က်ေနာ့္ပီယာႏိုဆရာမေလး ၁၆

ဒုကၡဗ်ာ.. ဘယ္ေရာက္သြားတာလဲမသိဘူး။ လာမ်ားေခ်ာင္းေနသလားလို.ေတြးပီးလိပ္ျပာမလံုေတာ့သလိုလိုျဖစ္လာတယ္။
ဒါနဲ.အသာေလးျခံထဲဆင္းလိုက္ပီး ဟိုဟိုဒီဒီႀကည့္သလိုလုပ္ရင္းအသာေလးေလွ်ာက္ရွာေနမိတယ္။ ျခံ၀င္းကေတာ္ေတာ္ႀကီးက်ယ္လြန္းတာကိုးဗ်။ ယူကလစ္ပင္ေတြ၊ကုကၠိဳပင္အုပ္အုပ္ႀကီးေတြ၊
၀ါးရံု၃-၄ရံုေတြနဲ.ဆိုေတာ့ေတာ္ရံုျမင္ကြင္းကမရွင္းဘူး။ ေတြ.ပါဘူးဗ်ာ။ ဒါနဲ.အိမ္ကိုေဘးဖက္ကေနတစ္ပတ္ ပတ္ေလွ်ာက္ရင္းအိမ္ေရွ.ဖက္ေရာက္လာေတာ့ ဆင္၀င္ေအာက္ကေဆးအျဖဴေရာင္
သုတ္ထားတဲ့ဒန္းေလးေပၚမွာ မညိဳညိဳထိုင္ေနတာကိုသြားေတြ.တယ္။
က်ေနာ့္ကိုျမင္ေတာ့ လက္ယပ္ေခၚပီး အနားမွာထိုင္ခိုင္းတယ္။
ဖိုးသက္.. ညိဳ.သူငယ္ခ်င္းအေပၚသစၥာရွိရမယ္ေနာ္ တဲ့.. ... မညိဳညိဳအဲ့လိုေျပာလာေတာ့က်ေနာ္လည္းလန္.သြားပီး.. ဗ်ာ!! လို.အသံေတာင္ထြက္သြားတယ္။
အမေလး.. က်မတို.ႏွစ္ေယာက္ကငယ္ထဲကအရမ္းခ်စ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြပါရွင္.. မေန.ညက ၀င္နီက်မကိုအားလံုးေျပာျပထားပါပီ.. လို.ေျပာရင္းျပံဳးစိစိလုပ္ေနေတာ့က်ေနာ့္မွာရွက္လို.ေခါင္းငံု.
ပီးတဟဲဟဲရယ္ေနလိုက္တာေပါ့။ ပီးမွခပ္ရွက္ရွက္နဲ.စကားစျဖစ္တယ္။
အန္တီေလးက..က်ေနာ့္အခ်စ္ဦးပါဗ်ာ..က်ေနာ္ကခ်ာတိတ္ငခၽြတ္ေလးမို. မညိဳညိဳရဲ.သူငယ္ခ်င္းစိတ္ပ်က္မွာေတာင္က်ေနာ္ကေႀကာက္ေနတာပါ..
အမယ္မယ္..က်ဳပ္သူငယ္ခ်င္းကလည္း... ရႈပ္ရႈပ္ရွက္ရွက္လံုး၀မရွိပါဘူးေနာ္.. ဒီခ်ာတိတ္ေလးကိုေတြ.မွတသက္လံုးထိန္းလာတဲ့စိတ္ေတြအရည္ေပ်ာ္သြားရွာတာပါေနာ္.. ..
အဟီး!!
စကားေကာင္းေနတံုး အန္တီ၀င္နီေလးထြက္လာတယ္ဗ်။ ေခါင္းေလွ်ာ္ပီးစ ဆံပင္ရွည္ရွည္ေလးေတြကို ဘီးက်ဲေလးတစ္ခုနဲ.ဖီးသင္ပီးရွင္းေနရင္းက်ေနာ္တို.အနားမွာလာရပ္တယ္။ ရွင္မေတာင္
သနပ္ခါးနံ.ေလးသင္းသင္းေမႊးသြားတာပဲ။ ေရမိုးခ်ိဳးပီးစမ်က္နာေလးကို သနပ္ခါးေရက်ဲေလးပြတ္ထားတာ၀င္းလက္လက္ကေလးျဖစ္ပီးႀကည့္လို.အရမ္းေကာင္းေနတယ္။ အိမ္ေနရင္းအ၀တ္အ
စားတပတ္ႏြမ္းေလးေတြ၀တ္ထားတယ္။ သူ.ကိုေငးႀကည့္ရင္း စိတ္ေတာင္လန္းလန္းဆန္းဆန္းျဖစ္သြားတယ္။
ကဲ!! ရွင္တို.၂ေယာက္က က်ဳပ္အေႀကာင္းဘာေတြအတင္းအုပ္ေနႀကတာလဲ.. ေျပာစမ္းပါဦး..
ဟီဟိ.. မ၀င္နီေရ.. ရွင့္ေကာင္ေလးက ရွင္တို.အေႀကာင္းက်မသိသြားလို.ရွက္ေတာ္မူသတဲ့ေလ..
ဟုတ္လား!! ဘယ္သူလဲရွက္တယ္ဆိုတာ ျပစမ္းျပစမ္း.. ဆိုပီး ေခါင္းငံု.ရင္းရွက္ေနတဲ့က်ေနာ့္မ်က္နာကိုဆြဲေမာ့ေတာ့.. ...
အာဗ်ာ.. ဆိုပီးက်ေနာ့္မွာပိုရွက္သြားတယ္ဗ်ာ။
အန္တီ၀င္နီေလးလည္းက်ေနာ္တို.နဲ.တူတူဒန္းေလးေပၚေစြ.ကနဲ၀င္ထိုင္လိုက္ပီးက်ေနာ့္ေဘးကိုပူးကပ္လိုက္ေတာ့ က်ေနာ့္မွာအပ်ိဳႀကီးႏွစ္ေယာက္ရဲ.အလယ္တည့္တည့္မွာညွပ္ေနေရာ။ ဒန္းေလးကခပ္ေသးေသးရယ္ေလ။ လက္တစ္ဖက္ကက်ေနာ့္ဂုတ္ပိုးကိုဖက္၊ေနာက္လက္တစ္ဖက္က က်ေနာ့္ဆံပင္ေတြကိုဖြရင္း စသလိုလိုေနာက္သလိုလိုနဲ.မညိဳညိဳကိုေျပာျပေနတယ္။
ညိဳသိလား ... သူ.ေမေမကက်ဳပ္ဆီကိုပီယာႏိုသင္ဖို.လႊတ္လိုက္တာေလ...ဒင္းေလးက ေလးလလံုးလံုး.. က်ဳပ္ေဘးမွာထိုင္ပီးစိတ္ေဖာက္ျပန္ေနတာ..ဟားဟား
မညိဳညိဳပါတဟီးဟီးတဟားဟားနဲ.ရယ္ေနေတာ့ က်ေနာ့္မွာစပ္ျဖဲျဖဲေလးပဲလုပ္ေနရေတာ့တာေပါ့။ အဲ့လိုရယ္ေမာတြန္းတိုးရင္းနဲ.တိုးတိုးတိုက္တိုက္ေတြလုပ္ေနႀကေတာ့ က်ေနာ့္ညာဖက္တ
ေထာင္ဆစ္က အိကနဲအိကနဲျဖစ္ျဖစ္သြားတာသတိထားမိတယ္။ မ်က္နာကို အန္တီေလးဖက္လွည့္ထားေတာ့ျမင္ေတာ့မျမင္ရဘူးဗ်။ ဒါေပမယ့္အထိအေတြ.အရေတာ့ ဒါမညိဳညိဳရဲ.ႏို.ႀကီးေတြ
ဆိုတာသိလိုက္ပီ။ ျပႆနာပဲဗ်ာ။ သာယာသလိုလိုစိတ္ျဖစ္လာလို.စိတ္ကိုမနည္းအာရံုလြဲေနရတယ္။ မနက္ကပဲအဲ့ဒီညိဳစိမ့္စိမ့္ႏို.အႀကီးႀကီးေတြကိုျမင္ထားတာဆိုေတာ့ စိတ္ကအဲ့ဒီအိအိႀကီး
ျဖစ္ျဖစ္သြားတဲ့အရသာကိုသာယာစျပဳလာတယ္။ မသကၤာလည္းနည္းနည္းျဖစ္လာတယ္။ တမင္မ်ားလုပ္ေနတာလားလို.၊ငါ့ကိုစိတ္စမ္းေနတာလား၊ သူ.ရင္ဘတ္ကိုအေနာက္ကိုဆုတ္လိုက္ရင္
ရေနတဲ့ဟာကိုခုကတမင္ကိုလာပီးပြတ္ေနသလားထင္ရတယ္။ ဖူးးးးးးးးးး!! သက္ျပင္းတိတ္တိတ္ခိုးခ်လိုက္ရပီး အန္တီေလးစကားေျပာေနတာကိုေငးရင္း လက္ကိုမရုတ္ပဲမသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္
ေနလိုက္တယ္ဗ်ာ။
ဒီလိုနဲ.ရက္ေတြႀကာလာေတာ့က်ေနာ့္အတြက္ ယူကလစ္၀င္းထဲကတစ္ထပ္တိုက္ပုျဖဴျဖဴေလးဟာတံခါးမရွိဓါးမရွိ၀င္ထြက္ရာေနရာတစ္ခုျဖစ္လာတာေပါ့။
မညိဳညိဳကိုေတာင္ အညိဳ..က်ေနာ္ကေလဘာညာေတြေျပာတဲ့အဆင့္ထိရင္းႏွီးလာခဲ့ပီ။ အန္တီေလးနဲ.လား? အင္း..ေမးမွေမးတတ္ပါေပတယ္။ ခ်ာတိတ္ေလးကမျမင္ဖူးေတာ့မူးျမစ္ထင္...အပ်ိဳ
ႀကီးကအခ်စ္ေရကာတာေတြက်ိဳးေပါက္..ဘာေျပာေကာင္းမလဲေလ..ခ်စ္လိုက္ႀကတာ။ လူဆိုတာမ်ိဳးကလည္းအခက္သားေလ။ လူမွန္ရင္အရွက္အေႀကာက္ႀကီးႀကတာဓမၼတာဆိုတာမွန္ေပမယ့္
တအားရင္းႏွီးလာရင္သိပ္ကိုအေရးမစိုက္ေတာ့တာေနာ့္။ က်ေနာ္ေျပာဖူးသလိုပဲသူတို.အိမ္ကဆိတ္ျငိမ္ရပ္ကြက္ထဲကျခံက်ယ္ႀကီး ေတာ္ရံုလူမလာဘူးဆိုတာသိတဲ့အျပင္.. ရွိေနတဲ့မညိဳညိဳဆိုတာ
ကလည္းအန္တီေလးရဲ.ငယ္သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ျပန္ပီးေတာ့က်ေနာ္နဲ.က တခါတေလ ေမာင္ေလးလာစမ္းဆိုပီး..ခါးေတြဘာေတြလာဖက္တဲ့အထိရင္းႏွီးလာေတာ့ သိပ္ကိုမရွက္တတ္ေတာ့တာေလ။
အက်ိဳးဆက္ကဘာေတြျဖစ္လာသလဲဆိုေတာ့.. က်ေနာ္တို.အခ်စ္နလံထတဲ့အခါေတြဆို.. မညိဳညိဳအိမ္မွာရွိရွိမရွိရွိ. အေရးကိုမစိုက္ေတာ့တာဗ်ိဳ.။ တခါတေလဟိုဖက္အိပ္ခန္းထဲမညိဳညိဳရွိေနတာ
ကိုဒီဖက္မွာ ၂ေယာက္သားမီးကုန္ယမ္းကုန္ -ိုး ရင္း အသံေတြဆူညံလာတဲ့အခါ..အဟမ္းအဟမ္းဆိုပီးေခ်ာင္းဆိုးသလိုသတိေပးတာေတာင္ဂရုမစိုက္မိေတာ့ဘူးေလ။ တခါကလည္း မညိဳညိဳအျပင္မွာဆိုပီး ၂ေယာက္သားဖင္တံုးလံုးခၽြတ္ပီး မီးဖိုေခ်ာင္ထဲကထမင္းစားပြဲေပၚတက္ထိုင္ပီး အသားကုန္ -ိုး ေနႀကတာ အသံေတြဘာေတြဆူညံေနတာေပါ့.. သိတယ္မလား ခ်စ္သူျဖစ္
တာႀကာလာပီဆိုေတာ့ စကားတေျပာေျပာနဲ. -ိုး တတ္လာပီေလ။
စားပြဲေပၚက်ေနာ္ကထိုင္.. အန္တီ၀င္နီက သူ.ဆံပင္ရွည္ႀကီးေတြကိုဆံထံုးႀကီးႀကီးျဖစ္ေအာင္ထံုးထားပီး ဖင္တံုးလံုးႀကီးက်ေနာ့္အေပၚတက္ခြပီး ကေလးေတြႀကက္ဖခြပ္သလိုတက္ပီး -ိုး ေနတာက်ေနာ္ကသူ.ႏို.၀င္း၀င္းႀကီး၂လံုးကိုစံုကိုင္ပီး ေဆာင့္စမ္းပါ.. အန္တီေလးရာ..အားနဲ.ဖိေဆာင့္.. ေကာင္းလိုက္တာ.. အဲ့လိုေတြေအာ္.. အန္တီေလးကလည္း က်ေနာ့္လည္ပင္းကိုခိုပီး
ဟားးးးဟားးးးးး!! ဆိုေအာ္ပီးေဆာင့္ေဆာင့္ခ်.. အဲ့လိုေတြဖီးလ္တက္ေနတံုး... ေဟာ့ေတာ့!! နင္တို.ကလည္းဟယ္ဆိုပီး မညိဳညိဳမီးဖိုေခ်ာင္အေနာက္ေပါက္ကေန၀င္လာတာပက္ပင္းႀကီးမိသြား
ေရာဗ်။ ရွက္ေတာ့ရွက္တာေပါ့ဒါေပမယ့္ခုနကေျပာသလိုပဲက်ေနာ္တို.ဘာလုပ္ေနတယ္ဆိုတာသူကသိေနပီးသားပဲဟာ။ ဟိုလိုႀကီးေတာ့ မျဖစ္ပါဘူး။ ခပ္ရွက္ရွက္နဲ.လစ္ေျပးသြားပီးေနာက္ေန.
ျပန္လာေတာ့လည္း မညိဳညိဳက..ေမာင္ေလး..ေရာ့ဒိန္ခ်ဥ္..မေန.ကျမိဳ.ထဲက၀ယ္လာတာ..အားရွိတယ္သိလားဆိုပီးလာတိုက္ရင္းစေတာ့လည္းခပ္တည္တည္နဲ.ယူေသာက္လိုက္တာပဲေလ။
ေနာက္ပိုင္း ပက္ပင္းမဟုတ္ေတာင္ ရိုးတိုးရိပ္တိပ္မိမလိုလိုျဖစ္တာေတြလည္းအႀကိမ္ႀကိမ္ေပါ့။ တခါကဆို.. အန္တီေလးအခန္းထဲ၀င္ပီးညဖက္ႀကီး မီးေခ်ာင္းဖြင့္ပီးထံုးစံအတိုင္း -ိုး ေနႀကတာ..
အန္တီေလး၃ခါေလာက္ပီးတာေတာင္က်ေနာ္ကမပီးေသးလို. ကုတင္ေပၚက်ေနာ့္ကိုဒူးေထာက္ခိုင္းပီး မာတင္းေနတဲ့က်ေနာ့္ညီေလးကိုအိပ္ေနတဲ့အန္တီေလးကေခါင္းေလးေထာင္ပီး ပါးစပ္နဲ.
ပီးေအာင္လုပ္ေပးေနတာ အိပ္ခန္းျပဴတင္းေပါက္ကေနအေမွာင္ထဲမွာလူတစ္ေယာက္ႀကည့္ေနမွန္းက်ေနာ္ရိပ္ကနဲျမင္လိုက္ရတယ္။ ဒါမညိဳညိဳပဲဆိုတာအလိုလိုသိလိုက္တယ္။ အသာေလးမျမင္
ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ပီး ေနေနလိုက္တာ က်ေနာ္ပီးသြားလို.က်ေနာ့္ညီေလး သုတ္ရည္ေတြအန္တီေလးႏို.ေတြေပၚ တပ်စ္ပ်စ္ပန္းထုတ္တဲ့အခါမွ အဲ့ဒီေခ်ာင္းေနတဲ့လူရိပ္ေပ်ာက္သြားတာသတိထား
မိတယ္။
မွန္ရာေျပာရရင္အဲ့ဒီအခ်ိန္ေတြဟာဘ၀မွာအေပ်ာ္ရဆံုးအခ်ိန္ေတြေပါ့ဗ်ာ။
ဒီေလာက္လွတဲ့အန္တီေလး...က်ေနာ့္ပီယာႏိုဆရာမေလးကိုခ်စ္သူေတာ္ရတာဘယ္ေလာက္ဂုဏ္ယူစရာေကာင္းသလဲ။ တျမိဳ.လံုးကဘယ္ေကာင္ကမွ ခ်စ္ေရးဆိုလို.မရဘူးလို.နာမည္ႀကီးခဲ့တဲ့
ဆရာမေလး၀င္နီနဲ.ခ်စ္ႀကိဳးတြယ္ေနရတာကိုးဗ်။ ပီးေတာ့ရွိေသးတယ္ဗ်ာ ၂ေယာက္လံုးဟာ ရွားရွားပါးပါး၀ါသနာတူေတြ။ စာအုပ္ေတြအရူးအမူးဖတ္ႀကတာ၊ ဂီတဆိုရင္ထမင္းေမ့ဟင္းေမ့တီး
မယ္၊ ေဆြးေႏြးမယ္.. အဲ့လိုဘ၀ေလးဆိုေတာ့ဘယ္ေလာက္ေပ်ာ္စရာေကာင္းမလဲေတြးႀကည့္ေပါ့ဗ်ာ။ တခါတေလ ျခံထဲတူတူဆင္းထိုင္ပီးဖတ္ဖူးတဲ့ စာအုပ္ေတြအေႀကာင္းျငင္းခုန္ႀက၊ က်ေနာ္
ကဆရာေအာင္ျခိမ့္ရဲ. မမ ဆိုတဲ့ကဗ်ာေလးကိုရြတ္ျပတာကို အန္တီေလးကက်ေနာ့္ရင္ခြင္ထဲမွီတြယ္ရင္းနားေထာင္၊ မွတ္မွတ္ရရရက္ေတြအႀကာႀကီး Gone with the Wind: ၀တၳဳထူထူႀကီးကို
၂ေယာက္တူတူဖတ္ႀကတာ(ဖတ္လိုက္ နည္းနည္းေညာင္းလာရင္ ျပြတ္ျပြတ္ဆိုပီးနမ္းႀကရင္းစိတ္ပါလာရင္ ထတြယ္လိုက္ရင္းေပါ့ေလ)။ က်ေနာ္တို.၂ေယာက္ဟာ ႏွစ္ဦးႏွစ္ေယာက္မဟုတ္ေတာ့
သလိုခံစားလာရတယ္။ ဥပမာ.. လိင္ဆက္ဆံႀကတယ္.. ပီးသြားတယ္.. လိင္စိတ္ကတေျဖးေျဖးက်ဆင္းလာမယ္။ ပီးရင္စိတ္ကကုန္သလိုလိုျဖစ္သြားမယ္။ မဟုတ္ဘူးဗ်..ခုဟာက က်ေနာ္တို.
ခ်စ္ႀကတယ္။ ပီးသြားေတာ့ပီးပီလို.မမွတ္နဲ. သူ.အဖုတ္ထဲက်ေနာ့္ညီေလးစိမ္ထားရင္း တပ္မက္စြာနမ္းေနတံုးပဲ။ ရင္ထဲမွာ ဘာမွန္းမသိတဲ့ခံစားခ်က္ႀကီးနဲ. သူ.ဆံပင္ေတြကိုဖြလိုက္ နားရြက္က
ေလးကိုကိုက္..တီတီတာတာေလးေတြေျပာလိုက္စလိုက္ေနာက္လိုက္..ေပ်ာက္ကြယ္သြားမွာေႀကာက္တဲ့အလားတစ္ေယာက္နဲ.တစ္ေယာက္တင္းတင္းဖက္အဲ့လိုေတြဗ်ာ။ (ေနာင္ကိုတျခားမိန္းမ
ေတြနဲ.အိပ္တိုင္း က်ေနာ္ကိစၥပီးသြားတာနဲ. ကိုယ့္ပါတနာရဲ.ဆံပင္အနံ.ေတြ၊ကိုယ္နံ.ေတြရွဴမိတိုင္း မသတီသလို ဆိုက္ကို၀င္လာတယ္)။
မိုးတြင္းပိုင္းေရာက္လာေတာ့.. အန္တီေလးခရီးထြက္စရာေပၚလာေရာဗ်။ ၃လေလာက္ႀကာခ်င္ႀကာလိမ့္မယ္လို.ေျပာေတာ့ က်ေနာ့္မွာငိုမဲ့မဲ့နဲ.ေပါ့။
ဆရာမေလးကလည္း ေျပာရင္းမ်က္ရည္ကခပ္၀ဲ၀ဲရယ္။ ေပ်ာ္ေနတဲ့ဘ၀ေလးရုတ္တရက္မုန္တိုင္း၀င္လာတာကိုးဗ်။ တနယ္တေက်းမွာအေျခခ်ေနတဲ့ ဆရာမေဖေဖတစ္ေယာက္ေနမေကာင္းျဖစ္
လို.မျဖစ္မေနလိုက္သြားရေတာ့မယ္တဲ့။ အဲ့ဒီအေႀကာင္းေျပာတဲ့ေန.က ထမင္းစားပြဲမွာ က်ေနာ္တို.၃ေယာက္သားအသံကိုတိတ္ေနတာေပါ့ဗ်ာ။ မညိဳညိဳလည္းစိတ္မေကာင္းျဖစ္ရွာတယ္ေနမွာ
မ်က္နာမေကာင္းဘူး။ အိပ္ေတာ့မယ္ဟာဆိုပီး ညေနမိုးခ်ဳပ္စပဲရွိေသးတယ္ သူ.အခန္းထဲ၀င္သြားေရာ။ ၂ေယာက္သား စားေသာက္ထားတာေတြေဆးေႀကာပီး အိမ္ေရွ.ကဒန္းကေလးေပၚတူတူ
ထိုင္ပီးဖက္ထားႀကတယ္။ ဒို.ႏွစ္ေယာက္မေတြ.ခဲ့ရင္ေကာင္းမွာလို.ေတာင္ေတြးေနမိတယ္သိလားတဲ့.. ငိုသံပါေနတဲ့အသံနဲ.အန္တီေလးက က်ေနာ့္ရင္ခြင္ထဲမ်က္နာအပ္ပီးတုန္တုန္ရီရီေျပာရွာ
တယ္။ က်ေနာ္သူ.မ်က္နာေလးကိုဆြဲေမာ့ပီး တသက္လံုးျပန္မေတြ.ရေတာ့ရင္ဆိုပီး သူ.မ်က္နာလွလွေလးအနွံ. တျပြတ္ျပြတ္ျမည္ေအာင္ ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုးနမ္းေနမိတယ္။

Comments

Popular posts from this blog

အိုင္ေဆးခ်မ္းကိုႏွင့္သူ၏သူငယ္ခ်င္းမေလးတစ္ေယာက္အေႀကာင္း ၁၇

Alternate Ending

ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ထူးဆန္းေသာသစ္သားရုပ္ထုေလး ၃၆