က်ေနာ့္ပီယာႏိုဆရာမေလး ၁

အထက္တန္းေအာင္ပီးစကာလေပါ့။
က်ေနာ့္ဇတ္လမ္းစတာက။ငယ္ငယ္ကထဲက သင္လိုက္ရတဲ့တူရိယာေတြစံုေနတာပဲ.. တေယာ၊ဟာမိုနီကာ၊ဂစ္တာ စံုေနတာပဲ။ တအား၀ါသနာျကီးတဲ့ကေလးလို.ေတာ့မထင္နဲ.ေနာ္။
က်ေနာ့္ေဖေဖကေတာျမိဳ.ေလးမွာလူပ်ိဳဘ၀ကေတာ္ေတာ္ေလးနာမည္ျကီးတဲ့ဂစ္တာသမား၊ေမေမက ဘုရားေက်ာင္းကတေယာဆရာမေလးျဖစ္ခဲ့ဖူးေတာ့က်ေနာ့္ခမ်ာလူမွန္းသိတတ္
စကတည္းကမိဘေတြရဲ.အတင္းအက်ပ္သင္ျကားမႈေအာက္မွာကစားခ်ိန္ေတာင္မရွိခဲ့ဖူးဗ်။ သူမ်ားေတြေက်ာင္းဆင္းလာလို.ေဘာလံုးကန္ျက၊စြန္လႊတ္ျက၊ကစားျကပီဆိုက်ေနာ့္မွာမ်က္ရည္
နဲ.မ်က္ခြက္။ အိမ္ကျမိဳ.ရဲ.ေဘာလံူးကြင္းနဲ.မ်က္နာခ်င္းဆိုင္ဆိုေတာ့ျပဴတင္းေပါက္ကေနတျခားကေလးေတြေဆာ့ေနတာကိုေငးျကည့္ပီး ပဲပင္ေပါက္ႏုတ္စ္ေတြဖတ္ ၀မ္းအန္တူးအန္ ဘာညာ
ဆိုပီးတိုင္မင္ေရေနခဲ့ရတဲ့ဘ၀ေပါ့။
လူပ်ိဳေပါက္ျဖစ္လာေတာ့ထိုက္သင့္သေလာက္တီးတတ္ခတ္တတ္လာတယ္။ ဟာမိုနီကာမွာဆရာတဆူေပါ့ေလ(ဟီးျကြားတာေနာ္) ၊ ဂစ္တာမွာလည္းေတာ္ေတာ္ေလးဟုတ္လာတာေပါ့ေလ
(Eric Clapton: ေလာက္ေတာ့မကၽြမ္းဘူးေပါ့ ေတာျမိဳ.ေလးမွာနာမည္ျကီးတဲ့ေတာေက်ာ္ေပါ့ေလ) ၊ တေယာလား?? အမွန္တိုင္းေျပာ၇ရင္ႏွစ္ေတြအျကာျကီး ဒုကၡခံလိုက္ရတာပဲရွိတယ္ခုထိ
မရပါဘူးဗ်ာ။ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ကလည္း ဂႏၱ၀င္ဂီတကိုတေယာေလးနဲ.အိေညာင္အိေညာင္ထိုးရတာကိုမျကိဳက္၊စပီးက်င့္စဆို တေယာကိုေမးနဲ.ညွပ္ထားရတာကိုက ဆန္အိတ္ျကီးထမ္းေနရသလိုပင္ပန္းဆင္းရဲလိုက္ရတာဗ်ာ။
အထက္တန္းစာေမးပြဲပီးေတာ့က်ေနာ္လည္းေယာင္ခ်ာခ်ာျဖစ္ေနတာဗ်။ ေဖေဖနဲ.ေမေမကသူတို.အလုပ္ေတြနဲ.သူတို.မအား(နယ္စပ္ဆိုေတာ့ကုန္ေရာင္းကုန္၀ယ္ေပါ့ဗ်ာ) က်ေနာ့္ကိုလည္း
ဂရုမစိုက္အား၊သူတို.အလုပ္မွာ၀ိုင္းကူေပးပါ့မယ္ဆိုတာလည္းလက္မခံပဲ ေနာက္ထပ္ဇတ္လမ္းတစ္ခုထြင္လာျပန္တယ္။ Piano တီးသင္ရမယ္တဲ့ဗ်ာ။ ျကားျကားခ်င္းစိတ္ေလသြားတယ္။ ျကည့္
လည္းလုပ္ျကပါဦးဗ်ာလို.။တသက္လံုးဒီတူရိယါေတြနဲ.ပဲအခ်ိန္ကုန္ရေတာ့မွာလားမသိေတာ့ပါဘူး။ ေမေမကမရဘူးဗ်.. ထံုးစံအတိုင္းအာဏာနဲ. ေဟ့ေကာင္.. F-ကလပ္(တေယာ) ေကာ၊
G-ကလပ္(ဂီတာ) ေကာနင္နားလည္ပီးသား၊ ပီယာႏိုက C-ကလပ္ႏုတ္စ္နဲ.သြားတာ..သြားသင္ေခ်..ခဏေလးနဲ.တတ္မွာဆိုပီး အမိန္.ခ်ေတာ္မူတယ္။ အဲ့ဒီေတာ့ကာ ဆရာဗန္းေမာ္တင္ေအာင္
ရဲ.ေလနဲ.ေျပာရရင္ က်ေနာ္ေကာ..ဘာမ်ားတတ္ႏိုင္ဦးမည္နည္းေပါ့.. ေခါင္းညိမ့္လိုက္ရေတာ့တာေပါ့ေလ။
ျမိဳ.ျပင္က ယူကလစ္၀င္း(ယူကလစ္ပင္ေတြမ်ားလို.ေခၚတာ)ထဲကဆရာမဆီမွာတစ္ပတ္၃ရက္ မနက္ေစာေစာပိုင္းသင္ဖို.ေျပာထားပီတဲ့။(Fri: to Sunေပါ့ေလ)
သင္တန္းစမယ့္ေန.ေစာေစာက်ေနာ္အိမ္ကေန ျပိဳင္ဘီးေလးနင္းပီးထြက္လာခဲ့တယ္။ ယူကလစ္၀င္းထဲေရာက္ေတာ့ ေမေမမွာလိုက္တဲ့ ပီယာႏိုသင္တဲ့ဆရာမအိမ္ကိုလိုက္ရွာရေသးတယ္။
အဲ့ဒီျခံ၀င္းျကီးကေတာ္ေတာ္က်ယ္တာဗ်။ ပီးေတာ့အိမ္ေတြကပ်ဥ္ေထာင္အိမ္မဲမဲျကီးေတြ၊တစ္အိမ္နဲ.တစ္အိမ္ကလည္းေတာ္ေတာ္လွမ္းတယ္၊တိတ္ဆိတ္ေနတာပဲ၊တခ်က္တခ်က္ေလတိုက္
လိုက္ရင္ယူကလစ္ရြက္ေတြေလတိုးသံေတြတရွဲရွဲကလြဲပီးဘာအသံမွကိုမျကားရတာ။ ပတ္၀န္းက်င္အေနအထားကေတာ့ဆိတ္ျငိမ္လြန္းလို. က်ေနာ္ဂစ္တာလာက်င့္ဖို.ေတးထားလိုက္တယ္။
ဟိုေမးဒီေမးေလွ်ာက္ေမးရင္းဆရာမအန္တီ၀င္နီရဲ.အိမ္ကိုရွာေတြ.တယ္(အန္တီ၀င္နီဆိုတာေမေမေျပာလိုက္တဲ့ပီယာႏိုသင္မယ့္ဆရာမ)။ တစ္ထပ္တိုက္ပုပုေလး၊ေဆးအျဖဴသုတ္ထားတယ္။
ျခံထဲအထိျပိဳင္ဘီးေလးကိုနင္းပီး၀င္သြားရင္း ေခြးေတြဘာေတြရွိေနမလားဟိုျကည့္ဒီျကည့္ရွိဳးရေသးတယ္။ အဲ.. ဘယ္သူမွမရွိဘူးဗ်.. တအိမ္လံုးတိတ္ေနတာပဲ။
က်ေနာ္လည္းအိမ္ေရွ.ဆင္၀င္ေအာက္မွာစက္ဘီးကိုေထာင္ထားပီး ခပ္အုပ္အုပ္ေအာ္ျကည့္တယ္။ အန္တီ၀င္နီ.. အန္တီ၀င္နီ ! !
ဘယ္သူမွလည္းျပန္မထူးဘူးဗ်။ ဒါနဲ.လြယ္အိပ္ထဲပါလာတဲ့ စကား၀ါတံဆိပ္ေဆးေပါ့လိပ္ေလးထုတ္ပီးဖြာေနမိတယ္။ ဖတ္ကနဲ က်ေနာ့္အေနာက္ဖက္ကလူရိပ္ေတြ.တာနဲ.လွည့္ျကည့္လိုက္ေတာ့
က်စ္ဆံျမီး တုတ္တုတ္ျကီးနဲ.အသားအရည္ကအ၀ါေရာင္လဲ့ေနတဲ့အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ဗ်။ အရပ္ကလည္းအျမင့္ျကီး၊ အနီရဲရဲထမီေလး၀တ္ထားတယ္။ ေတာ္ေတာ္က်ပ္က်ပ္ေလးစည္းထားေတာ့ခါးေလးကက်င္က်င္ေလးျဖစ္ေနတယ္။ ရင္အံုကလည္းတီရွပ္အျပာေသးေသးေလး၀တ္ထားေတာ့ ေတာ္ေတာ္ျကီးသိသိသာသာေဖာင္းျကြေနတယ္။
က်ေနာ္လည္းျကာျကာေငးလို.မေကာင္းတာနဲ.စကားစလိုက္တယ္။
က်ေနာ္အန္တီ၀င္နီ.ဆီ ပီယာႏိုတီးသင္မလို.လာတာပါ အမ.. အန္တီ၀င္နီရွိလားမသိဘူး.. ...
ခပ္တင္းတင္းေစ့ထားတဲ့ႏႈတ္ခမ္းပြင့္ထြက္လာတယ္။ မင့္နာမည္..ဖိုးသက္လား.. ၀င္နီဆိုတာငါပဲ..တစ္ခုျကိဳေျပာထားမယ္..မင့္ေဆးလိပ္ကိုဒီမွာအပီးေသာက္ခဲ့..ငါ့အိမ္ထဲမွာေဆးလိပ္ေသာက္လို. မရဘူး.. ..
ျပတ္ေတာင္းျပတ္ေတာင္းေျပာရင္းအိမ္ထဲကို၀င္သြားေရာဗ်။ ေဟာဗ်ာ.. အန္တီ၀င္နီဆိုတာ အသက္၃၀ေတာင္ျပည့္ပံုမရေသးဘူး။ ေလသံကလည္းတင္းတင္းျကီး..အင္းငါေတာ့မလြယ္ဘူး
ဇတ္လမ္းပဲကြာလို.ေတြးပီးေဆးေပါ့လိပ္ေလးကိုေျခေထာက္နဲ.နင္းေခ်ပီးက်ေနာ္လည္းေနာက္ကအေျပးေလးလိုက္၀င္လိုက္တယ္။