နတ္သမီးပုံျပင္ ၄
တီတီ!
ငိုက္စိုက္စိုက္နဲ႔စက္ဘီးနင္းပီး ၿမိဳ႕ထဲမွာ ေယာင္ခ်ာခ်ာျဖစ္ေနတဲ့ က်ေနာ့္ကို ေနာက္ကေနကားဟြန္းသံတတီတီေပးလိုက္သံေၾကာင့္ လန႔္သြားပီးလွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၀ီလီဂ်စ္ေပၚမွာ မမီမီခိုင္နဲ႔မမႀကီး။ စက္ဘီးေပၚကေနမဆင္းပဲခြထားရင္း လမ္းမေပၚေျခေထာက္ ေထာက္ပီးရပ္လိုက္ေတာ့ ဂ်စ္ကားေလးက်ေနာ့္
ေဘးမွာရပ္သြားတယ္။ ဆံပင္ရွည္ေတြကိုလက္ကိုင္ပုဝါ အျဖဴဆြတ္ဆြတ္ကေလးနဲ႔စည္းေႏွာင္ထားတဲ့ မမီမီခိုင္က ကားစတီယာတိုင္ကို ကိုင္ထားရင္း က်ေနာ့္ကို ခ်စ္စဖြယ္ေလးၿပံဳးျပႏႈတ္ဆက္တယ္။ နံေဘးမွာပါလာတဲ့ မမႀကီးကေတာ့ ဆံပင္တြန႔္လိမ္လိမ္ေတြကို သပ္တင္လိုက္ရင္း ထုံးစံအတိုင္းပြစိပြစိ လုပ္ဖို႔ႏႈတ္ခမ္းျပင္ရင္းစကား
လွမ္းေျပာတယ္။
"ဘယ္ေပ်ာက္ေနတာလဲ ဆရာေလး.. ေပၚမလာဇာတ္ကား႐ိုက္သြားတာၾကာေပါ့"
"ေနမေကာင္းလို႔ပါဗ် .. ဘယ္ကဘယ္လို?"
"ေစ်းဝယ္ပီး ျပန္လာတာေဟ့.. ဒီေန႔ မိခိုင္တို႔အိမ္မွာ ဘုရားဝတ္တက္လုပ္မလို႔ လိုအပ္တာေလးေတြသြားဝယ္ၾကတာ.. ကဲမထူးပါဘူး နင္အားတယ္မလား"
"ဟုတ္"
"ငါတို႔ေနာက္က လိုက္လာခဲ့.. လုပ္အားေပး"
"တိန္!"
*** *** ***
ေရကန္နံေဘးက ကုန္းျမင့္ျမင့္ေပၚမွာ ျမက္ခင္းျပင္စိမ္းစိမ္း အက်ယ္ႀကီးနဲ႔ ေတာ္ေတာ္လွတဲ့ ၿမိဳ႕နယ္ဆရာဝန္ႀကီးအိမ္ဝင္းထဲ က်ေနာ္ေရာက္ေနတယ္။ အုတ္ႂကြပ္မိုး တစ္ထပ္တိုက္ပု အနီေရာင္ေလးရဲ႕ ေနာက္ဖက္ ၿခံဝင္းထဲက ဆီးေတာ္ပင္ႀကီးေတြေအာက္မွာ ခ်က္ေရးျပဳတ္ေရးနဲ႔ အလုပ္ေတြ ရႈပ္ေနၾကတာေပါ့။ မမႀကီး ေဖ်ာ္ပီး လာခ်ထားေပးတဲ့ လက္ဖက္ရည္ဖန္ခ်ိဳေလး ငုံရင္း အုန္းသီးေျခာက္ ၄-၅ လုံးကို ဓားမထက္ထက္နဲ႔ က်ေနာ္ ခြဲေနတယ္။ ညဖက္ ဘုရားဝတ္တက္မွာ ဧည့္ခံဖို႔ အုန္းႏို႔ေက်ာက္ေက်ာ အတြက္ အုန္းႏို႔လိုတယ္ေလ။ မမႀကီးက ဆႏြင္းမကင္းထိုးေနသလို မမီမီခိုင္နဲ႔ သူ႔အေမႀကီးက က်ေနာ္တို႔ ေလာေလာဆယ္ စားဖို႔ေသာက္ဖို႔ ခ်က္ျပဳတ္ေနၾကတယ္။ အုန္းသီးအခြံခြါပီးေတာ့ အုန္းဆံခြဲ၊ အုန္းသီးျခစ္ ပီးတာနဲ႔ ပိတ္စပါးပါးေလးနဲ႔ အုန္းႏို႔ညႇစ္ အစရွိသျဖင့္ က်ေနာ္တစ္ေယာက္ထဲ ဇယ္ဆက္သလိုဆက္တိုက္ လုပ္ေနမိတယ္။ ရပ္ကြက္ထဲမွာ သာေရးနာေရးရွိတိုင္း လုပ္ေနၾကမို႔ က်ေနာ္က ကြ်မ္းက်င္ေနပီေလ။
"အုန္းႏို႔ရပါပီခင္ဗ်ာ!"
"ျမန္တယ္ေနာ္ ခဏေလးပဲ ေတာ္ေတာ္ကြ်မ္းတယ္" (မမီမီခိုင္က က်ေနာ့္ဆီေမးေငါ့ျပရင္း မမႀကီးကို ၿပံဳးစိစိနဲ႔လွမ္းေျပာလိုက္တယ္)
"ဟင္းဟင္း ဖိုးသက္က ႏို႔ညႇစ္တာ ေတာ္တယ္ဟ"
မမႀကီးရဲ႕ အဓိပၸါယ္ပါပါ စကားေတြကို ဘာကဘယ္လို သေဘာေပါက္တယ္ မသိဘူး သူတို႔ ၂ ေယာက္သား တခစ္ခစ္နဲ႔ ျဖစ္ေနၾကတယ္။ က်ေနာ့္မွာသာ လိပ္ျပာမလုံျဖစ္ပီး ခပ္ရွက္ရွက္နဲ႔ မမႀကီးေနာ္! လို႔ အရွက္ေျပ လွမ္းေအာ္ပီး ေက်ာက္ေက်ာက်ိဳဖို႔ အလုပ္မ်ားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနရတယ္။ ေန႔လယ္ခင္းေရာက္သြားေတာ့ ၾကက္သားနဲ႔ဗူးသီး၊ မုန႔္ညႇင္းခ်ဥ္ရည္၊ င႐ုတ္သီးေထာင္းနဲ႔ ေန႔လည္စာ တူတူစားေသာက္ၾကပီး ခဏနားလိုက္ၾကတယ္။ ခ်က္ျပဳတ္စရာေတြလည္း အားလုံးပီးသေလာက္ ျဖစ္ေနပီေလ။ လက္ဖက္ေတြလည္း သံဇလုံႀကီးနဲ႔ႏွပ္ထားပီးသလို ဆႏြင္းမကင္းေကာ၊ ေက်ာက္ေက်ာေတြပါ ဗန္းေတြနဲ႔ အားလုံးအဆင္သင့္ျဖစ္ေနပီ။ အေတာ္ေလးရင္းႏွီးစ ျပဳလာတဲ့ မမီမီခိုင္က သူ႔အေမနဲ႔ က်ေနာ့္ကို မိတ္ဆက္ေပးရင္း စကားစျမည္ေျပာျဖစ္ေနၾကတယ္။ မမႀကီးကေတာ့ လူလစ္တိုင္း သူ႔သူငယ္ခ်င္းမနဲ႔ က်ေနာ့္ကို မ်က္စမ်က္န ပစ္ပစ္ျပရင္း စေနာက္ေနတယ္။
"မမအင္ၾကင္း မမ!"
ၿခံဝက ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ေအာ္သံၾကားလို႔ မမႀကီး တစ္ေယာက္ ထထြက္သြားတယ္။ ခဏေနေတာ့ ျပန္ဝင္လာပီး ..
"ေျပးရဦးမယ္ ေတာ္ေရ့ ငါတို႔ဝင္းထဲက အိမ္နီးခ်င္း အန္တီႀကီးတစ္ေယာက္ မူးလဲသြားလို႔တဲ့ လာေခၚေနတယ္.. ဖိုးသက္ မမႀကီးကို လိုက္ပို႔ေပး"
"ဟဲ့ အင္ၾကင္း ငါလိုက္ပို႔ေပးရမလား?"
"ရတယ္မိခိုင္.. ဒီေကာင့္စက္ဘီးနဲ႔ပဲ လစ္လိုက္မယ္ နီးနီးေလးပဲဟာ.. ငါညေနေစာင္းမွ ျပန္လာခဲ့မယ္.. လူနာသြားၾကည့္ပီး အိမ္ျပန္ခဏနား ေရမိုးခ်ိဳး အဝတ္အစား လဲခ်င္ေသးတယ္"
"ေအးေအး"
ငိုက္စိုက္စိုက္နဲ႔စက္ဘီးနင္းပီး ၿမိဳ႕ထဲမွာ ေယာင္ခ်ာခ်ာျဖစ္ေနတဲ့ က်ေနာ့္ကို ေနာက္ကေနကားဟြန္းသံတတီတီေပးလိုက္သံေၾကာင့္ လန႔္သြားပီးလွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၀ီလီဂ်စ္ေပၚမွာ မမီမီခိုင္နဲ႔မမႀကီး။ စက္ဘီးေပၚကေနမဆင္းပဲခြထားရင္း လမ္းမေပၚေျခေထာက္ ေထာက္ပီးရပ္လိုက္ေတာ့ ဂ်စ္ကားေလးက်ေနာ့္
ေဘးမွာရပ္သြားတယ္။ ဆံပင္ရွည္ေတြကိုလက္ကိုင္ပုဝါ အျဖဴဆြတ္ဆြတ္ကေလးနဲ႔စည္းေႏွာင္ထားတဲ့ မမီမီခိုင္က ကားစတီယာတိုင္ကို ကိုင္ထားရင္း က်ေနာ့္ကို ခ်စ္စဖြယ္ေလးၿပံဳးျပႏႈတ္ဆက္တယ္။ နံေဘးမွာပါလာတဲ့ မမႀကီးကေတာ့ ဆံပင္တြန႔္လိမ္လိမ္ေတြကို သပ္တင္လိုက္ရင္း ထုံးစံအတိုင္းပြစိပြစိ လုပ္ဖို႔ႏႈတ္ခမ္းျပင္ရင္းစကား
လွမ္းေျပာတယ္။
"ဘယ္ေပ်ာက္ေနတာလဲ ဆရာေလး.. ေပၚမလာဇာတ္ကား႐ိုက္သြားတာၾကာေပါ့"
"ေနမေကာင္းလို႔ပါဗ် .. ဘယ္ကဘယ္လို?"
"ေစ်းဝယ္ပီး ျပန္လာတာေဟ့.. ဒီေန႔ မိခိုင္တို႔အိမ္မွာ ဘုရားဝတ္တက္လုပ္မလို႔ လိုအပ္တာေလးေတြသြားဝယ္ၾကတာ.. ကဲမထူးပါဘူး နင္အားတယ္မလား"
"ဟုတ္"
"ငါတို႔ေနာက္က လိုက္လာခဲ့.. လုပ္အားေပး"
"တိန္!"
*** *** ***
ေရကန္နံေဘးက ကုန္းျမင့္ျမင့္ေပၚမွာ ျမက္ခင္းျပင္စိမ္းစိမ္း အက်ယ္ႀကီးနဲ႔ ေတာ္ေတာ္လွတဲ့ ၿမိဳ႕နယ္ဆရာဝန္ႀကီးအိမ္ဝင္းထဲ က်ေနာ္ေရာက္ေနတယ္။ အုတ္ႂကြပ္မိုး တစ္ထပ္တိုက္ပု အနီေရာင္ေလးရဲ႕ ေနာက္ဖက္ ၿခံဝင္းထဲက ဆီးေတာ္ပင္ႀကီးေတြေအာက္မွာ ခ်က္ေရးျပဳတ္ေရးနဲ႔ အလုပ္ေတြ ရႈပ္ေနၾကတာေပါ့။ မမႀကီး ေဖ်ာ္ပီး လာခ်ထားေပးတဲ့ လက္ဖက္ရည္ဖန္ခ်ိဳေလး ငုံရင္း အုန္းသီးေျခာက္ ၄-၅ လုံးကို ဓားမထက္ထက္နဲ႔ က်ေနာ္ ခြဲေနတယ္။ ညဖက္ ဘုရားဝတ္တက္မွာ ဧည့္ခံဖို႔ အုန္းႏို႔ေက်ာက္ေက်ာ အတြက္ အုန္းႏို႔လိုတယ္ေလ။ မမႀကီးက ဆႏြင္းမကင္းထိုးေနသလို မမီမီခိုင္နဲ႔ သူ႔အေမႀကီးက က်ေနာ္တို႔ ေလာေလာဆယ္ စားဖို႔ေသာက္ဖို႔ ခ်က္ျပဳတ္ေနၾကတယ္။ အုန္းသီးအခြံခြါပီးေတာ့ အုန္းဆံခြဲ၊ အုန္းသီးျခစ္ ပီးတာနဲ႔ ပိတ္စပါးပါးေလးနဲ႔ အုန္းႏို႔ညႇစ္ အစရွိသျဖင့္ က်ေနာ္တစ္ေယာက္ထဲ ဇယ္ဆက္သလိုဆက္တိုက္ လုပ္ေနမိတယ္။ ရပ္ကြက္ထဲမွာ သာေရးနာေရးရွိတိုင္း လုပ္ေနၾကမို႔ က်ေနာ္က ကြ်မ္းက်င္ေနပီေလ။
"အုန္းႏို႔ရပါပီခင္ဗ်ာ!"
"ျမန္တယ္ေနာ္ ခဏေလးပဲ ေတာ္ေတာ္ကြ်မ္းတယ္" (မမီမီခိုင္က က်ေနာ့္ဆီေမးေငါ့ျပရင္း မမႀကီးကို ၿပံဳးစိစိနဲ႔လွမ္းေျပာလိုက္တယ္)
"ဟင္းဟင္း ဖိုးသက္က ႏို႔ညႇစ္တာ ေတာ္တယ္ဟ"
မမႀကီးရဲ႕ အဓိပၸါယ္ပါပါ စကားေတြကို ဘာကဘယ္လို သေဘာေပါက္တယ္ မသိဘူး သူတို႔ ၂ ေယာက္သား တခစ္ခစ္နဲ႔ ျဖစ္ေနၾကတယ္။ က်ေနာ့္မွာသာ လိပ္ျပာမလုံျဖစ္ပီး ခပ္ရွက္ရွက္နဲ႔ မမႀကီးေနာ္! လို႔ အရွက္ေျပ လွမ္းေအာ္ပီး ေက်ာက္ေက်ာက်ိဳဖို႔ အလုပ္မ်ားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနရတယ္။ ေန႔လယ္ခင္းေရာက္သြားေတာ့ ၾကက္သားနဲ႔ဗူးသီး၊ မုန႔္ညႇင္းခ်ဥ္ရည္၊ င႐ုတ္သီးေထာင္းနဲ႔ ေန႔လည္စာ တူတူစားေသာက္ၾကပီး ခဏနားလိုက္ၾကတယ္။ ခ်က္ျပဳတ္စရာေတြလည္း အားလုံးပီးသေလာက္ ျဖစ္ေနပီေလ။ လက္ဖက္ေတြလည္း သံဇလုံႀကီးနဲ႔ႏွပ္ထားပီးသလို ဆႏြင္းမကင္းေကာ၊ ေက်ာက္ေက်ာေတြပါ ဗန္းေတြနဲ႔ အားလုံးအဆင္သင့္ျဖစ္ေနပီ။ အေတာ္ေလးရင္းႏွီးစ ျပဳလာတဲ့ မမီမီခိုင္က သူ႔အေမနဲ႔ က်ေနာ့္ကို မိတ္ဆက္ေပးရင္း စကားစျမည္ေျပာျဖစ္ေနၾကတယ္။ မမႀကီးကေတာ့ လူလစ္တိုင္း သူ႔သူငယ္ခ်င္းမနဲ႔ က်ေနာ့္ကို မ်က္စမ်က္န ပစ္ပစ္ျပရင္း စေနာက္ေနတယ္။
"မမအင္ၾကင္း မမ!"
ၿခံဝက ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ေအာ္သံၾကားလို႔ မမႀကီး တစ္ေယာက္ ထထြက္သြားတယ္။ ခဏေနေတာ့ ျပန္ဝင္လာပီး ..
"ေျပးရဦးမယ္ ေတာ္ေရ့ ငါတို႔ဝင္းထဲက အိမ္နီးခ်င္း အန္တီႀကီးတစ္ေယာက္ မူးလဲသြားလို႔တဲ့ လာေခၚေနတယ္.. ဖိုးသက္ မမႀကီးကို လိုက္ပို႔ေပး"
"ဟဲ့ အင္ၾကင္း ငါလိုက္ပို႔ေပးရမလား?"
"ရတယ္မိခိုင္.. ဒီေကာင့္စက္ဘီးနဲ႔ပဲ လစ္လိုက္မယ္ နီးနီးေလးပဲဟာ.. ငါညေနေစာင္းမွ ျပန္လာခဲ့မယ္.. လူနာသြားၾကည့္ပီး အိမ္ျပန္ခဏနား ေရမိုးခ်ိဳး အဝတ္အစား လဲခ်င္ေသးတယ္"
"ေအးေအး"
Comments
Post a Comment