အိုင္ေဆးခ်မ္းကိုႏွင့္သူ၏သူငယ္ခ်င္းမေလးတစ္ေယာက္အေႀကာင္း ၈
အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ဗိုက္အင့္လိုက္တာဟာ ဆိုပီး ေမတစ္ေယာက္ ဧည့္ခန္းထဲက ဆက္တီခံုရွည္ေပၚေျခပစ္လက္ပစ္လွဲအိပ္ပီး စာအုပ္တစ္အုပ္ေကာက္ဖတ္ေနတယ္။
က်ေနာ္ လည္းဟိုလိုလိုဒီလိုလိုနဲ႔ ေျခမကိုင္မိလက္မကိုင္မိျဖစ္ပီး ဧည့္ခန္းထဲမွာ ဟိုဟာလုပ္ရမလိုဒီဟာလုပ္ရမလို ေယာင္ေတာင္ေတာင္ျဖစ္ေနတာေပါ့ဗ်ာ။ ဆိုလိုတာက က်ေနာ့္အသိစိတ္ထဲ ေပါက္ကရေတာ့ျဖစ္ေတာ့မယ္ဆိုတာ အလိုလိုေတြးရင္းသိေနပီကိုး။ ဥပမာဗ်ာ.. အိမ္မွာ
လူရွင္းသြားေအာင္ သူ႔ႀကီးေဒၚႀကီးေတာျပန္သြားတယ္ဆိုတဲ့ဟာမ်ိဳးက ခင္ဗ်ားတို႔ဖတ္ရတာ ထိုးဇာတ္ဆန္လြန္းမေနဘူးလားဟဲဟဲ။ ဆန္တာေပါ့ဗ်။ ၀တၳဳေရးေနတာဆိုရင္ စာေရးဆရာဂြင္ဖန္လိုက္တာေပါ့။ ခုဟာက ၀တၳဳမဟုတ္ေလေတာ့ အဲ့ဒီကိစၥေနာက္ကြယ္မွာ အေႀကာင္းတရား
တစ္ခုကရွိေနတာဆိုပါေတာ့။ အိမ္ျပန္ေရာက္သြားကထဲက ၂ေယာက္လံုးဘာစကားမွမေျပာျဖစ္ဘူး။ ရုပ္တည္ႀကီးေတြနဲ႔ လုပ္ေနႀကတာဗ်။
ခဏနားပီးေတာ့ လွဲေနရာကထပီး သူထြက္သြားတယ္။ ေရခ်ိဳးခန္းထဲက အသံဗလံေတြေႀကာင့္ေရမိုးခ်ိဳးေနတယ္ဆိုတာသတိထားမိေပမယ့္ ကေလးထိန္းရင္း ရုပ္ျမင္သံႀကားက ေဘာပြဲဟိုက္လိုက္ျပေနတာဖြင့္ႀကည့္ေနလိုက္မိတယ္။
နာရီ၀က္တစ္နာရီေလာက္ႀကာသြားေတာ့မွ ေမႊးကနဲရနံ႔ေတြရလာလို႔ လွည့္ႀကည့္လိုက္မိေတာ့ ေရခ်ိဳးေခါင္းေလွ်ာ္ပီးစ ပံုစံေလးနဲ႔ စိုေနတဲ့ဆံပင္ေတြကို ေမႊးပြတဘက္နဲ႔သုတ္ရင္း က်ေနာ့္ေဘးနားမွာ လာရပ္ေနတာသတိထားလိုက္မိတယ္။ သမီးေလးေဆာ့ရတာ မေမာေသးဘူးလား
လာ ေမေမ ေခ်ာ့သိပ္မယ္.. အိပ္ရေအာင္ေနာ္ ဘာညာနဲ႔ က်ေနာ့္ေပါင္ေပၚတင္ထားတဲ့ ကေလးကို လာဆြဲယူေတာ့မွ ပက္လက္ကုလားထိုင္ေပၚထိုင္ေနလွ်က္ေန သူ႔ကို ေမာ့ႀကည့္လိုက္မိတယ္။ လူကိုဖ်င္းကနဲျဖစ္သြားတယ္ဗ်ာ။ ဘာျဖစ္ရမလဲ.. ဒင္းကထံုးစံအတိုင္းစြပ္က်ယ္ဂ်ိဳင္းျပတ္
ေလး၀တ္ထားတာကိုး။ လက္ေမာင္းေခ်ာမႊတ္မႊတ္ေလးႏွစ္ဖက္ကသမီးကိုလွမ္းယူလိုက္ေတာ့ က်ေနာ့္ ပါးနဲ႔ပြတ္တိုက္သြားတဲ့အျပင္ ကိုယ္ကိုကိုင္းထားေတာ့ ေအာက္က ဘာဆိုဘာမွမ၀တ္ထားတဲ့ ခ်ိဳဗူးႀကီး၂လံုးက မီးေရာင္ေဖြးေဖြးေအာက္မွာ ထင္းထင္းႀကီးရယ္။ ကေလးေခၚမွာကို
ခ်က္ခ်င္းမေခၚေသးပဲ.. ျမွဴေနသလိုလိုဘာလိုလိုနဲ႔ က်ေနာ့္ေရွ႕မွာ ခပ္ကိုင္းကိုင္းလာလုပ္ေနတာဆိုေတာ့ လူလည္းအဲ့ဒီမေပၚ့တေပၚဟာႀကီး၂ခုကိုျမင္ပီး စိတ္ထဲသရိုးသရီႀကီးျဖစ္စျပဳလာပီ။ သတိတစ္ခ်က္၀င္လာေတာ့ ဆတ္ကနဲမ်က္နာလႊဲလိုက္ရတယ္။ ဒါေတာင္ ခပ္တည္တည္လုပ္
ေနတဲ့ ဒင့္မ်က္နာက လွစ္ကနဲျပံဳးစိစိျဖစ္သြားတာ ျမင္ျဖစ္ေအာင္ျမင္လိုက္ေသးတယ္ဗ်။
ခေလးကို ခ်ီပီးသူ႔အိပ္ခန္းထဲ၀င္သြားတာ ေတာ္ေတာ္ႀကာသြားျပန္တယ္။ သီခ်င္းေလးတေအးေအးနဲ႔ သမီးေလးကို ေခ်ာ့သိပ္ေနတာႀကားေနရတယ္။
သမီးအိပ္သြားေတာ့မွ အျပင္ျပန္ထြက္လာပီး အိမ္ေရွ႕ဆင္၀င္ေအာက္က ကားကို အိမ္ေဘးကားဂိုေထာင္ထဲသြားသြင္းတယ္။ သူျပန္၀င္လာပီး အိမ္ေရွ႕တံခါးမႀကီးပိတ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ မုိးေတြတေဖ်ာက္ေဖ်ာက္က်စျပဳလာပီ။ မိုးပက္မွာစိုးလို႔ ျပဴတင္းေပါက္ေတြကို က်ေနာ္ထပီးေလွ်ာက္ပိတ္
လိုက္ရင္း ကုလားထိုင္ေပၚျပန္ထိုင္မလို႔ ႀကည့္လိုက္ေတာ့ သူက ခပ္တည္တည္၀င္ထိုင္ေနတာေတြ႕ရတယ္။ ရုပ္ျမင္သံႀကားကိုစိတ္၀င္တစားထုိင္ႀကည့္ေနတာဗ်။ က်ေနာ္လည္းေဘးက ဆက္တီခံုမွာ၀င္ထိုင္ပီး အတူတူဆက္ႀကည့္ေနလိုက္ေသးတယ္။ မွန္ရာကို၀န္ခံရရင္ ဘာေတြျပေနမွန္း
ေသခ်ာမသိပါဘူးဗ်ာ။ သူလည္းတူတူပဲေနမွာပါ။ ဒါနဲ႔ပဲအဲ့လို ဟန္ေဆာင္ပန္ေဆာင္လုပ္ရင္းမိုးခ်ဳပ္သြားေရာ။
အိပ္ခ်ိန္တန္ပီဆိုတဲ့ဟန္နဲ႔ ထိုင္ရာကေန သူထေတာ့ က်ေနာ္လည္းပ်င္းေက်ာေတြဘာေတြဆန္႔ပီး သမ္းျပလိုက္ေသးတယ္။ လူလည္း ဘယ္လိုစိတ္ခံစားမႈႀကီးျဖစ္ေနမွန္းကိုမသိပါဘူးဗ်ာ။
က်ေနာ့္ကို မ်က္လံုးတစ္ခ်က္လွန္ႀကည့္ပီး ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းကို တစ္ခ်က္ကိုရင္း သူ႔အခန္းထဲကို ေဇာင့္ေဇာင့္ေဇာင့္ေဇာင့္နဲ႔ ေျခသံခပ္ျပင္းျပင္းနင္းပီး ၀င္သြားေရာ။ က်ေနာ္လည္း သက္ျပင္းခိုးခ်ရင္း ကိုယ့္အိပ္ခန္းထဲကိုယ္၀င္လာခဲ့ေရာဆိုပါေတာ့ေလ။ ဒါနဲ႔ပဲ မနက္မိုးလင္းသြားျပန္တယ္။
ကိုင္း! က်ေနာ့္ညီအကိုေတြဖတ္ရတာစိတ္မရွည္ေတာ့ဘူးထင္တယ္။ ေအာ၀တၳဳမဟုတ္ေလေတာ့ကာ ျဖစ္ခ်င္တိုင္းေလွ်ာက္မျဖစ္ဘူးရယ္။ က်ေနာ္လည္း ကိုယ္ေတြ႕ေလးကိုတတ္ႏိုင္သေလာက္ အဆင္ေျပေအာင္ေရးျပေနတာပါဗ်။ ဆုိလိုတာကဗ်ာ။ မိုးရြာတဲ့ေန႔မွာ တစ္ကုတင္ထဲတူတူအိပ္
ရင္း သူ႔ကို က်ေနာ္ခ်ိဳစို႔၊ အဖုတ္လွ်က္ေပးလိုက္မိတယ္။ ေနာက္ထပ္၃-၄ရက္ေနေတာ့ တက္အုပ္လိုက္ေကာ.. အဲ့လိုေရးလိုက္ရင္လည္းရတာပဲ။ ဖတ္လို႔ေကာင္းမလား? မေကာင္းဘူးေနာ့္။ ဒါေႀကာင့္ အျဖစ္အပ်က္ေလးကို အတိအက်ေလးေရးျပေနတာ။ စိတ္ကေလးနည္းနည္းရွည္ႀကပါဦး
လို႔ႀကိဳေျပာထားခ်င္တယ္။ ဆက္ဖတ္ႀကပါဦးဗ်။
မနက္မိုးလင္းေတာ့ ေနေတာင္အေတာ္ျမင့္ေနပီဗ်။ ဒါေတာင္ က်ေနာ့္အခန္းတံခါးကို ေမ က တေဒါက္ေဒါက္ေခါက္ပီးႏိုးလို႔ ထလာတာ။ မဟုတ္ရင္ဘယ္ေလာက္ထိအိပ္ေပ်ာ္ေနဦးမလဲမသိဘူး။
မေန႔ညက တလူးလူးတလွိမ့္လွိမ့္နဲ႔ အိပ္လို႔မေပ်ာ္ဘူး။ ေဆးလိပ္ထဖြာလိုက္ ျပန္အိပ္လိုက္၊ ဟိုေတြးဒီေတြးလုပ္လိုက္နဲ႔ မိုးလင္းခါနီးမွ အိပ္ေပ်ာ္သြားတာေလ။ ငါအျပင္သြားတယ္..ကေလးႀကည့္ထားဦး.. မီးဖိုထဲမွာ ခ်က္စရာေတြ၀ယ္ထားတယ္ လို႔ အခန္းအျပင္ကေနေအာ္သြားသံရယ္၊ ကားေမာင္း
ထြက္သြားသံရယ္ေႀကာင့္ လူးလွဲထလိုက္ရတယ္။ သမီးေလးက ဧည့္ခန္းထဲမွာ သူ႔ဖာသူအရုပ္ေလးေတြနဲ႔ေဆာ့ေနရွာတာေတြ႔လို႔ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ၀င္မ်က္နာသစ္ကိုယ္လက္သန္႔စင္လိုက္တယ္။ မီးဖိုခန္းထဲက ထမင္းစား စားပြဲေပၚမယ္ ထမင္းေႀကာ္နဲ႔ေကာ္ဖီခ်ိဳင့္အသင့္ျဖစ္ေနတာေတြ႔လို႔ မနက္စာစားလိုက္
တယ္။ စားပြဲေပၚက ဟင္းေတာင္းထဲမွာ ေစ်းက၀ယ္လာဟန္တူတဲ့ အသားတခ်ိဳ႕ အသီးအရြက္တခ်ိဳ႕ေတြ႕တာနဲ႔ စားေသာက္ပီးပီးခ်င္း ထပီး အကုန္လွီးခၽြတ္ခုတ္ထစ္ပီး ခ်က္ျပဳတ္ဖို႔ျပင္ရေတာ့တယ္။ ေမ က ထမင္းျပန္စားမယ္ထင္တာပဲ။ ခ်က္ျပဳတ္ပီးသြားေတာ့ ခဏနားရင္း သမီးကို ငါးနဲ႔ထမင္းေခ်ထား
တာေလး ေခ်ာ့ေမာ့ပီးခြံ႔၊ ဧည့္ခန္းရွင္း၊ မီးဖိုေခ်ာင္ရွင္းလုပ္ေနရင္း နာရီႀကည့္လိုက္ေတာ့၁၁နာရီေလာက္ရွိသြားပီ။ မိုးမရြာတဲ့အျပင္ ေနႀကဲႀကဲႀကီးပူေနေတာ့ကာ အလုပ္ရႈပ္ေနတဲ့ က်ေနာ္ ေခၽြးျပန္လာတယ္။ အင္းက်ီခၽြတ္၊ ပုဆိုးခၽြတ္ပီး ေဘာကန္ေဘာင္းဘီတိုေလးနဲ႔လဲလိုက္မွလူလည္းေနသာထိုင္သာရွိ
သြားေရာ။ အေပၚပိုင္းဗလာ ေဘာင္းဘီတိုေလးနဲ႔ အားလံုးရွင္းလင္းပီးစီးသြားေတာ့ မီးဖိုခန္းထဲက ေဘစင္မွာ ခုနက ခ်က္ျပဳတ္ထားတဲ့ ပန္းကန္ခြက္ေယာက္ေတြဆပ္ျပာရည္စိမ္ထားတာေဆးေႀကာေနတံုး ကားသံႀကားလိုက္ရတယ္။ ေမ ျပန္လာပီထင္တယ္ဗ်။ ဒီေနရာမွာ အကုန္ျပန္ေရးျပရေတာ့မယ္ထင္တယ္။
အရင္ဇာတ္လမ္းထဲမွာေရးခဲ့ဖူးတဲ့ ဇာတ္ကြက္နဲ႔ခပ္ဆင္ဆင္ပဲ ဒါေပမယ့္ မူကြဲတယ္အဟီး။
အိမ္ေထာင္မႈတယ္ႏိုင္နင္းပါလား.. ဆိုတဲ့အသံနဲ႔ မီးဖိုခန္းတံခါး၀မွာ ေမ တစ္ေယာက္ရပ္ေနတာေတြ႔ေတာ့ ပန္းကန္ေဆးေနရင္းက လွမ္းအကဲခတ္ရင္း ရယ္ခ်င္သြားတယ္ဗ်။
သူ႔ဆံပင္ရွည္ေတြကို အဖ်ားမွာ အလိပ္လိပ္ကေလးေတြလုပ္လာတာဗ်။ မ်က္နာကလည္းမခ်ိဳမခ်ဥ္ရယ္။ လက္ထဲမွာပလတ္စတစ္ထုပ္ေလးတစ္ခုကိုင္လာတာကို တိုင္မွာခ်ိတ္ရင္း ျပန္ထြက္သြားတယ္။ ခဏေနေတာ့ အဲ့ဒီအ၀တ္အစားလဲလာဟန္တူတဲ့ အဲ့ဒီမမေလး ခုနကအထုပ္ေလးကိုယူလာပီး ပန္းကန္စင္က
ပန္းကန္တစ္လံုးထဲထည့္ပီး ဇြန္းတပ္တယ္။ နင္က အလုပ္မသြားဘူးလား လို႔ သူ႔ကိုမႀကည့္ပဲ ပန္းကန္ေဆးရင္းစကားလွမ္းေျပာလိုက္ေတာ့.. အို! ငါကသူေဌးေလ သြားခ်င္မွသြားမွာေပါ့ လို႔ေငါ့ေတာ့ေတာ့အသံနဲ႔ အေငၚတူးလာတယ္။ အလုပ္သြားတယ္ထင္ေနတာ အလွျပင္ဆိုင္လစ္သြားတာေနမယ္ဗ်။ အျပင္မွာ
ေသာက္ရမ္းပူတယ္ဟ.. ငါလည္းနင့္ကိုသတိရတာနဲ႔ဒိန္ခ်ဥ္၀င္၀ယ္လာတာ.. ေရာ့! ငါ့ေကာင္ေလးအလုပ္ေတြအမ်ားႀကီးလုပ္ထားရတာ အေမာေျပေလး ပါးစပ္ဟဆိုပီး အနားကိုခြံ႔ေပးဖို႔ကပ္လာေတာ့ ေဘးတိုက္အေနအထားကေနသူ႔ကိုႀကည့္လိုက္မိတယ္။ မ်က္လံုးကိုျပာသြားတာပဲဆရာတို႔ေရ။ က်ေနာ္ေျပာျပခဲ့
တဲ့ အထဲမွာ ေမ စြပ္က်ယ္ျဖဴျဖဴေလးေတြ၀တ္ထားတယ္ဆိုတာ ခဏခဏပါတယ္မလားဗ်။ အင္း..အဲ့ဒီစြပ္က်ယ္အျဖဴေတြက တီရွပ္လိုစြပ္က်ယ္ေတြဗ်ာ။ အခုဟာက ေယာက်္ားေလးေတြ၀တ္တဲ့စြပ္က်ယ္မ်ိဳးဗ်ာ။ လည္ပင္းအ၀ိုက္နဲ႔ ျမင္းေခါင္းတံဆိပ္စြပ္က်ယ္လိုမ်ိဳးဟာ။ ေအာက္ကလဲ ဘာမွမပါဘူး။ ရက္စက္ခ်က္။
အ၀ိုက္အ၀န္းေတြအျပင္၊ ႏို႔သီးေခါင္းေထာင္ေထာင္ေလးပါ ျမင္ေနရတယ္။ လံုး၀ေျဗာင္ႀကီးဗ်ာ ခင္ဗ်ားတို႔မ်က္စိထဲျမင္လားေတာ့မသိဘူး။ ၀ါ၀င္းစိုေျပတဲ့အသားအရည္ေႀကာင့္ ထင္းေနတဲ့ကိုယ္လံုးေတာင့္ေတာင့္ေလးကို ဖံုးထားတဲ့ အ၀တ္ေတြက တစ္၀က္တစ္ပ်က္ျဖစ္ေနပီဗ်။ ေအာက္ကလည္း ထမီမဟုတ္ဘူး။
က်ေနာ့္လိုပဲ ေပါင္လယ္ေလာက္ေရာက္ေနတဲ့ ေဘာင္းဘီအနီရဲရဲေလးဆိုေတာ့ ေပါင္တံေဖြးေဖြးေျဖာင့္ေျဖာင့္ေလးကလည္းထင္းေနတာ။ ရင္ညႊန္႔သား၀င္း၀င္းေလးနဲ႔ေအာက္က စြပ္က်ယ္က တအားႀကပ္သလိုျဖစ္ေနေတာ့ ခ်ိဳဗူးႀကီး၂လံုးက ဆြဲမသလိုျဖစ္ထားေတာ့ စြပ္က်ယ္အနားစက ဗိုက္သားရွပ္ရွပ္ေလးကိုေတာင္
မထိႏိုင္ေတာ့ဘူး ေလထဲမွာလႊတ္ေနတာ။ က်ေနာ္အာေခါင္ေတြခ်က္ခ်င္းေျခာက္ပီးတစ္ကိုယ္လံုးေသြးေတြဆူေ၀လာတယ္။ အဟမ္း!! ဆိုတဲ့ ေခ်ာင္းဟန္႔သံႀကားမွ လန္႔ပီး မ်က္နာလႊဲလိုက္ရတယ္။
ေရာ့! ဒိန္ခ်ဥ္ ပါးစပ္ဟပါဆိုေန.. ဘာျဖစ္ေနတာလဲ နင့္ရုပ္က
.... .... .... (ပါးစပ္ေရွ႕ေရာက္လာတဲ့ ဒိန္ခ်ဥ္ဇြန္းကို ရွလႊတ္ကနဲစုပ္ယူလုိက္ပီး မ်ိဳခ်လိုက္တာ နင္သလိုလိုေတာင္ျဖစ္သြားတယ္အဟီး)
မေန႔ညက တခၽြတ္ခၽြတ္နဲ႔ အသံေတြႀကားေနရတယ္ အိပ္မေပ်ာ္ဘူးမလား
အင္း
ဘာျဖစ္ေနတာလဲ.. ရင္ပူေနတာေပါ့ဟုတ္လား အဟိ
..... ..... .....
ကဲ! ဘုရားျဖစ္မယ့္ အုတ္နီခဲႀကီး .. အဲ့ဒါက ဘာျဖစ္ေနတာတံုး ငါ့မ်က္နာေတာင္ေသခ်ာမႀကည့္ရဲေတာ့ေလာက္ေအာင္ ေႀကာက္ေနတာဟုတ္လား?
ေျပာေျပာဆိုဆိုဆူဆူေဆာင့္ေဆာင့္နဲ႔ လက္ထဲက ဒိန္ခ်ဥ္ပန္းကန္ကို ဂြပ္ကနဲ ပန္းကန္စင္ေပၚေဆာင့္ခ်လိုက္တယ္။ က်ေနာ့္ကိုမ်က္နာခ်င္းဆိုင္ျဖစ္သြားေအာင္ ပုခံုးကို ကိုင္ပီးဆြဲလွည့္လိုက္တယ္။
ေဒၚႀကီးကို ငါတမင္ျပန္ခိုင္းလိုက္တာ နင္သိပလား.. ဘာလို႔ျပန္ခိုင္းလိုက္တာလဲေကာ သိတယ္မလား.. ငါ့ေရွ႕မွာ မခုတ္တတ္တဲ့ေႀကာင္ေပါက္စကေလးလိုလာလုပ္မေနနဲ႔ စိတ္တိုလာပီ
က်ေနာ္ လည္းဟိုလိုလိုဒီလိုလိုနဲ႔ ေျခမကိုင္မိလက္မကိုင္မိျဖစ္ပီး ဧည့္ခန္းထဲမွာ ဟိုဟာလုပ္ရမလိုဒီဟာလုပ္ရမလို ေယာင္ေတာင္ေတာင္ျဖစ္ေနတာေပါ့ဗ်ာ။ ဆိုလိုတာက က်ေနာ့္အသိစိတ္ထဲ ေပါက္ကရေတာ့ျဖစ္ေတာ့မယ္ဆိုတာ အလိုလိုေတြးရင္းသိေနပီကိုး။ ဥပမာဗ်ာ.. အိမ္မွာ
လူရွင္းသြားေအာင္ သူ႔ႀကီးေဒၚႀကီးေတာျပန္သြားတယ္ဆိုတဲ့ဟာမ်ိဳးက ခင္ဗ်ားတို႔ဖတ္ရတာ ထိုးဇာတ္ဆန္လြန္းမေနဘူးလားဟဲဟဲ။ ဆန္တာေပါ့ဗ်။ ၀တၳဳေရးေနတာဆိုရင္ စာေရးဆရာဂြင္ဖန္လိုက္တာေပါ့။ ခုဟာက ၀တၳဳမဟုတ္ေလေတာ့ အဲ့ဒီကိစၥေနာက္ကြယ္မွာ အေႀကာင္းတရား
တစ္ခုကရွိေနတာဆိုပါေတာ့။ အိမ္ျပန္ေရာက္သြားကထဲက ၂ေယာက္လံုးဘာစကားမွမေျပာျဖစ္ဘူး။ ရုပ္တည္ႀကီးေတြနဲ႔ လုပ္ေနႀကတာဗ်။
ခဏနားပီးေတာ့ လွဲေနရာကထပီး သူထြက္သြားတယ္။ ေရခ်ိဳးခန္းထဲက အသံဗလံေတြေႀကာင့္ေရမိုးခ်ိဳးေနတယ္ဆိုတာသတိထားမိေပမယ့္ ကေလးထိန္းရင္း ရုပ္ျမင္သံႀကားက ေဘာပြဲဟိုက္လိုက္ျပေနတာဖြင့္ႀကည့္ေနလိုက္မိတယ္။
နာရီ၀က္တစ္နာရီေလာက္ႀကာသြားေတာ့မွ ေမႊးကနဲရနံ႔ေတြရလာလို႔ လွည့္ႀကည့္လိုက္မိေတာ့ ေရခ်ိဳးေခါင္းေလွ်ာ္ပီးစ ပံုစံေလးနဲ႔ စိုေနတဲ့ဆံပင္ေတြကို ေမႊးပြတဘက္နဲ႔သုတ္ရင္း က်ေနာ့္ေဘးနားမွာ လာရပ္ေနတာသတိထားလိုက္မိတယ္။ သမီးေလးေဆာ့ရတာ မေမာေသးဘူးလား
လာ ေမေမ ေခ်ာ့သိပ္မယ္.. အိပ္ရေအာင္ေနာ္ ဘာညာနဲ႔ က်ေနာ့္ေပါင္ေပၚတင္ထားတဲ့ ကေလးကို လာဆြဲယူေတာ့မွ ပက္လက္ကုလားထိုင္ေပၚထိုင္ေနလွ်က္ေန သူ႔ကို ေမာ့ႀကည့္လိုက္မိတယ္။ လူကိုဖ်င္းကနဲျဖစ္သြားတယ္ဗ်ာ။ ဘာျဖစ္ရမလဲ.. ဒင္းကထံုးစံအတိုင္းစြပ္က်ယ္ဂ်ိဳင္းျပတ္
ေလး၀တ္ထားတာကိုး။ လက္ေမာင္းေခ်ာမႊတ္မႊတ္ေလးႏွစ္ဖက္ကသမီးကိုလွမ္းယူလိုက္ေတာ့ က်ေနာ့္ ပါးနဲ႔ပြတ္တိုက္သြားတဲ့အျပင္ ကိုယ္ကိုကိုင္းထားေတာ့ ေအာက္က ဘာဆိုဘာမွမ၀တ္ထားတဲ့ ခ်ိဳဗူးႀကီး၂လံုးက မီးေရာင္ေဖြးေဖြးေအာက္မွာ ထင္းထင္းႀကီးရယ္။ ကေလးေခၚမွာကို
ခ်က္ခ်င္းမေခၚေသးပဲ.. ျမွဴေနသလိုလိုဘာလိုလိုနဲ႔ က်ေနာ့္ေရွ႕မွာ ခပ္ကိုင္းကိုင္းလာလုပ္ေနတာဆိုေတာ့ လူလည္းအဲ့ဒီမေပၚ့တေပၚဟာႀကီး၂ခုကိုျမင္ပီး စိတ္ထဲသရိုးသရီႀကီးျဖစ္စျပဳလာပီ။ သတိတစ္ခ်က္၀င္လာေတာ့ ဆတ္ကနဲမ်က္နာလႊဲလိုက္ရတယ္။ ဒါေတာင္ ခပ္တည္တည္လုပ္
ေနတဲ့ ဒင့္မ်က္နာက လွစ္ကနဲျပံဳးစိစိျဖစ္သြားတာ ျမင္ျဖစ္ေအာင္ျမင္လိုက္ေသးတယ္ဗ်။
ခေလးကို ခ်ီပီးသူ႔အိပ္ခန္းထဲ၀င္သြားတာ ေတာ္ေတာ္ႀကာသြားျပန္တယ္။ သီခ်င္းေလးတေအးေအးနဲ႔ သမီးေလးကို ေခ်ာ့သိပ္ေနတာႀကားေနရတယ္။
သမီးအိပ္သြားေတာ့မွ အျပင္ျပန္ထြက္လာပီး အိမ္ေရွ႕ဆင္၀င္ေအာက္က ကားကို အိမ္ေဘးကားဂိုေထာင္ထဲသြားသြင္းတယ္။ သူျပန္၀င္လာပီး အိမ္ေရွ႕တံခါးမႀကီးပိတ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ မုိးေတြတေဖ်ာက္ေဖ်ာက္က်စျပဳလာပီ။ မိုးပက္မွာစိုးလို႔ ျပဴတင္းေပါက္ေတြကို က်ေနာ္ထပီးေလွ်ာက္ပိတ္
လိုက္ရင္း ကုလားထိုင္ေပၚျပန္ထိုင္မလို႔ ႀကည့္လိုက္ေတာ့ သူက ခပ္တည္တည္၀င္ထိုင္ေနတာေတြ႕ရတယ္။ ရုပ္ျမင္သံႀကားကိုစိတ္၀င္တစားထုိင္ႀကည့္ေနတာဗ်။ က်ေနာ္လည္းေဘးက ဆက္တီခံုမွာ၀င္ထိုင္ပီး အတူတူဆက္ႀကည့္ေနလိုက္ေသးတယ္။ မွန္ရာကို၀န္ခံရရင္ ဘာေတြျပေနမွန္း
ေသခ်ာမသိပါဘူးဗ်ာ။ သူလည္းတူတူပဲေနမွာပါ။ ဒါနဲ႔ပဲအဲ့လို ဟန္ေဆာင္ပန္ေဆာင္လုပ္ရင္းမိုးခ်ဳပ္သြားေရာ။
အိပ္ခ်ိန္တန္ပီဆိုတဲ့ဟန္နဲ႔ ထိုင္ရာကေန သူထေတာ့ က်ေနာ္လည္းပ်င္းေက်ာေတြဘာေတြဆန္႔ပီး သမ္းျပလိုက္ေသးတယ္။ လူလည္း ဘယ္လိုစိတ္ခံစားမႈႀကီးျဖစ္ေနမွန္းကိုမသိပါဘူးဗ်ာ။
က်ေနာ့္ကို မ်က္လံုးတစ္ခ်က္လွန္ႀကည့္ပီး ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းကို တစ္ခ်က္ကိုရင္း သူ႔အခန္းထဲကို ေဇာင့္ေဇာင့္ေဇာင့္ေဇာင့္နဲ႔ ေျခသံခပ္ျပင္းျပင္းနင္းပီး ၀င္သြားေရာ။ က်ေနာ္လည္း သက္ျပင္းခိုးခ်ရင္း ကိုယ့္အိပ္ခန္းထဲကိုယ္၀င္လာခဲ့ေရာဆိုပါေတာ့ေလ။ ဒါနဲ႔ပဲ မနက္မိုးလင္းသြားျပန္တယ္။
ကိုင္း! က်ေနာ့္ညီအကိုေတြဖတ္ရတာစိတ္မရွည္ေတာ့ဘူးထင္တယ္။ ေအာ၀တၳဳမဟုတ္ေလေတာ့ကာ ျဖစ္ခ်င္တိုင္းေလွ်ာက္မျဖစ္ဘူးရယ္။ က်ေနာ္လည္း ကိုယ္ေတြ႕ေလးကိုတတ္ႏိုင္သေလာက္ အဆင္ေျပေအာင္ေရးျပေနတာပါဗ်။ ဆုိလိုတာကဗ်ာ။ မိုးရြာတဲ့ေန႔မွာ တစ္ကုတင္ထဲတူတူအိပ္
ရင္း သူ႔ကို က်ေနာ္ခ်ိဳစို႔၊ အဖုတ္လွ်က္ေပးလိုက္မိတယ္။ ေနာက္ထပ္၃-၄ရက္ေနေတာ့ တက္အုပ္လိုက္ေကာ.. အဲ့လိုေရးလိုက္ရင္လည္းရတာပဲ။ ဖတ္လို႔ေကာင္းမလား? မေကာင္းဘူးေနာ့္။ ဒါေႀကာင့္ အျဖစ္အပ်က္ေလးကို အတိအက်ေလးေရးျပေနတာ။ စိတ္ကေလးနည္းနည္းရွည္ႀကပါဦး
လို႔ႀကိဳေျပာထားခ်င္တယ္။ ဆက္ဖတ္ႀကပါဦးဗ်။
မနက္မိုးလင္းေတာ့ ေနေတာင္အေတာ္ျမင့္ေနပီဗ်။ ဒါေတာင္ က်ေနာ့္အခန္းတံခါးကို ေမ က တေဒါက္ေဒါက္ေခါက္ပီးႏိုးလို႔ ထလာတာ။ မဟုတ္ရင္ဘယ္ေလာက္ထိအိပ္ေပ်ာ္ေနဦးမလဲမသိဘူး။
မေန႔ညက တလူးလူးတလွိမ့္လွိမ့္နဲ႔ အိပ္လို႔မေပ်ာ္ဘူး။ ေဆးလိပ္ထဖြာလိုက္ ျပန္အိပ္လိုက္၊ ဟိုေတြးဒီေတြးလုပ္လိုက္နဲ႔ မိုးလင္းခါနီးမွ အိပ္ေပ်ာ္သြားတာေလ။ ငါအျပင္သြားတယ္..ကေလးႀကည့္ထားဦး.. မီးဖိုထဲမွာ ခ်က္စရာေတြ၀ယ္ထားတယ္ လို႔ အခန္းအျပင္ကေနေအာ္သြားသံရယ္၊ ကားေမာင္း
ထြက္သြားသံရယ္ေႀကာင့္ လူးလွဲထလိုက္ရတယ္။ သမီးေလးက ဧည့္ခန္းထဲမွာ သူ႔ဖာသူအရုပ္ေလးေတြနဲ႔ေဆာ့ေနရွာတာေတြ႔လို႔ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ၀င္မ်က္နာသစ္ကိုယ္လက္သန္႔စင္လိုက္တယ္။ မီးဖိုခန္းထဲက ထမင္းစား စားပြဲေပၚမယ္ ထမင္းေႀကာ္နဲ႔ေကာ္ဖီခ်ိဳင့္အသင့္ျဖစ္ေနတာေတြ႔လို႔ မနက္စာစားလိုက္
တယ္။ စားပြဲေပၚက ဟင္းေတာင္းထဲမွာ ေစ်းက၀ယ္လာဟန္တူတဲ့ အသားတခ်ိဳ႕ အသီးအရြက္တခ်ိဳ႕ေတြ႕တာနဲ႔ စားေသာက္ပီးပီးခ်င္း ထပီး အကုန္လွီးခၽြတ္ခုတ္ထစ္ပီး ခ်က္ျပဳတ္ဖို႔ျပင္ရေတာ့တယ္။ ေမ က ထမင္းျပန္စားမယ္ထင္တာပဲ။ ခ်က္ျပဳတ္ပီးသြားေတာ့ ခဏနားရင္း သမီးကို ငါးနဲ႔ထမင္းေခ်ထား
တာေလး ေခ်ာ့ေမာ့ပီးခြံ႔၊ ဧည့္ခန္းရွင္း၊ မီးဖိုေခ်ာင္ရွင္းလုပ္ေနရင္း နာရီႀကည့္လိုက္ေတာ့၁၁နာရီေလာက္ရွိသြားပီ။ မိုးမရြာတဲ့အျပင္ ေနႀကဲႀကဲႀကီးပူေနေတာ့ကာ အလုပ္ရႈပ္ေနတဲ့ က်ေနာ္ ေခၽြးျပန္လာတယ္။ အင္းက်ီခၽြတ္၊ ပုဆိုးခၽြတ္ပီး ေဘာကန္ေဘာင္းဘီတိုေလးနဲ႔လဲလိုက္မွလူလည္းေနသာထိုင္သာရွိ
သြားေရာ။ အေပၚပိုင္းဗလာ ေဘာင္းဘီတိုေလးနဲ႔ အားလံုးရွင္းလင္းပီးစီးသြားေတာ့ မီးဖိုခန္းထဲက ေဘစင္မွာ ခုနက ခ်က္ျပဳတ္ထားတဲ့ ပန္းကန္ခြက္ေယာက္ေတြဆပ္ျပာရည္စိမ္ထားတာေဆးေႀကာေနတံုး ကားသံႀကားလိုက္ရတယ္။ ေမ ျပန္လာပီထင္တယ္ဗ်။ ဒီေနရာမွာ အကုန္ျပန္ေရးျပရေတာ့မယ္ထင္တယ္။
အရင္ဇာတ္လမ္းထဲမွာေရးခဲ့ဖူးတဲ့ ဇာတ္ကြက္နဲ႔ခပ္ဆင္ဆင္ပဲ ဒါေပမယ့္ မူကြဲတယ္အဟီး။
အိမ္ေထာင္မႈတယ္ႏိုင္နင္းပါလား.. ဆိုတဲ့အသံနဲ႔ မီးဖိုခန္းတံခါး၀မွာ ေမ တစ္ေယာက္ရပ္ေနတာေတြ႔ေတာ့ ပန္းကန္ေဆးေနရင္းက လွမ္းအကဲခတ္ရင္း ရယ္ခ်င္သြားတယ္ဗ်။
သူ႔ဆံပင္ရွည္ေတြကို အဖ်ားမွာ အလိပ္လိပ္ကေလးေတြလုပ္လာတာဗ်။ မ်က္နာကလည္းမခ်ိဳမခ်ဥ္ရယ္။ လက္ထဲမွာပလတ္စတစ္ထုပ္ေလးတစ္ခုကိုင္လာတာကို တိုင္မွာခ်ိတ္ရင္း ျပန္ထြက္သြားတယ္။ ခဏေနေတာ့ အဲ့ဒီအ၀တ္အစားလဲလာဟန္တူတဲ့ အဲ့ဒီမမေလး ခုနကအထုပ္ေလးကိုယူလာပီး ပန္းကန္စင္က
ပန္းကန္တစ္လံုးထဲထည့္ပီး ဇြန္းတပ္တယ္။ နင္က အလုပ္မသြားဘူးလား လို႔ သူ႔ကိုမႀကည့္ပဲ ပန္းကန္ေဆးရင္းစကားလွမ္းေျပာလိုက္ေတာ့.. အို! ငါကသူေဌးေလ သြားခ်င္မွသြားမွာေပါ့ လို႔ေငါ့ေတာ့ေတာ့အသံနဲ႔ အေငၚတူးလာတယ္။ အလုပ္သြားတယ္ထင္ေနတာ အလွျပင္ဆိုင္လစ္သြားတာေနမယ္ဗ်။ အျပင္မွာ
ေသာက္ရမ္းပူတယ္ဟ.. ငါလည္းနင့္ကိုသတိရတာနဲ႔ဒိန္ခ်ဥ္၀င္၀ယ္လာတာ.. ေရာ့! ငါ့ေကာင္ေလးအလုပ္ေတြအမ်ားႀကီးလုပ္ထားရတာ အေမာေျပေလး ပါးစပ္ဟဆိုပီး အနားကိုခြံ႔ေပးဖို႔ကပ္လာေတာ့ ေဘးတိုက္အေနအထားကေနသူ႔ကိုႀကည့္လိုက္မိတယ္။ မ်က္လံုးကိုျပာသြားတာပဲဆရာတို႔ေရ။ က်ေနာ္ေျပာျပခဲ့
တဲ့ အထဲမွာ ေမ စြပ္က်ယ္ျဖဴျဖဴေလးေတြ၀တ္ထားတယ္ဆိုတာ ခဏခဏပါတယ္မလားဗ်။ အင္း..အဲ့ဒီစြပ္က်ယ္အျဖဴေတြက တီရွပ္လိုစြပ္က်ယ္ေတြဗ်ာ။ အခုဟာက ေယာက်္ားေလးေတြ၀တ္တဲ့စြပ္က်ယ္မ်ိဳးဗ်ာ။ လည္ပင္းအ၀ိုက္နဲ႔ ျမင္းေခါင္းတံဆိပ္စြပ္က်ယ္လိုမ်ိဳးဟာ။ ေအာက္ကလဲ ဘာမွမပါဘူး။ ရက္စက္ခ်က္။
အ၀ိုက္အ၀န္းေတြအျပင္၊ ႏို႔သီးေခါင္းေထာင္ေထာင္ေလးပါ ျမင္ေနရတယ္။ လံုး၀ေျဗာင္ႀကီးဗ်ာ ခင္ဗ်ားတို႔မ်က္စိထဲျမင္လားေတာ့မသိဘူး။ ၀ါ၀င္းစိုေျပတဲ့အသားအရည္ေႀကာင့္ ထင္းေနတဲ့ကိုယ္လံုးေတာင့္ေတာင့္ေလးကို ဖံုးထားတဲ့ အ၀တ္ေတြက တစ္၀က္တစ္ပ်က္ျဖစ္ေနပီဗ်။ ေအာက္ကလည္း ထမီမဟုတ္ဘူး။
က်ေနာ့္လိုပဲ ေပါင္လယ္ေလာက္ေရာက္ေနတဲ့ ေဘာင္းဘီအနီရဲရဲေလးဆိုေတာ့ ေပါင္တံေဖြးေဖြးေျဖာင့္ေျဖာင့္ေလးကလည္းထင္းေနတာ။ ရင္ညႊန္႔သား၀င္း၀င္းေလးနဲ႔ေအာက္က စြပ္က်ယ္က တအားႀကပ္သလိုျဖစ္ေနေတာ့ ခ်ိဳဗူးႀကီး၂လံုးက ဆြဲမသလိုျဖစ္ထားေတာ့ စြပ္က်ယ္အနားစက ဗိုက္သားရွပ္ရွပ္ေလးကိုေတာင္
မထိႏိုင္ေတာ့ဘူး ေလထဲမွာလႊတ္ေနတာ။ က်ေနာ္အာေခါင္ေတြခ်က္ခ်င္းေျခာက္ပီးတစ္ကိုယ္လံုးေသြးေတြဆူေ၀လာတယ္။ အဟမ္း!! ဆိုတဲ့ ေခ်ာင္းဟန္႔သံႀကားမွ လန္႔ပီး မ်က္နာလႊဲလိုက္ရတယ္။
ေရာ့! ဒိန္ခ်ဥ္ ပါးစပ္ဟပါဆိုေန.. ဘာျဖစ္ေနတာလဲ နင့္ရုပ္က
.... .... .... (ပါးစပ္ေရွ႕ေရာက္လာတဲ့ ဒိန္ခ်ဥ္ဇြန္းကို ရွလႊတ္ကနဲစုပ္ယူလုိက္ပီး မ်ိဳခ်လိုက္တာ နင္သလိုလိုေတာင္ျဖစ္သြားတယ္အဟီး)
မေန႔ညက တခၽြတ္ခၽြတ္နဲ႔ အသံေတြႀကားေနရတယ္ အိပ္မေပ်ာ္ဘူးမလား
အင္း
ဘာျဖစ္ေနတာလဲ.. ရင္ပူေနတာေပါ့ဟုတ္လား အဟိ
..... ..... .....
ကဲ! ဘုရားျဖစ္မယ့္ အုတ္နီခဲႀကီး .. အဲ့ဒါက ဘာျဖစ္ေနတာတံုး ငါ့မ်က္နာေတာင္ေသခ်ာမႀကည့္ရဲေတာ့ေလာက္ေအာင္ ေႀကာက္ေနတာဟုတ္လား?
ေျပာေျပာဆိုဆိုဆူဆူေဆာင့္ေဆာင့္နဲ႔ လက္ထဲက ဒိန္ခ်ဥ္ပန္းကန္ကို ဂြပ္ကနဲ ပန္းကန္စင္ေပၚေဆာင့္ခ်လိုက္တယ္။ က်ေနာ့္ကိုမ်က္နာခ်င္းဆိုင္ျဖစ္သြားေအာင္ ပုခံုးကို ကိုင္ပီးဆြဲလွည့္လိုက္တယ္။
ေဒၚႀကီးကို ငါတမင္ျပန္ခိုင္းလိုက္တာ နင္သိပလား.. ဘာလို႔ျပန္ခိုင္းလိုက္တာလဲေကာ သိတယ္မလား.. ငါ့ေရွ႕မွာ မခုတ္တတ္တဲ့ေႀကာင္ေပါက္စကေလးလိုလာလုပ္မေနနဲ႔ စိတ္တိုလာပီ
Comments
Post a Comment