးခြန္းကို အကိုမသိဘူး လိမ္လဲမလိမ္ခ်င္ဘူး ဒါေႀကာင့္ အကိုမသိဘူးညီမေလးလို႔ေျဖလိုက္တယ္ အဲ့ဒါဟာ ညီမေလးရဲ႕ အတၱမာနကိုထိခိုက္ခ်င္ ထိခိုက္လိမ့္မယ္.. ဒါေပမယ့္ မတတ္ႏိုင္ဘူး။
အနည္းဆံုးကြာ အကိုဟာ မင့္အေပၚ ၁၀၀% ရိုးသားေနတယ္ဆိုတာ မင္းသိေစခ်င္တယ္ ဟုတ္ပီလား(ေခါင္းကို ငံု႔ထားလွ်က္က တစ္ခ်က္ျငိမ့္ျပတယ္)
အဲ့ဒီေကာ္ဖီဆိုင္ေလးက ထလာႀကေတာ့ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ခါးကေလးသိုင္းဖက္လို႔ ဘူတာရံုဖက္ျပန္ေလွ်ာက္လာခဲ့ႀကတယ္။
ဘူတာရံုမွာ ကိုယ္စီကိုယ္ငွ ရထားေတြေပၚမတက္ခင္ မ်က္နာခ်င္းဆိုင္ ခပ္တင္းတင္းဖက္ မြတ္မြတ္သိပ္သိပ္နမ္းျဖစ္ခဲ့ပီး မႈန္ျပာရီ မိႈင္းေနတဲ့ ရာသီဥတုထဲ လမ္းခြဲခဲ့ႀကတယ္ဆိုပါေတာ့ေလ။
ဟဲဟဲ ဘယ္လိုလဲ ညီအကိုတို႔ က်ေနာ္သိတာတစ္ခုကေတာ့ ခုလို ေရးလိုက္မိတဲ့ အတြက္ ဘူဒါးႀကီးေတြ ရိသဲ့သဲ့လုပ္စရာတစ္ကြက္ရသြားမယ္ထင္တာပဲ။
မတတ္ႏိုင္ပါဘူး ေရးရင္း မုဒ အသြင္းလြန္ပီး အမွန္အတိုင္းေတြ စကားလံုးအတိအက်ခ်ေရးလိုက္တာပါ။ သူတို႔ယံုဖို႔မယံုဖို႔ထက္ က်ေနာ့္ ညီအကိုေတြခံစားတတ္မယ္ဆို ေက်နပ္ပါတယ္။ ခုဆက္ေရးမွာက သည္းထိတ္ရင္ဖိုဟာသေလးဗ်။ ဆက္ဖတ္ႀကည့္ပါဦး။
ကိုယ့္ျမိဳ႕ကိုယ္ျပန္ေရာက္တာနဲ႔ မိုးက စုပ္စုပ္ခ်ဳပ္ေနပီ။ ျပန္ေရာက္ေႀကာင္းဖုန္းဆက္။
ေရေလးမိုးေလးခ်ိဳးျပဳ အိပ္ယာေပၚ အေညာင္းေလးဆန္႔ လြမ္းစိတ္ကေလးကလည္း ျပင္းထန္လာေတာ့ လက္ပုေတာ့ေလးဖြင့္ ညီမေလးနဲ႔ မ်က္နာခ်င္းဆိုင္ ၀ဘ္ကမ္ေျပာမယ္ေပါ့။ ေခၚလိုက္တယ္။ မ်က္နာေလးဘြားကနဲေပၚလာေတာ့ ေဟ့ ငါ့ပူတူတူးေလးမႊမႊဘာညာေပါ့။ ကိုယ့္ကိုလြမ္းေနပီမလား ဖက္အိပ္ခ်င္လိုက္တာကြာ
အဲ့လိုေတြေလွ်ာက္ေျပာေနတံုး ရုပ္တည္နဲ႔ေမးလာတယ္။
"အေတြးပင္လယ္ျပာ" ဖိုရမ္ဆိုတာ သိသလားတဲ့။
အမငီးဂ်ာ!
ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ႀက၊ ဧည့္ခန္းထဲ လွဲေလ်ာင္းပီး စာအုပ္ကိုယ္စီနဲ႔ေစာင္ပါးေလးေတြျခံဳရင္းေကြး၊ အိမ္ထဲေအာင္းရတာျငီးေငြ႕လာႀကပီဆို အျပင္ထြက္ပီး လမ္းေလးဘာေလးေလွ်ာက္ႀကျပဳႀကေပါ့။ တခါတေလျမိဳ႕အျပင္ဖက္ေန တစ္ျမိဳ႕လံုးကိုရစ္ပတ္ပီး စီးဆင္းေနတဲ့ေခ်ာင္း
ကေလးေဘးနား(အမွန္က တူးေျမာင္းသာသာေလာက္ပါပဲ) လမ္းေလွ်ာက္၊ ေညာင္းလာရင္ ေခ်ာင္းကေလးေဘးက သစ္လံုးထိုင္ခံုေလးေတြခ်ထားတဲ့ ဘီယာဆိုင္မွာ ထိုင္၊ တစ္ခြက္တစ္ဖလားေမာ့ ေရာက္တတ္ရာရာေလးေတြေလွ်ာက္ေျပာႀက ဒီေလာက္ပါပဲ။ ညဖက္ေတြႀကရင္
ေတာ့ ျမိဳ႕ထဲထြက္၊ ေတာျမိဳ႕ေလးရဲ႕တစ္ခုတည္းေသာ ရုပ္ရွင္ရံုေလးမွာ လက္မွတ္တန္းစီပီး ရုပ္ရွင္၀င္ႀကည့္၊ ရုပ္ရွင္ပီးလို႔ အိမ္အျပန္ဗိုက္ဆာလာႀကရင္ တရုတ္ေခါက္ဆြဲဆိုင္တစ္ဆိုင္ဆိုင္၀င္ထိုင္ပီး စားႀကေသာက္ႀက... ရာသီဥတုျပင္းလြန္းတဲ့ညေတြႀကေတာ့ ႏွစ္ေယာက္သား
အျပင္မထြက္ျဖစ္ႀကေတာ့ပဲ အင္တာနက္က ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားေကာင္းေကာင္းတစ္ကားေလာက္ေဒါင္း၊ စပီကာေတြဘာေတြနဲ႔ဂၽြိဳင္း အိပ္ယာေပၚမွာ ၀ိုင္အနီေလးဘာေလးေမာ့ရင္း ေစာင္ျခံဳထဲမွာ ေကြးရင္းႀကည့္ အဲ့လိုေတြေပါ့ဗ်ာ။
ဟိုဟာေကာ မလုပ္ျဖစ္ႀကေတာ့ဘူးလားဆိုေတာ့ကာ လုပ္တာေပါ့ေလ ဘယ္ေနပါ့မလဲ။
ခင္ဗ်ားတို႔ကို ဒါေတြႀကီးပဲေလွ်ာက္ေရးျပေနရင္ ပ်င္းသြားမွာစိုးလို႔ မေရးျပေတာ့တာ။ လုပ္တာမွ မနက္မ်က္လံုးပြင့္လာရင္ကို ညီမေလးက ေသာင္းက်န္းေနပီဆရာတို႔ေရ။ လူက အိပ္ခ်င္မူးတူးျဖစ္ေနတံုးပဲရွိေသးတယ္ ဒင္းက ေအာက္ကေနက်ေနာ့္ ဒံုးပ်ံကို တျပြတ္ျပြတ္နဲ႔စုပ္ပီး
ေသာင္းက်န္းေနပီဟီးဟီး။ ကိုယ္လဲ ဘာမွမေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး လက္ေလွ်ာ့ထားလိုက္ပီ ဆိုတဲ့ အထွာနဲ႔ ပက္လက္ကေလးလွန္ထားရာကေန ျပံဳးျပံဳးမိန္႔မိန္႔ႀကီး ခံေနလိုက္ေတာ့တာပဲ (မ်က္စိထဲျမင္တယ္ေနာ္ဟိ) သူ႔ဖာသူစုပ္ျပဳပီး သူ႔ဖာသူ တက္ပီး ျမင္းစီး သူ႔ဖာသူခရီးဆံုးေရာက္
ေမာသြားေတာ့မွ အီေဖကိုယ္က ထထိုင္ပီး ေလွႀကီးထိုးနဲ႔တစ္ေႀကာင္းေကာက္ပီးလိုက္ရတယ္။ ပီးသြားေတာ့ တစ္ေရးတစ္ေမာ နာရီ၀က္ေလာက္ျပန္ႏွပ္လိုက္ရတာေပါ့။ ျပန္ႏိုးလာေတာ့ လူက လန္းလန္းဆန္းဆန္းျဖစ္ေနပီ။ သြားတိုက္ေရေလးဘာေလးခ်ိဳး အ၀တ္အစားေလး၀တ္
ေအာက္ထပ္ မီးဖိုခန္းကို ဆင္းသြားရင္ မနက္စာ(ဗမာစာ)တစ္ခုခုက ပူပူေႏြးေႏြးအဆင္သင့္ရယ္။ စားေသာက္ပီးစီးေတာ့မွ ျမိဳ႕ထဲကိုလမ္းေလွ်ာက္ေစ်းေလးဘာေလးပတ္ေပါ့။ ညဖက္မအိပ္ခင္ တစ္ေႀကာင္းေလာက္ထပ္ဆြဲတာေတြရွိေသးေပမယ့္ မထူးျခားေတာ့လို႔မေရးျပေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။
ထူးျခားတာေလးေရးျပရရင္ နည္းနည္းေတာ့ ဟာသဆန္မယ္ထင္တယ္။
အဲ့ဒီလိုသာသာယာယာေလးေနလာရာက ခရစ္စမတ္ေတြဘာေတြပီးလို႔ ႏ်ဴးရီးယား ေရာက္လာတယ္။ မွတ္မွတ္ရရ ႏွစ္သစ္ႀကိဳေတာ့ အျပင္ထြက္မေနေတာ့ပဲ ညေနကထဲကအိမ္မွာပဲ ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ပီးစီး ဧည့္ခန္းထဲမွာ သစ္သီး၀လံေလး ၀ိုင္အနီေလးနဲ႔ႏွပ္ရင္း တီဗီေရွ႕မွာပူးပူးကပ္ကပ္
ေလးထိုင္ေမာ့ေနႀကတာေပါ့။ ပထမေတာ့ ဟိုခ်ယ္နယ္ ဒီခ်ယ္နယ္ေျပာင္း ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားေလးေတြေမာ့ရင္း ဇိမ္က်ေနႀကရာကေန ၁၁ခြဲေလာက္ႀကေတာ့ ႏွစ္သစ္ႀကိဳတဲ့ ေကာင့္ေဒါင္းလုပ္တဲ့ဟာ တီဗီက လာေနတာကိုဖြင့္ႀကည့္ေနႀကတယ္။ လူေတြအေပ်ာ္လြန္ေနႀကတာႀကည့္ပီး က်ေနာ္
တို႔ပါအလုိလိုေပ်ာ္လာႀကတယ္။ အဲ့ဒီမွာ ညီမေလးက ရီေ၀ေ၀ေလးနဲ႔ က်ေနာ့္ကို ဖက္နမ္းလာပီး ဒံုးပ်ံကို လက္ဖ၀ါးေလးနဲ႔ အုပ္ကိုင္ပြတ္သပ္ပီးလာဆြတယ္။ က်ေနာ္ကလည္း မရီတရီ အေျခေနဆိုေတာ့ စိတ္ကနည္းနည္းျကြလာတယ္။ တိုတိုေျပာရရင္ ဂြမ္းခံေဘာင္းဘီေလးကို အသာေလး
ဆြဲခၽြတ္ပီး အုပ္ကေရာဆိုပါေတာ့။ တီဗီေရွ႕က ေခါက္လိုက္ရင္ဆက္တီခံုရွည္၊ ျဖန္႔လိုက္ရင္ေမႊ႕ယာျဖစ္သြားတဲ့ ခံုေပၚ ပက္လက္လွန္အိပ္ထားတဲ့ ညီမေလးကို ဂ်ိဳင္းေအာက္ကေနလက္လွ်ိဳပီး အသားကုန္ဆြဲဆြဲေဆာင့္ပီးလုပ္ေနမိတာေပါ့။ အဲ့ဒီမွာဘာျဖစ္သလဲဆိုေတာ့ကာ မနက္ကထဲက၂ေႀကာင္း
ေလာက္ဆက္တိုက္ဆြဲခဲ့ပီးသားဗ်။ တစ္ရက္ကို ၂ခါ၃ခါဆြဲလာတာလဲ ရက္ကအေတာ္ႀကာလာပီဆိုေတာ့ ေတာ္ရံုလုပ္တာနဲ႔ က်ေနာ္မပီးႏိုင္ဘူးျဖစ္လာပီ။ (အဲ့လိုကိစၥ အိမ္ေထာင္သယ္ေတြပိုသိမွာပါဗ်ာ) ခုလည္း ရီေ၀ေ၀အရွိန္ေလးနဲ႔ အသားကုန္ေဆာင့္လြန္းတာ ဘယ္ေလာက္ႀကမ္းသလဲဆိုေတာ့
ညီမေလးခမ်ာ အာေခါင္ျခစ္ပီး ေအာ္တဲ့အဆင့္ေရာက္လာပီ။ ႀကမ္းလြန္းလို႔(တအားမေဆာင့္နဲ႔လို႔ေတာ့ မေျပာဘူးရယ္အဟိ) မပီး ပီးေအာင္ႀကိဳးစားေနရေတာ့ကာ ေအာစာေရးဆရာပီပီ ပါးစပ္က ခပ္ႀကမ္းႀကမ္းေလးေတြေျပာမိတယ္။ သာမန္အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္က အရွက္အေႀကာက္ႀကီးေပမယ့္လို႔
အိပ္ယာေပၚမွာေတာ့ ပါးစပ္က အဲ့လိုရယ္ဗ်ဟီး။ အဲ့မွာ ကြိဳင္တက္ေတာ့တာပဲဗ်ိဳ႕။
"မနက္က ၂ခ်ီ -ိုး ထားတာေတာင္ မ၀ေသးဘူး ဟုတ္လား အင့္အင့္ ၀ပီလား အ -ိုးခံလို႔၀ပီလား မ၀မခ်င္း -ိုးမယ္ဟုတ္ပီလား" ဟီးဟီး အဲ့လိုဟိန္းေဟာက္ပီး ပိတ္ပိတ္ေဆာင့္လိုက္တာ...
ေအာက္ကေန မ်က္လံုးစံုမွိတ္ ေအာ္ဟစ္ခံေနတဲ့ မမေလးက ဆတ္ကနဲမ်က္လံုးပြင့္လာပီး ေဒါသထြက္ေနတဲ့ ရုပ္ကေလးနဲ႔ က်ေနာ့္ရင္ဘတ္ကို တြန္းထုတ္လာတယ္။
"ရွင္ ဘာစကားေျပာတာလဲဟမ္" တဲ့ "က်မကို ဘယ္လိုအစားမ်ားမွတ္ေနလို႔တံုး" ဆုိလားဗ်ာ
အဲ့ဒီေတာ့မွ က်ေနာ္လည္း လန္႔ျဖန္႔၊ ရွက္လည္းရွက္သြားတယ္။ ဟိုက္! ငါေတာ့ လက္လြန္ပီေပါ့အဟီး။ သူတြန္းလိုက္ေတာ့ အလန္႔တႀကားေနာက္ကိုဆုတ္လိုက္တာ ဒံုးပ်ံက ပလြတ္ကနဲအဖုတ္ထဲက ထြက္လာပီး ရမ္းတန္းရမ္းတန္းနဲ႔ျဖစ္ေနပီ။ အဲ့ဒီဒံုးပ်ံတန္းလန္းကုိ လက္ကေလးနဲ႔ အရင္းကဆုပ္
ေဆာင့္ေႀကာင့္ကေလး ထိုင္ပီး ညီမေလးကို မခ်ိျပံဳးေလးျပံဳးျပေနတဲ့ ေမာင္ခ်မ္းကို ရဲ႕ ျဖစ္အင္ကို မ်က္စိထဲသာျမင္ႀကည့္ႀကပါေတာ့ ညီအကိုတို႔ရယ္ဟားဟား။
" မဟုတ္ပါဘူး ညီမေလးရာ အကို စိတ္.. စိတ္တအားထေအာင္ တမင္ေလွ်ာက္ေျပာတာပါ ဘာသေဘာမွမဟုတ္ပါဘူး အဟီး.. စိတ္မဆိုးပါနဲ႔ေနာ္လို႔ ဟစ္ဟစ္"
အဲ့လိုမ်ိဳး မ်က္နာငယ္ေလးနဲ႔ေျပာလိုက္ေတာ့မွ စိတ္တိုတာေျပသြားပံုရတယ္။ ဟြန္း! ဆိုပီး စိတ္ေလွ်ာ့လိုက္ဟန္နဲ႔ ပက္လက္အိပ္ေနရာကထထိုင္လာတယ္။ ပြဲပ်က္ပီထင္ေနရာကေန ေမႊ႕ယာခံုေပၚ(တီဗီဖက္ကိုမ်က္နာမူ) ေလးဖက္ကေလးကုန္းေပးတယ္။ ပီးေတာ့မွ ထည့္ေလ ဘာလုပ္ေနတာလဲတဲ့
ဟီဟိ။ အဲ့ဒီေတာ့မွ က်ေနာ္လည္း အသာေလးသူ႔တင္ပါးအိစက္စက္တင္းတင္းႀကီး၂ခုကို ဆြဲျဖဲပီး ဒံုးပ်ံကို ဖိသြင္းလိုက္ရေတာ့တာေပါ့။ ဒီတစ္ခါေတာ့ သိပ္အသံမထြက္ရဲေတာ့ဘူး။ တင္ပါး၂ျခမ္းကို ခပ္တင္းတင္းဆုပ္ေခ်ပီး တဖန္းဖန္းနဲ႔ဆက္ေဆာင့္ေနလိုက္တယ္။ နည္းနည္းလန္႔သလိုျဖစ္သြားလို႔
ခ်ိဳဗူးေတြဘာေတြေတာင္ လက္နဲ႔လွမ္းမကိုင္ရဲေတာ့ဘူး။ ဖင္ေလးခါးေလးေလာက္ပဲကိုင္ပီး ဆက္ေဆာင့္ေနလိုက္တယ္။ အဲဒီလိုအုပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ၁၂နာရီကထိုးခါနီးလာပီဗ်။ ေကာင့္ေဒါင္း လုပ္ႀကေတာ့မွာ တီဗီက ျပေနပီ။ က်ေနာ္ကလည္း အရွိန္ေတာ္ေတာ္ျပန္တက္လာလို႔ ေဆာင့္ခ်က္ေတြက
တေျဖာင္းေျဖာင္းေတာင္ျမည္လာသလို ျမန္လည္းေတာ္ေတာ္ျမန္လာတယ္။ ပီးေတာ့မယ္ဗ်။ ဒံုးပ်ံတစ္ေခ်ာင္းလံုးကို က်ဥ္တက္လာပီ။ အဲ့ဒါကို သတိထားမိလာဟန္တူတဲ့ ညီမေလးက ေလးဖက္ကုန္းထားရာကေန တီဗီကို တစ္ခ်က္လွမ္းႀကည့္ပီး...
" ေဟ့လူ မပီးနဲ႔ဦး ခဏေလးေစာင့္ ခဏေလးေစာင့္ ၅ ၄ ၃ ၂ ၁ ၀ ဆိုမွ ပီးရေအာင္ လာေတာ့မယ္လာေတာ့မယ္"
အဟီး သူအဲ့လိုေျပာလိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာကို အျပင္းအထန္ေဆာင့္ေနတဲ့ က်ေနာ္ ဘယ္လိုမွ မေအာင့္ႏိုင္ေတာ့လို႔ ဒံုးပ်ံကို ဆြဲထုတ္ပီး သူ႔ဖင္တံုးႀကီးေတြေပၚ ပန္းထုတ္ပစ္လိုက္မိတယ္။
"ဟြန္း! အသံုးကို မက်ဘူး သူမ်ားက အမွတ္တရျဖစ္ေအာင္လုပ္ခ်င္ပါတယ္ဆိုမွ" တဲ့ တကယ့္ဟာေလးဗ်ာဟားဟား သူမ်ားတကာေတြ တီဗီေပၚ ဟက္ပီးႏ်ဴးရီးယား ဘာညာဆိုပီး ေအာ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တို႔၂ေယာက္က တစ္ရွဴးေလးေတြနဲ႔ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ရင္း တဟီးဟီးျဖစ္ေနႀကတာ
ေပါ့ေလ။ ႏွစ္သစ္ကို သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ရင္းႀကိဳဆိုခဲ့ႀကတာေပါ့ဗ်ာ။
ဒီလိုနဲ႔ပဲ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ အားလပ္ရက္ကေလးေတြ ကုန္ဆံုးသြားခဲ့ပါတယ္။ အေပ်ာ္ရက္ေတြဆိုတာကလည္း ခင္ဗ်ားတို႔သိတဲ့အတိုင္းပဲ ဖင္လွည့္ေခါင္းလွည့္နဲ႔ ဘာမွေသခ်ာမခံစားလိုက္ရသလို အကုန္ျမန္တာကိုးဗ်။
ျပန္ဖို႔ရက္ေရာက္လာေကာ ဆိုပါေတာ့ဗ်ာ။ ျပန္ခ်င္သလားဆိုေတာ့ကာ ဘယ္ျပန္ခ်င္ပါ့မလဲ။ ညီမေလးရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း ျပန္လာေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ ဆက္ေန ေနလို႔မွမေကာင္းေတာ့ကာ။ ႏွစ္ေယာက္စလံုးလည္း လုပ္စရာကိုယ္စီနဲ႔ ကိုယ့္ဘ၀ကို ေရွ႕ဆက္ရေတာ့မွမဟုတ္လား။
ေလးကန္တဲ့ ေျခလွမ္းေတြနဲ႔ အထုပ္ေလးဆြဲလို႔ အိမ္ျပန္မယ့္ရက္မ်ာ ဘူတာရံုအိုေလးဖက္ကို ထြက္လာခဲ့ရတာေပါ့။ လိုက္ပို႔တဲ့ ညီမေလးက ရထားေပၚတက္ပီး လိုက္လာတယ္။ သူ႔ျမိဳ႕နဲ႔ က်ေနာ့္ျမိဳ႕ အလယ္တည့္တည့္ေလာက္က ျမိဳ႕အထိလိုက္လာမယ္တဲ့။ အဲ့ဒီျမိဳ႕မွာ ခဏတူတူဆင္း ေန႔လည္စာတူတူစား
ပီးေတာ့မွ သူ႔ျမိဳ႕သူျပန္လိုက္၊ က်ေနာ္က ကိုယ့္ခရီးကိုယ္ဆက္ေပါ့။ ရထားေပၚမွာ ဘာမွစကားသိပ္မေျပာျဖစ္ေတာ့ဘူးဗ်။ ခပ္မိႈင္မိႈင္ေတြေတြေလးေတြျဖစ္ေနႀကတယ္။ အဲ့ဒီႀကားထဲက ျမိဳ႕ေရာက္ေတာ့ ေန႔လည္စာ ခပ္သုတ္သုတ္စားလိုက္ႀကတယ္။ နည္းနည္းေစာေနေသးတာနဲ႔ ၂ေယာက္စလံုး၀ါသနာပါတဲ့
ျမိဳ႕အလယ္ေခါင္က ျမဴဇီရန္တစ္ခုထဲ၀င္ႀကည့္လိုက္ႀကေသးတယ္။ ပီးေတာ့မွ နည္းနည္းေအးလာတာနဲ႔ ျမိဳ႕အလယ္ေခါင္မွာ ခရစ္စမတ္ကာလတံုးက အလွလုပ္ထားဟန္တူတဲ့ ခရစ္စမတ္သစ္ပင္ႀကီးအနားက ေကာ္ဖီဆိုင္တန္းေတြထဲက "ေလရဟတ္နီ" ဆိုတဲ့ျပင္သစ္ေကာ္ဖီဆိုင္ကေလးထဲ ခဏ၀င္ထိုင္၊
သူက လက္ဖက္ရည္၊ က်ေနာ္က ေကာ္ဖီတစ္ခြက္စီနဲ႔ စကားသိပ္မေျပာျဖစ္ႀကေတာ့ပဲ ေကာ္ဖီဆိုင္က ဖြင့္ထားတဲ့ ေရွးေဟာင္းဂ်တ္ဇ္သီခ်င္းေတြကို ျငိမ္ျငိမ္ေလးနားေထာင္ရင္း မ်က္နာစာ မွန္ခ်ပ္ႀကီးကေနတဆင့္ အျပင္ေလာက ကိုေငးေမာေနမိႀကတယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာပဲ ေကာင္းကင္ေပၚကေန ေရခဲမႈန္ေဖြးေဖြး
ေလးေတြ တရွဲရွဲနဲ႔ရြာက်လာတယ္။ ေျမျပင္ဟာ ေဖြးေဖြးျဖဴဆြတ္သြားလိုက္တာ မိနစ္အနည္းငယ္အတြင္းပဲ။ လမ္းေလွ်ာက္ေနႀကတဲ့ လူေတြကလဲ ေရခဲမႈန္ေဖြးေဖြးေတြအႀကား ေျပးလို႔လႊားလို႔၊ ေလေတြကလဲ တ၀ွီး၀ွီးတိုက္ေနတာကိုး။ အဲ့ဒီျမင္ကြင္းကို ေငးေနရင္း ခဏႀကာေတာ့ ညီမေလးက က်ေနာ့္ကို မ၀ံ့မရဲ
လွမ္းႀကည့္ရင္း စကားစလာတယ္။
အကို!
ေဟ!
ညီမေလး အကို႔ကို ခ်စ္တယ္...
အဲ့လိုေလး ခပ္တိုးတိုးေျပာရင္း ေခါင္းငံု႔သြားတယ္ဗ်။ က်ေနာ္လည္း ဘာျပန္ေျပာရမွန္းမသိဘူးရယ္။ က်ေနာ္တို႔ဇာတ္လမ္းစကထဲက အဲ့လိုစကားေတြေျပာမွမေျပာဖူးခဲ့ႀကတာေလ။ (ခ်မ္းကို တို႔ေတာ့ လုပ္ျပန္ပီ မိန္းကေလးက ရည္းစားစကားစေျပာတယ္ဟုတ္လားလို႔ ခင္ဗ်ားတို႔ ေလွာင္
ခ်င္ေလွာင္ ဒါမွမဟုတ္ ေသာက္ျကြားလာလုပ္တယ္လို႔ အျမင္ကတ္ခ်င္ကတ္ႀကလိမ့္မယ္ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္အျဖစ္အပ်က္အမွန္အတိုင္းျပန္ေျပာေနတာပါ) ဒါနဲ႔ က်ေနာ္လည္း မိုးေပၚက တဖြဲဖြဲက်လာေနတဲ့ ေရခဲမႈန္ေတြကို ေငးပီး ျငိမ္ေနလိုက္မိတယ္ဗ်ာ။ ေတာ္ေတာ္ႀကာသြားေတာ့ သူလည္း အခံရခက္လာတယ္ထင္တယ္။
ေဟ့! အကို ခ်စ္လား ေျဖေလ ဘာလို႔ျငိမ္သြားတာလဲ
အင္းးး အကို မသိဘူး ညီမေလး
အဲ့လိုေျပာလိုက္ေတာ့ မ်က္နာငယ္ေလးျဖစ္သြားရွာတယ္။ စိတ္မေကာင္းဘူး ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ဘာေျပာရမွာလဲ။ ခ်က္ခ်င္းပဲ ျပံဳးျပပီး အခုလိုျပန္ေျပာလိုက္တယ္...
အကို မင့္ကို ဘာလုပ္ဖို႔ညာမလဲ ညီမေလးရာ.. တကယ္မသိလို႔ မသိဘူးလို႔ပဲေျဖတယ္.. အကိုက ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေယာက်္ားပီသတယ္လို႔ ထင္တယ္ ဆိုလိုတာကကြာ အကိုမညာတတ္ဘူးဘယ္သူ႔ကိုမဆို စိတ္ထဲရွိတဲ့အတိုင္းေျပာခ်င္တယ္..
တစ္ဒဂၤသာယာတာေလးကို အခ်စ္ဆိုပီး အရူးအမူးေတြလဲ လုပ္မျပတတ္ဘူး.. အကိုေမးမယ္ကြာ ညီမေလးရဲ႕ အရင္ခ်စ္သူက ညီမေလးကို ခ်စ္တယ္လို႔ေျပာတယ္မလား (ေခါင္းျငိမ့္ျပတယ္) လက္ထပ္ပါ့မယ္လို႔ေကာ ေျပာသလား အနည္းဆံုးအရမ္းခ်စ္တယ္ လက္ထပ္ခ်င္တယ္ ေသေလာက္ေအာင္ခ်စ္တယ္ဘာညာေတြေပါ့
ေျပာခဲ့သလား(ေခါင္းထပ္ျငိမ့္တယ္) ခု အဲ့ဒီေကာင္ဘယ္ေရာက္သြားပီလဲ (မသိဘူး ဆိုတဲ့ ပံုစံနဲ႔ေခါင္းခါျပတယ္) အင္း .. အဲဒါပဲကြာ မိန္းမတစ္ေယာက္ကို အိပ္ရဖို႔အတြက္ ခ်စ္တယ္ျမတ္ႏိုးတယ္ လက္ထပ္ခ်င္တယ္ေတြေလွ်ာက္ေျပာတာေလာက္ အကိုရႊံတာမရွိဘူး.. အကိုမင့္ကို သံေယာဇဥ္ရွိတယ္ကြာ
မင္းအကို႔အေပၚ အင္မတန္ႀကင္နာတယ္.. အကိုမင္းနဲ႔တူတူေနရတာေပ်ာ္တယ္ အဲ့ဒါကို၀န္ခံရဲတယ္ ဒါေပမယ့္ ညီမေလးခုေမးတဲ့ ေမးခြန္းကို အကိုမသိဘူး လိမ္လဲမလိမ္ခ်င္ဘူး ဒါေႀကာင့္ အကိုမသိဘူးညီမေလးလို႔ေျဖလိုက္တယ္ အဲ့ဒါဟာ ညီမေလးရဲ႕ အတၱမာနကိုထိခိုက္ခ်င္ ထိခိုက္လိမ့္မယ္.. ဒါေပမယ့္ မတတ္ႏိုင္ဘူး။
အနည္းဆံုးကြာ အကိုဟာ မင့္အေပၚ ၁၀၀% ရိုးသားေနတယ္ဆိုတာ မင္းသိေစခ်င္တယ္ ဟုတ္ပီလား(ေခါင္းကို ငံု႔ထားလွ်က္က တစ္ခ်က္ျငိမ့္ျပတယ္)
အဲ့ဒီေကာ္ဖီဆိုင္ေလးက ထလာႀကေတာ့ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ခါးကေလးသိုင္းဖက္လို႔ ဘူတာရံုဖက္ျပန္ေလွ်ာက္လာခဲ့ႀကတယ္။
ဘူတာရံုမွာ ကိုယ္စီကိုယ္ငွ ရထားေတြေပၚမတက္ခင္ မ်က္နာခ်င္းဆိုင္ ခပ္တင္းတင္းဖက္ မြတ္မြတ္သိပ္သိပ္နမ္းျဖစ္ခဲ့ပီး မႈန္ျပာရီ မိႈင္းေနတဲ့ ရာသီဥတုထဲ လမ္းခြဲခဲ့ႀကတယ္ဆိုပါေတာ့ေလ။
ဟဲဟဲ ဘယ္လိုလဲ ညီအကိုတို႔ က်ေနာ္သိတာတစ္ခုကေတာ့ ခုလို ေရးလိုက္မိတဲ့ အတြက္ ဘူဒါးႀကီးေတြ ရိသဲ့သဲ့လုပ္စရာတစ္ကြက္ရသြားမယ္ထင္တာပဲ။
မတတ္ႏိုင္ပါဘူး ေရးရင္း မုဒ အသြင္းလြန္ပီး အမွန္အတိုင္းေတြ စကားလံုးအတိအက်ခ်ေရးလိုက္တာပါ။ သူတို႔ယံုဖို႔မယံုဖို႔ထက္ က်ေနာ့္ ညီအကိုေတြခံစားတတ္မယ္ဆို ေက်နပ္ပါတယ္။ ခုဆက္ေရးမွာက သည္းထိတ္ရင္ဖိုဟာသေလးဗ်။ ဆက္ဖတ္ႀကည့္ပါဦး။
ကိုယ့္ျမိဳ႕ကိုယ္ျပန္ေရာက္တာနဲ႔ မိုးက စုပ္စုပ္ခ်ဳပ္ေနပီ။ ျပန္ေရာက္ေႀကာင္းဖုန္းဆက္။
ေရေလးမိုးေလးခ်ိဳးျပဳ အိပ္ယာေပၚ အေညာင္းေလးဆန္႔ လြမ္းစိတ္ကေလးကလည္း ျပင္းထန္လာေတာ့ လက္ပုေတာ့ေလးဖြင့္ ညီမေလးနဲ႔ မ်က္နာခ်င္းဆိုင္ ၀ဘ္ကမ္ေျပာမယ္ေပါ့။ ေခၚလိုက္တယ္။ မ်က္နာေလးဘြားကနဲေပၚလာေတာ့ ေဟ့ ငါ့ပူတူတူးေလးမႊမႊဘာညာေပါ့။ ကိုယ့္ကိုလြမ္းေနပီမလား ဖက္အိပ္ခ်င္လိုက္တာကြာ
အဲ့လိုေတြေလွ်ာက္ေျပာေနတံုး ရုပ္တည္နဲ႔ေမးလာတယ္။
"အေတြးပင္လယ္ျပာ" ဖိုရမ္ဆိုတာ သိသလားတဲ့။
အမငီးဂ်ာ!
Comments
Post a Comment