ကၽြန္ေတာ့ ပန္းခ်ီဆရာမေလး ၁၇
ဖိုးသက္ဆိုတဲ့က်ေနာ္ကလည္းတစ္မ်ိဳးဗ်။ ေႀကာင္ေတာင္ေတာင္အယူအဆရွိေနတဲ့အေကာင္။
ခင္ဗ်ားတို႔ဆရာႀကီးေရႊဥေဒါင္းရဲ.တသက္သာမွတ္တမ္းႏွင့္အေတြးအေခၚမ်ားဆိုတာဖတ္ဖူးႀကမွာပါ။ အဲ့ဒီမွာဆရာႀကီးရဲ.မိန္းမေတြနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ဆိုက္ကို တစ္ခုပါတယ္မွတ္မိႀကေသးလား။
သူ႔မွာ vanity: လို႔ေခၚတဲ့မာန္မာနတစ္ခုရွိတယ္ဆိုတာေလ။ သူ႔ကို၂ခါျပန္ မႀကည့္တဲ့မိန္းမ၊ အဖက္မလုပ္တဲ့မိန္းမကို သူကိုယ္တိုင္ကလည္းလွည့္ေတာင္မႀကည့္တတ္ဘူးတဲ့။ အဲ့ဒါဖတ္မိတံုးက
ဟိုက္! ငါနဲ႔တူေနပါလားဆိုပီး က်ေနာ္အံ့ႀသပီး ျပံဳးမိေသးတယ္ဗ်။ မေတာ္တဆတူသြားတာကိုေျပာတာပါ။ သြားႏိႈင္းယွဥ္တာမ်ိဳးမဟုတ္ပါဘူး။ ဆရာႀကီးက အိမ္ေထာင္၃ခါျပဳခဲ့တာဆိုေတာ့ က်ေနာ္
သူ႔ေလာက္မစြမ္းပါဘူးအဟီး။ က်ေနာ့္တစ္ဘ၀လံုး ေႏွာင္ဖြဲ႔ဖူးတဲ့မိန္းမ ေတြဆိုတာ က်ေနာ့္ကိုစိတ္၀င္စားတယ္ဆိုတဲ့အမူအရာအရိပ္အကဲေလးေတြျမင္ရလို႔ က်ေနာ္ခ်ဥ္းကပ္ခဲ့တာဗ်။ ေသာက္ေႀကာ
တင္းတင္းနဲ႔ဘ၀င္ စတိုင္ေတြကိုေတာ့ မိုးပ်ံေလာက္ေခ်ာေနလွေနပါေစ ေသာက္ဖက္ကိုမလုပ္တတ္ဘူးေလ။ ျခြင္းခ်က္ေတာ့ရွိပါတယ္.. လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာမပါတဲ့ဆက္ဆံေရးမွာေတာ့ စာတတ္ေပ
တတ္အမ်ိဳးသမီးေတြကို က်ေနာ္ခင္ခင္မင္မင္ေအာက္က်ိဳ.ပီးအထင္တႀကီးေပါင္းသင္းတတ္ပါတယ္။
ခုက်ေနာ့္ကားေပၚ ပါလာတဲ့ ပန္းခ်ီဆြဲတဲ့ အမ်ိဳးသမီးကေတာ့ အရင္ဟာေတြနဲ႔မတူဘူးဗ်။ က်ေနာ့္စိတ္ကိုလာလာဆြေနသလိုပဲ။
ခပ္ေျဖးေျဖးမွန္မွန္ေမာင္းေနတဲ့ ပါပလစ္ကာေလး ေပၚကေနအေ၀းကိုေငးေနတယ္။ ဘာစကားမွမဆိုသလိုက်ေနာ့္ကို အဖက္ကိုမလုပ္တာဗ်။ ခုနကေျပာသလိုေပါ့ ဘ၀မွာ မိန္းမတစ္ေယာက္ကဒီလို
လုပ္တာ တစ္ခါမွမခံရဖူးေတာ့ က်ေနာ့္စိတ္ခံစားမႈက ခံျပင္းသလိုလို၊အူယားသလိုလိုေတြျဖစ္လာတယ္။ ကားျပဴတင္းေပါက္ကေနတိုး၀င္လာတဲ့ ေလအေ၀ွ႔မွာ ပန္းခ်ီ
ဆရာမေလးရဲ.ဆံပင္ေလးေတြက တဖတ္ဖတ္ခါေနတာကို ကားေမာင္းရင္းက်ေနာ္ ေစြေစာင္းေစာင္းခိုးခိုးႀကည့္ေနမိတယ္။ ဆင္စြယ္ေရာင္ရွပ္လက္စကေလးေအာက္က ႏို႔ႏွစ္ေရာင္လက္ေမာင္း
ေလးကေခ်ာမြတ္ေနဟန္နဲ႔ တေျဖးေျဖးသြယ္ဆင္းလာပီး အႏုပညာဆန္လြန္းတဲ့လက္ေခ်ာင္းရွည္သြယ္သြယ္ေလးေတြဆီမွာအဆံုးသတ္သြားတယ္။ ခံုကိုမမွီတြယ္ပဲခါးမတ္မတ္ဟန္နဲ႔ထိုင္ရင္း
မတုန္မလႈပ္ဟန္နဲ႔အျပင္ကိုေငးေနေတာ့ ေဘးတိုက္ျမင္ေနရတဲ့ သူ႔ခါးက်င္က်င္ေလးနဲ႔ အိုးကားကားေလးက ရိုဒင္ရဲ. ပန္းပုနတ္မိမယ္ေလးအလားေပါ့။ အဲ့လိုအႏုလံုပဋိလံု ေစ့ေစ့စပ္စပ္ခိုးႀကည့္
ေနတဲ့ က်ေနာ္ ဟိုက္! ကနဲျဖစ္သြားတယ္။
ဆတ္ကနဲလွည့္လာပီး က်ေနာ့္ကို စိုက္ႀကည့္လာတာကိုးဗ်။
က်ေနာ္ရင္ထဲမွာေတာင္ထိတ္သြားတယ္။ ဗန္ဒါေစ့ လိုခပ္လွလွသူ႔မ်က္လံုးေတြက အႀကည့္ခံရတဲ့သူကို ရင္ဘတ္ထဲ ေရခဲစိမ္ထားတဲ့ဓားေျမွာင္နဲ႔ေဆာင့္ထိုးလိုက္သလိုႀကီးဗ်။ စူးရွရွႏိုင္လြန္းလိုက္တာ။
စီးကရက္ပါသလား!!
မတိုးမက်ယ္(ဒါေပမယ့္)ႀသဇာလႊမ္းတဲ့အသံနဲ႔ က်ေနာ့္ကိုေမးဆတ္ျပပီးလွမ္းေမးေတာ့ သူမ အေရွ.က ဒက္ရွ္ဘုတ္ကို က်ေနာ္လက္ညွိဳးထိုးျပလိုက္တယ္။ စီးကရက္ဗူးနဲ႔မီးျခစ္ကိုထုတ္ယူပီးႏႈတ္
ခမ္းေကာ့ေကာ့ေကြးေကြးေလးမွာတပ္လွ်က္မီးျငွိပီး ဖြာရိႈက္ေနတယ္။ က်ေနာ္ေျပာဖူးသလိုပဲ..ဒီပန္းခ်ီဆရာမေလး စီးကရက္ဖြာတာေတာ္ေတာ္ႀကည့္ေကာင္းတယ္ဗ်။ အမယ္..တခါတခါဆိုဖြာ
ရင္းမ်က္ေတာင္ေကာ့ေကာ့ေလးေတြစင္း ပီးဇိမ္ခံေနလိုက္ေသးတယ္။
...... ....... .......
...... ....... .......
...... ....... .......
ဧရာ၀တီျမစ္ကမ္းေဘးအတိုင္း စစ္ကိုင္းဖက္ကိုေမာင္းလာရင္း ရြာကေလးေတြကိုျဖတ္ေက်ာ္လာခဲ့တယ္။
ခိုေတာင္ဆိုတဲ့ရြာကေလးကိုျဖတ္လာရင္း ဓမၼာရံုကုန္းအတက္နား မုန္႔တီဆိုင္တန္းေတြအစြန္က မညိဳတင္ ခိုေတာင္မုန္႔တီဆိုတဲ့ ဆိုင္အေရွ.ေရာက္ေတာ့က်ေနာ္ကားကိုထိုးရပ္လိုက္တယ္။
ဗိုက္ဆာလာပီဗ်။ ပီးေတာ့တစ္ႏွစ္ေနမွတစ္ခါဒီအခ်ိန္ေလးပဲေရာက္တံုးေရာက္ခိုက္ စားရတာမို႔က်ေနာ္တြယ္လိုက္ဦးမယ္။ ကားရပ္လိုက္ေတာ့ ပန္းခ်ီဆရာမေလး က်ေနာ့္ကိုဘာလုပ္မလို႔လဲဆို
တဲ့ဟန္နဲ႔ မ်က္ခံုးပင့္ပီးအမူအရာနဲ႔ေမးလာတယ္။
ဗိုက္ဆာလို႔မုန္႔တီစားမလို႔ ... စားမလား? ပို႔ေမာ္ဒန္ ခိုေတာင္မုန္႔တီေလ ..
.... ..... .....
အင္းမလုပ္အဲမလုပ္အူေႀကာင္ေႀကာင္နဲ႔စိုက္ႀကည့္ေနျပန္ေတာ့ စိတ္မရွည္ႏိုင္တဲ့က်ေနာ္ကားေပၚကဆင္းပီး မုန္႔တီဆိုင္ထဲလွမ္း၀င္လိုက္တယ္။
မုန္႔တီ၂ပြဲဗ်ိဳ. အသားဖတ္မ်ားမ်ားလုပ္ေပးပါ..
ဆိုပီးလွမ္းေျပာလိုက္ေတာ့ ဆိုင္ရွင္ မညိဳတင္က ... ဖိုးတရုတ္ေလး ဆိုပီး၀မ္းသာအားရႏႈတ္ဆက္တယ္။ က်ေနာ္ႏွစ္တိုင္း ေအပရယ္လဆိုဒီဆိုင္ကိုလာေနက်မို႔ မွတ္မိေနတယ္ဗ်။
(အဟီး
ခိုေတာင္ကမညိဳတင္ အင္တာနက္ေတာ့ မသံုးတတ္ေလာက္ပါဘူးေနာ္)
အ၀ါေရာင္ဆီခ်က္မ်ားမ်ား၊အသားဖတ္ႏိႈင္းခ်င္းနဲ႔ခိုေတာင္ မုန္႔တီ၂ပြဲရလာေတာ့ ဗိုက္ဆာေနတဲ့က်ေနာ္ ခပ္ျမန္ျမန္ေလး မုန္ညွင္းစိမ္းအခ်ဥ္ထည့္ပီးတြယ္ပလိုက္တာဗိုက္ကားသြားပီ။
က်န္တဲ့မုန္႔တီ တစ္ပြဲကိုကားေပၚက ေက်းဇူးရွင္ေလးအတြက္ဆိုပီး ပန္းကန္လိုက္မ ပီးယူသြားေပးလိုက္တယ္။ ဘယ္နည္းနဲ႔မဆို ဒင္းလည္းဗိုက္ဆာေနေလာက္ပီဆိုတာေသခ်ာတယ္ဗ်။
ေရာ့ ...အင့္!
ဆိုပီးျပဴတင္းေပါက္ကေန မုန္႔တီပန္းကန္ကို ထိုးေပးလိုက္ေတာ့ လွမ္းမယူပဲ ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းကို သြားျဖဴျဖဴေလးေတြနဲ႔ကိုက္ပီး ေမာ့ႀကည့္လာတယ္။ ဘာျဖစ္ျပန္ပီလဲမသိဘူး မသာမကေလး..
ေသာက္ႀကီးက်ယ္ျပန္တာလား။
ယူေလဗ်ာ.. ဗိုက္မဆာဘူးလား ... မုန္႔တီမႀကိဳက္ဘူးလား
.... ..... .....
ေျပာရင္းစိတ္တိုသလိုျဖစ္လာတယ္။ ႏႈတ္ခမ္းရဲရဲေလးက တလႈပ္လႈပ္တရြရြျဖစ္ေနတာကလႊဲ လို႔ဘာမွလည္းျပန္မေျပာဘူး။ မုန္႔တီပန္းကန္ထိုးေပးေနတဲ့ က်ေနာ့္မွာသာမတ္တပ္ႀကီးနဲ႔အူေႀကာင္
ေႀကာင္ျဖစ္ေနတာဗ်။ စိတ္တိုပီးပန္းကန္ကိုင္ထားတဲ့ က်ေနာ့္လက္ကိုျပန္ရုတ္ လိုက္ရင္းနဲ႔မွ ကားတံခါးေဘာင္ေပၚတင္ထားတဲ့သူ႔ဘယ္ဖက္ လက္ေကာက္၀တ္ကို သတိထားလိုက္မိတယ္။
ေဟာဗ်ာ! ေယာင္ကိုင္းေနပီဗ်။ ဟိုေနရာမွာျပဳတ္က်ေတာ့ လက္ေထာက္မိခဲ့တာေနမွာ။ သေဘာေပါက္ပီ.. လက္ကပန္းကန္ေတာင္ကိုင္လို႔မရေတာ့ေလာက္ေအာင္ျဖစ္ေနပီ။ ေျခေထာက္ပဲျဖစ္
သလားလို႔ ခုလက္ပါေထာက္ပီး နာေနတာကိုး။ အင္း..ခက္ေတာ့ခက္ေနပါပီေလ။ ဒင္းဗိုက္ေတာ့ ဆာကိုဆာေနေလာက္ပီ။ ခုလိုမထံုတက္ေသးလုပ္တာကိုစပ္ျမင္ကပ္ေပမယ့္ သနားလည္းသနားေနမိတယ္။
ဟ!
ဆိုပီးရုတ္တရက္ က်ေနာ္သူ႔ကို ခြံ.ေကၽြးလိုက္တယ္။ အမယ္.. မသာမေလးဆတ္ကနဲလွမ္းဟပ္တယ္ဗ်။ ဟန္ကိုမေဆာင္ႏိုင္ရွာေတာ့ဘူး။ လန္႔ေတာင္လန္႔တယ္။ သူ႔မ်က္နာေပၚ ဖံုးေနတဲ့ဆံပင္
ေလးေတြကို ေကာင္းေနတဲ့ညာဖက္လက္နဲ႔သပ္ဖယ္ရင္း က်ေနာ္ခြံ.ေကၽြးတာကို တရွလြတ္ရွလြတ္နဲ႔စားေနတာဗ်။ က်ေနာ္ရယ္လည္းရယ္ခ်င္လာတယ္။ ဘယ္လိုဟာေလးလဲမသိပါဘူး။
အေႀကာတင္းတဲ့ အမ်ိဳးသမီးကေန ဗိုက္ဆာေနတဲ့ေကာင္မေလးျဖစ္သြားျပန္ပီ။ သူ႔ကိုခြံ.ေပးေနရင္း ပတ္၀န္းက်င္ကိုအကဲခတ္လိုက္ေတာ့ ဟာ! မုန္႔တီဆိုင္တန္းေတြမွာ မုန္႔စားေနတဲ့ လူေတြက
ျပံဳးစိစိနဲ႔ ၀ိုင္းႀကည့္ေနႀကတယ္ဗ်ိဳ.။ က်ေနာ္လည္းလုပ္တံုးက လုပ္မိပီး ခုမွရွက္လို႔နားရြက္ေတြေတာင္ပူတက္လာတယ္ဟီး။ မုန္႔တီပန္းကန္ အႀကီးႀကီး ထဲကမုန္႔တီေတြကလည္း ရွလြတ္ရွလြတ္
နဲ႔ျပိဳက္ကနဲကုန္သြားတာျမန္လို႔ေတာ္ေသးတယ္။
ဖိုးတရုတ္ေလး .. ေတာ္ေတာ္ခ်စ္ျပေနတာေပါ့ ..အဟိ
ဆိုပီး မုန္႔တီေရာင္းတဲ့ မညိဳတင္က ေနာက္ေတာ့ က်ေနာ္လည္းေခ်ာ္လွဲေရာထိုင္ ဟီးဟီးဆိုပီးရယ္ျပေနမိတယ္။
ေကာင္မေလးက အေခ်ာစားေလးပဲ .. မိတ္ဆက္ေပးဦးေလ အမကို
ျမင္တဲ့အတိုင္းပဲ ..စိတ္ေကာက္ေနလို႔ ေအာက္ေတာင္မဆင္းဘူး ... ေနာက္ေန႔လာမွထပ္ေခၚလာမယ္ အမ..
အဲ့လိုေတြအသားယူပီးေလွ်ာက္ေျပာရင္းက်ေနာ္ေပ်ာ္ေနမိတယ္။ မုန္႔တီဖိုးပိုက္ဆံရွင္း၊ ေရသန္႔ဗူးေသးေသးေလး၂ဗူး၀ယ္ပီး အမ မညိဳတင္ကိုႏႈတ္ဆက္ပီး ကားေပၚတက္၊ ဟိုအမ်ိဳးသမီးကိုေရ
တစ္ဗူးပစ္ေပးရင္း ေမာင္းထြက္လာခဲ့တယ္။
ဘုရားေရ!
က်ေနာ့္စိတ္ထဲႀကည္ႏူးေနတာလား။ ရင္ဘတ္ထဲမွာ တလွပ္လွပ္နဲ႔ တစ္ဆယ့္ေျခာက္ႏွစ္အရြယ္ေကာင္ေပါက္စေလးအတိုင္းပဲ။
ခင္ဗ်ားတို႔ဆရာႀကီးေရႊဥေဒါင္းရဲ.တသက္သာမွတ္တမ္းႏွင့္အေတြးအေခၚမ်ားဆိုတာဖတ္ဖူးႀကမွာပါ။ အဲ့ဒီမွာဆရာႀကီးရဲ.မိန္းမေတြနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ဆိုက္ကို တစ္ခုပါတယ္မွတ္မိႀကေသးလား။
သူ႔မွာ vanity: လို႔ေခၚတဲ့မာန္မာနတစ္ခုရွိတယ္ဆိုတာေလ။ သူ႔ကို၂ခါျပန္ မႀကည့္တဲ့မိန္းမ၊ အဖက္မလုပ္တဲ့မိန္းမကို သူကိုယ္တိုင္ကလည္းလွည့္ေတာင္မႀကည့္တတ္ဘူးတဲ့။ အဲ့ဒါဖတ္မိတံုးက
ဟိုက္! ငါနဲ႔တူေနပါလားဆိုပီး က်ေနာ္အံ့ႀသပီး ျပံဳးမိေသးတယ္ဗ်။ မေတာ္တဆတူသြားတာကိုေျပာတာပါ။ သြားႏိႈင္းယွဥ္တာမ်ိဳးမဟုတ္ပါဘူး။ ဆရာႀကီးက အိမ္ေထာင္၃ခါျပဳခဲ့တာဆိုေတာ့ က်ေနာ္
သူ႔ေလာက္မစြမ္းပါဘူးအဟီး။ က်ေနာ့္တစ္ဘ၀လံုး ေႏွာင္ဖြဲ႔ဖူးတဲ့မိန္းမ ေတြဆိုတာ က်ေနာ့္ကိုစိတ္၀င္စားတယ္ဆိုတဲ့အမူအရာအရိပ္အကဲေလးေတြျမင္ရလို႔ က်ေနာ္ခ်ဥ္းကပ္ခဲ့တာဗ်။ ေသာက္ေႀကာ
တင္းတင္းနဲ႔ဘ၀င္ စတိုင္ေတြကိုေတာ့ မိုးပ်ံေလာက္ေခ်ာေနလွေနပါေစ ေသာက္ဖက္ကိုမလုပ္တတ္ဘူးေလ။ ျခြင္းခ်က္ေတာ့ရွိပါတယ္.. လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာမပါတဲ့ဆက္ဆံေရးမွာေတာ့ စာတတ္ေပ
တတ္အမ်ိဳးသမီးေတြကို က်ေနာ္ခင္ခင္မင္မင္ေအာက္က်ိဳ.ပီးအထင္တႀကီးေပါင္းသင္းတတ္ပါတယ္။
ခုက်ေနာ့္ကားေပၚ ပါလာတဲ့ ပန္းခ်ီဆြဲတဲ့ အမ်ိဳးသမီးကေတာ့ အရင္ဟာေတြနဲ႔မတူဘူးဗ်။ က်ေနာ့္စိတ္ကိုလာလာဆြေနသလိုပဲ။
ခပ္ေျဖးေျဖးမွန္မွန္ေမာင္းေနတဲ့ ပါပလစ္ကာေလး ေပၚကေနအေ၀းကိုေငးေနတယ္။ ဘာစကားမွမဆိုသလိုက်ေနာ့္ကို အဖက္ကိုမလုပ္တာဗ်။ ခုနကေျပာသလိုေပါ့ ဘ၀မွာ မိန္းမတစ္ေယာက္ကဒီလို
လုပ္တာ တစ္ခါမွမခံရဖူးေတာ့ က်ေနာ့္စိတ္ခံစားမႈက ခံျပင္းသလိုလို၊အူယားသလိုလိုေတြျဖစ္လာတယ္။ ကားျပဴတင္းေပါက္ကေနတိုး၀င္လာတဲ့ ေလအေ၀ွ႔မွာ ပန္းခ်ီ
ဆရာမေလးရဲ.ဆံပင္ေလးေတြက တဖတ္ဖတ္ခါေနတာကို ကားေမာင္းရင္းက်ေနာ္ ေစြေစာင္းေစာင္းခိုးခိုးႀကည့္ေနမိတယ္။ ဆင္စြယ္ေရာင္ရွပ္လက္စကေလးေအာက္က ႏို႔ႏွစ္ေရာင္လက္ေမာင္း
ေလးကေခ်ာမြတ္ေနဟန္နဲ႔ တေျဖးေျဖးသြယ္ဆင္းလာပီး အႏုပညာဆန္လြန္းတဲ့လက္ေခ်ာင္းရွည္သြယ္သြယ္ေလးေတြဆီမွာအဆံုးသတ္သြားတယ္။ ခံုကိုမမွီတြယ္ပဲခါးမတ္မတ္ဟန္နဲ႔ထိုင္ရင္း
မတုန္မလႈပ္ဟန္နဲ႔အျပင္ကိုေငးေနေတာ့ ေဘးတိုက္ျမင္ေနရတဲ့ သူ႔ခါးက်င္က်င္ေလးနဲ႔ အိုးကားကားေလးက ရိုဒင္ရဲ. ပန္းပုနတ္မိမယ္ေလးအလားေပါ့။ အဲ့လိုအႏုလံုပဋိလံု ေစ့ေစ့စပ္စပ္ခိုးႀကည့္
ေနတဲ့ က်ေနာ္ ဟိုက္! ကနဲျဖစ္သြားတယ္။
ဆတ္ကနဲလွည့္လာပီး က်ေနာ့္ကို စိုက္ႀကည့္လာတာကိုးဗ်။
က်ေနာ္ရင္ထဲမွာေတာင္ထိတ္သြားတယ္။ ဗန္ဒါေစ့ လိုခပ္လွလွသူ႔မ်က္လံုးေတြက အႀကည့္ခံရတဲ့သူကို ရင္ဘတ္ထဲ ေရခဲစိမ္ထားတဲ့ဓားေျမွာင္နဲ႔ေဆာင့္ထိုးလိုက္သလိုႀကီးဗ်။ စူးရွရွႏိုင္လြန္းလိုက္တာ။
စီးကရက္ပါသလား!!
မတိုးမက်ယ္(ဒါေပမယ့္)ႀသဇာလႊမ္းတဲ့အသံနဲ႔ က်ေနာ့္ကိုေမးဆတ္ျပပီးလွမ္းေမးေတာ့ သူမ အေရွ.က ဒက္ရွ္ဘုတ္ကို က်ေနာ္လက္ညွိဳးထိုးျပလိုက္တယ္။ စီးကရက္ဗူးနဲ႔မီးျခစ္ကိုထုတ္ယူပီးႏႈတ္
ခမ္းေကာ့ေကာ့ေကြးေကြးေလးမွာတပ္လွ်က္မီးျငွိပီး ဖြာရိႈက္ေနတယ္။ က်ေနာ္ေျပာဖူးသလိုပဲ..ဒီပန္းခ်ီဆရာမေလး စီးကရက္ဖြာတာေတာ္ေတာ္ႀကည့္ေကာင္းတယ္ဗ်။ အမယ္..တခါတခါဆိုဖြာ
ရင္းမ်က္ေတာင္ေကာ့ေကာ့ေလးေတြစင္း ပီးဇိမ္ခံေနလိုက္ေသးတယ္။
...... ....... .......
...... ....... .......
...... ....... .......
ဧရာ၀တီျမစ္ကမ္းေဘးအတိုင္း စစ္ကိုင္းဖက္ကိုေမာင္းလာရင္း ရြာကေလးေတြကိုျဖတ္ေက်ာ္လာခဲ့တယ္။
ခိုေတာင္ဆိုတဲ့ရြာကေလးကိုျဖတ္လာရင္း ဓမၼာရံုကုန္းအတက္နား မုန္႔တီဆိုင္တန္းေတြအစြန္က မညိဳတင္ ခိုေတာင္မုန္႔တီဆိုတဲ့ ဆိုင္အေရွ.ေရာက္ေတာ့က်ေနာ္ကားကိုထိုးရပ္လိုက္တယ္။
ဗိုက္ဆာလာပီဗ်။ ပီးေတာ့တစ္ႏွစ္ေနမွတစ္ခါဒီအခ်ိန္ေလးပဲေရာက္တံုးေရာက္ခိုက္ စားရတာမို႔က်ေနာ္တြယ္လိုက္ဦးမယ္။ ကားရပ္လိုက္ေတာ့ ပန္းခ်ီဆရာမေလး က်ေနာ့္ကိုဘာလုပ္မလို႔လဲဆို
တဲ့ဟန္နဲ႔ မ်က္ခံုးပင့္ပီးအမူအရာနဲ႔ေမးလာတယ္။
ဗိုက္ဆာလို႔မုန္႔တီစားမလို႔ ... စားမလား? ပို႔ေမာ္ဒန္ ခိုေတာင္မုန္႔တီေလ ..
.... ..... .....
အင္းမလုပ္အဲမလုပ္အူေႀကာင္ေႀကာင္နဲ႔စိုက္ႀကည့္ေနျပန္ေတာ့ စိတ္မရွည္ႏိုင္တဲ့က်ေနာ္ကားေပၚကဆင္းပီး မုန္႔တီဆိုင္ထဲလွမ္း၀င္လိုက္တယ္။
မုန္႔တီ၂ပြဲဗ်ိဳ. အသားဖတ္မ်ားမ်ားလုပ္ေပးပါ..
ဆိုပီးလွမ္းေျပာလိုက္ေတာ့ ဆိုင္ရွင္ မညိဳတင္က ... ဖိုးတရုတ္ေလး ဆိုပီး၀မ္းသာအားရႏႈတ္ဆက္တယ္။ က်ေနာ္ႏွစ္တိုင္း ေအပရယ္လဆိုဒီဆိုင္ကိုလာေနက်မို႔ မွတ္မိေနတယ္ဗ်။
(အဟီး
ခိုေတာင္ကမညိဳတင္ အင္တာနက္ေတာ့ မသံုးတတ္ေလာက္ပါဘူးေနာ္)အ၀ါေရာင္ဆီခ်က္မ်ားမ်ား၊အသားဖတ္ႏိႈင္းခ်င္းနဲ႔ခိုေတာင္ မုန္႔တီ၂ပြဲရလာေတာ့ ဗိုက္ဆာေနတဲ့က်ေနာ္ ခပ္ျမန္ျမန္ေလး မုန္ညွင္းစိမ္းအခ်ဥ္ထည့္ပီးတြယ္ပလိုက္တာဗိုက္ကားသြားပီ။
က်န္တဲ့မုန္႔တီ တစ္ပြဲကိုကားေပၚက ေက်းဇူးရွင္ေလးအတြက္ဆိုပီး ပန္းကန္လိုက္မ ပီးယူသြားေပးလိုက္တယ္။ ဘယ္နည္းနဲ႔မဆို ဒင္းလည္းဗိုက္ဆာေနေလာက္ပီဆိုတာေသခ်ာတယ္ဗ်။
ေရာ့ ...အင့္!
ဆိုပီးျပဴတင္းေပါက္ကေန မုန္႔တီပန္းကန္ကို ထိုးေပးလိုက္ေတာ့ လွမ္းမယူပဲ ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းကို သြားျဖဴျဖဴေလးေတြနဲ႔ကိုက္ပီး ေမာ့ႀကည့္လာတယ္။ ဘာျဖစ္ျပန္ပီလဲမသိဘူး မသာမကေလး..
ေသာက္ႀကီးက်ယ္ျပန္တာလား။
ယူေလဗ်ာ.. ဗိုက္မဆာဘူးလား ... မုန္႔တီမႀကိဳက္ဘူးလား
.... ..... .....
ေျပာရင္းစိတ္တိုသလိုျဖစ္လာတယ္။ ႏႈတ္ခမ္းရဲရဲေလးက တလႈပ္လႈပ္တရြရြျဖစ္ေနတာကလႊဲ လို႔ဘာမွလည္းျပန္မေျပာဘူး။ မုန္႔တီပန္းကန္ထိုးေပးေနတဲ့ က်ေနာ့္မွာသာမတ္တပ္ႀကီးနဲ႔အူေႀကာင္
ေႀကာင္ျဖစ္ေနတာဗ်။ စိတ္တိုပီးပန္းကန္ကိုင္ထားတဲ့ က်ေနာ့္လက္ကိုျပန္ရုတ္ လိုက္ရင္းနဲ႔မွ ကားတံခါးေဘာင္ေပၚတင္ထားတဲ့သူ႔ဘယ္ဖက္ လက္ေကာက္၀တ္ကို သတိထားလိုက္မိတယ္။
ေဟာဗ်ာ! ေယာင္ကိုင္းေနပီဗ်။ ဟိုေနရာမွာျပဳတ္က်ေတာ့ လက္ေထာက္မိခဲ့တာေနမွာ။ သေဘာေပါက္ပီ.. လက္ကပန္းကန္ေတာင္ကိုင္လို႔မရေတာ့ေလာက္ေအာင္ျဖစ္ေနပီ။ ေျခေထာက္ပဲျဖစ္
သလားလို႔ ခုလက္ပါေထာက္ပီး နာေနတာကိုး။ အင္း..ခက္ေတာ့ခက္ေနပါပီေလ။ ဒင္းဗိုက္ေတာ့ ဆာကိုဆာေနေလာက္ပီ။ ခုလိုမထံုတက္ေသးလုပ္တာကိုစပ္ျမင္ကပ္ေပမယ့္ သနားလည္းသနားေနမိတယ္။
ဟ!
ဆိုပီးရုတ္တရက္ က်ေနာ္သူ႔ကို ခြံ.ေကၽြးလိုက္တယ္။ အမယ္.. မသာမေလးဆတ္ကနဲလွမ္းဟပ္တယ္ဗ်။ ဟန္ကိုမေဆာင္ႏိုင္ရွာေတာ့ဘူး။ လန္႔ေတာင္လန္႔တယ္။ သူ႔မ်က္နာေပၚ ဖံုးေနတဲ့ဆံပင္
ေလးေတြကို ေကာင္းေနတဲ့ညာဖက္လက္နဲ႔သပ္ဖယ္ရင္း က်ေနာ္ခြံ.ေကၽြးတာကို တရွလြတ္ရွလြတ္နဲ႔စားေနတာဗ်။ က်ေနာ္ရယ္လည္းရယ္ခ်င္လာတယ္။ ဘယ္လိုဟာေလးလဲမသိပါဘူး။
အေႀကာတင္းတဲ့ အမ်ိဳးသမီးကေန ဗိုက္ဆာေနတဲ့ေကာင္မေလးျဖစ္သြားျပန္ပီ။ သူ႔ကိုခြံ.ေပးေနရင္း ပတ္၀န္းက်င္ကိုအကဲခတ္လိုက္ေတာ့ ဟာ! မုန္႔တီဆိုင္တန္းေတြမွာ မုန္႔စားေနတဲ့ လူေတြက
ျပံဳးစိစိနဲ႔ ၀ိုင္းႀကည့္ေနႀကတယ္ဗ်ိဳ.။ က်ေနာ္လည္းလုပ္တံုးက လုပ္မိပီး ခုမွရွက္လို႔နားရြက္ေတြေတာင္ပူတက္လာတယ္ဟီး။ မုန္႔တီပန္းကန္ အႀကီးႀကီး ထဲကမုန္႔တီေတြကလည္း ရွလြတ္ရွလြတ္
နဲ႔ျပိဳက္ကနဲကုန္သြားတာျမန္လို႔ေတာ္ေသးတယ္။
ဖိုးတရုတ္ေလး .. ေတာ္ေတာ္ခ်စ္ျပေနတာေပါ့ ..အဟိ
ဆိုပီး မုန္႔တီေရာင္းတဲ့ မညိဳတင္က ေနာက္ေတာ့ က်ေနာ္လည္းေခ်ာ္လွဲေရာထိုင္ ဟီးဟီးဆိုပီးရယ္ျပေနမိတယ္။
ေကာင္မေလးက အေခ်ာစားေလးပဲ .. မိတ္ဆက္ေပးဦးေလ အမကို
ျမင္တဲ့အတိုင္းပဲ ..စိတ္ေကာက္ေနလို႔ ေအာက္ေတာင္မဆင္းဘူး ... ေနာက္ေန႔လာမွထပ္ေခၚလာမယ္ အမ..
အဲ့လိုေတြအသားယူပီးေလွ်ာက္ေျပာရင္းက်ေနာ္ေပ်ာ္ေနမိတယ္။ မုန္႔တီဖိုးပိုက္ဆံရွင္း၊ ေရသန္႔ဗူးေသးေသးေလး၂ဗူး၀ယ္ပီး အမ မညိဳတင္ကိုႏႈတ္ဆက္ပီး ကားေပၚတက္၊ ဟိုအမ်ိဳးသမီးကိုေရ
တစ္ဗူးပစ္ေပးရင္း ေမာင္းထြက္လာခဲ့တယ္။
ဘုရားေရ!
က်ေနာ့္စိတ္ထဲႀကည္ႏူးေနတာလား။ ရင္ဘတ္ထဲမွာ တလွပ္လွပ္နဲ႔ တစ္ဆယ့္ေျခာက္ႏွစ္အရြယ္ေကာင္ေပါက္စေလးအတိုင္းပဲ။
Comments
Post a Comment