ကၽြန္ေတာ့ သူနာျပဳဆရာမေလး ၃၂
အဲ့ဒီေန.မနက္ကခါတိုင္းေန.ေတြလိုပါပဲဗ်ာ.. နိမိတ္မေကာင္းတာဆိုလို.မနက္ခင္းေစာေစာႀကီး အိမ္ေခါင္းရင္းက က်ီးျပိဳသံေတြဆူဆူညံညံေႀကာင့္ႏိုးလာတာတစ္ခုပဲ။
ေႏြရာသီကုန္လို.မိုးေတာင္၀င္စျပဳလာပီဗ်။ ခပ္အံု.မိႈင္းမႈိင္းေနမသာတဲ့ေန.ေတြႀကံဳလာရေပမယ့္ မိုးနည္းတဲ့ေဒသမို.မိုးရြာတဲ့ေန.ေတာ့မႀကံဳရေသးဘူး။ ဘာလိုလိုနဲ.က်ေနာ္ဒီျမိဳ.ကိုေရာက္ေနတာ
ေတာ္ေတာ္ႀကာလာပါေပါ့လား။ ေရာက္စကမုန္းစရာေကာင္းတဲ့ျမိဳ.ႀကီးဟာခုေတာ့ ကိုယ့္အိမ္ကိုယ့္ယာလိုအေျခက်စေတာင္ျပဳလာပီ။ ခင္မင္တတ္တဲ့ကာတြန္းဆရာေတြနဲ.လည္းတဟားဟားနဲ.အဖြဲ.
က်တတ္လာသလို၊ဆံပင္ရွည္ညွင္းသိုးသိုး ႏႈတ္ခမ္းေမႊးရွည္ေတြနဲ. ေခတ္ေပၚကဗ်ာဆရာေတြနဲ.လည္းအလြမ္းသင့္သင့္ ဖြဲ.စည္း(ရွပ္ကီခ်တာကိုဖြဲ.စည္းတယ္လို.သူတို.ေျပာေလ့ရွိတယ္)မိတဲ့ညေန
ခင္းေတြမ်ားလာတယ္။ ပီးေတာ့ က်ေနာ့္မွာတစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳးစီခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္ရွိေနပီေလ။ တစ္ေယာက္က ႀကင္နာတတ္တဲ့ ျဖဴျဖဴႏုႏု နာ့စ္မပိစိေကြးေလး..အျမဲခ်ိဳျပံဳးေန
တတ္ပီး လူနာေတြခ်စ္တဲ့သူနာျပဳဆရာမေလးေပါ့။ ေနာက္တစ္ေယာက္က အေနတည္တယ္လို.ထင္ရေပမယ့္..အင္မတန္မေနာျဖဴပီး က်ေနာ္အႏိုင္က်င့္သမွ်ေခါင္းငံု.ခံတတ္တဲ့ ဆရာ၀န္မေလးေပါ့။
အိပ္ယာကႏိုးလာတာနဲ.မ်က္နာသစ္သြားတိုက္ပီး ေရမခ်ိဳးေသးပဲနဲ.ျခံထဲဆင္းပီး အရိပ္လက္သီးထိုးက်င့္ေနလိုက္ေသးတယ္။ ရာသီဥတုကေအးစိမ့္စိမ့္ျဖစ္ေနေတာ့ေခၽြးနည္းနည္းထြက္မွ
ေရခ်ိဳးမယ္ဆိုပီးေပါ့။ ပီးမွေရတ၀ုန္း၀ုန္းေလာင္းခ်ိဳးပလိုက္ပီး အ၀တ္အစားလဲ၊မီးဖိုေခ်ာင္ဖက္မနက္စာ စားဖို.၀င္လာေတာ့ ပံု.ပံု.ကမနက္စာအတြက္ ထမင္းႀကမ္းနဲ.ပဲျပဳတ္ကို က်ေနာ့္အႀကိဳက္
နႏြင္းစိုစိုဆီစိုစိုနဲ.၀ါ၀ါေလးျဖစ္ေအာင္ မီးဖိုေပၚမွာ ေႀကာ္ေနတံုး။ ႏွပ္ထားတဲ့ေကာ္ဖီခ်ိဳင့္ထဲက ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ေလာက္ ငွဲ.ပီးတစ္စိမ့္စိမ့္ေသာက္ရင္း စီးကရက္တစ္လိပ္ေလာက္ထုတ္ဖြာေနရင္း
ထမင္းေႀကာ္ကိုေစာင့္ေနလိုက္တယ္။ ထမင္းေႀကာ္ပန္းကန္ကိုက်ေနာ့္ေရွ.ကိုလာခ်ေပးရင္း က်ေနာ့္လက္ထဲကစီးကရက္ကိုဖ်တ္ကနဲလုပီးလႊင့္ပစ္လိုက္တယ္။
ေမာင္ေနာ္.. စာမတတ္ေပမတတ္လည္းမဟုတ္ပဲနဲ.ေနာ့္.. ပံု.ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ.မုဆိုးမ မျဖစ္ခ်င္ဘူး.. က်န္းမာေရးထိခိုက္မယ္လို.ေျပာရတာလွ်ာတိုေတာ့မယ္.. ဆိုပီးေဟာက္တယ္။
ေအးပါ.. ဆရာ၀န္မေလးရာ.. က်ဳပ္ကခင္ဗ်ားလူနာမဟုတ္ဘူးဆိုတာေလးေတာ့ သတိထားပါ.. လို.ျပန္ေျပာရင္းထမင္းေႀကာ္ပန္းကန္ကိုဆြဲယူပီးစားေနမိတယ္။
ႀကက္သြန္နီေတြကိုအကြင္းလိုက္လွီးထားပီးသံပုရာညွစ္ထားတဲ့အခ်ဥ္ပန္းကန္ကို က်ေနာ့္ဖက္တိုးေပးရင္း ပံု.ပံု.ပါ၀င္ထိုင္ပီး ထမင္းေႀကာ္၀င္စားတယ္။
ေမာင္..ခုမနက္ေဆးရံုမသြားခင္ျမိဳ.ထဲအရင္သြားရေအာင္ကြာ..
အြင္း!! ဘာလုပ္ဖို.
ေမာင့္အတြက္ ဂစ္တာတစ္လက္ေလာက္လိုက္၀ယ္ေပးခ်င္တယ္.. ဒီေန.ညက်ရင္ ပံု.ကိုလက္စြမ္းျပပီးတီးျပေလ..ဘယ္လိုလဲ
ဟ..ဟ..တီးျပမယ္..တီးခကဘာရမွာလဲဗ်!! (ဘာမွျပန္မေျပာပဲ ျပံဳးစစနဲ. အသံတိတ္ပါးစပ္ကေလး လႈပ္ျပတယ္.. ဟို..ဟာ.. တဲ့)
က်ေနာ္တို.၂ေယာက္အိမ္ကထြက္လာပီးျမိဳ.ထဲဖက္အရင္သြားလိုက္ႀကတယ္။
ဂစ္တာေရာင္းတဲ့စတိုးဆိုင္ထဲ၀င္ပီး ဟိုေရြးဒီေရြးလုပ္၊ ခုံတစ္လံုးေပၚထိုင္ရင္းေရြးထားတဲ့ ဂစ္တာကို စမ္းပီးခပ္ႀကမ္းႀကမ္းေလွ်ာက္တီးေနလိုက္တယ္။ ေဘးနားမွာလက္ကေလးပိုက္ပီးေငးေနတဲ့
က်ေနာ့္ဆရာ၀န္မေလးက အံ့ႀသသေဘာက်ေနတဲ့ဟန္ေလးနဲ.လက္ကြက္ျပားေပၚေျပးလႊားေနတဲ့ က်ေနာ့္လက္ေခ်ာင္းေတြကိုႀကည့္ေနတယ္။ ဂစ္တာဆိုင္ပိုင္ရွင္ အကိုႀကီးကလည္းေဘးနားမွာ
လာေငးရင္း..ဟ..ဆရာႀကီးပါလားဗ်.. ဂစ္တာကိုပီယာႏိုသံေတြလိုသံစံုထြက္ေအာင္တီးေနပါလား ဆိုပီးလက္ခုတ္တီးပီးအားေပးေနေတာ့ က်ေနာ့္မွာမေနတတ္မထိုင္တတ္ျဖစ္ပီးတီးေနတာရပ္
လိုက္တယ္။ ဂစ္တာဖိုးပိုက္ဆံေခ်ေတာ့ ဆိုင္ရွင္အကိုႀကီးကေစ်းေတြဘာေတြေလွ်ာ့ေပးလိုက္ေသးတယ္။ ပံု.ပံု.နဲ.က်ေနာ္ဂစ္တာဆိုင္အျပင္ဖက္ကိုထြက္လာေတာ့... သူကက်ေနာ့္လက္ေမာင္း
တစ္ဖက္ကိုမွီတြယ္ထားရင္း..
ပံု.ေတာ့ဒီညမအိပ္ဘူးဆရာ..ေဆးရံုကလည္းဂ်ဴတီေစာေစာထြက္လာမယ္..အားရပါးရကိုေမာင့္ဂစ္တာသံေတြနားေထာင္ပလိုက္မယ္ဆိုပီး ေပ်ာ္ေနေရာဗ်..
ဆိုင္ေရွ.ပလက္ေဖာင္းနားမွာေထာင္ထားခဲ့တဲ့ စက္ဘီးနားေရာက္ေတာ့ က်ေနာ့္လက္တစ္ကမ္းေလာက္မွာ လူရိပ္ေတြ.လို.ပံု.ပံု.နဲ.ရယ္ေမာေနရာကေန ဖ်တ္ကနဲေမာ့ႀကည့္မိလိုက္တယ္။
အ..နီ..က...ေလး!!
...... ..... ...... ...... ....... ....... ........ .......... ......... .........
...... ..... ...... ...... ....... ....... ........ .......... ......... .........
ႏြမ္းလ်လ်မ်က္နာေလးနဲ.ညဖက္ဂ်ဴတီကျပန္လာတဲ့က်ေနာ့္သူနာျပဳဆရာမေလးပါလားကြယ္။ ယူနီေဖာင္းေတာင္၀တ္ထားလွ်က္ကေလး။ ပိုက္ကြန္အနက္ကေလးနဲ.ဆံပင္ေတြကိုထံုးထားတဲ့
ထမီနီနီ၊ခါးတိုအင္းက်ီအျဖဴေရာင္ေလးနဲ.က်ေနာ့္ အသက္ဗူးကေလး။ ရုတ္တရက္အနီးကပ္ျမင္လိုက္ေတာ့ ဘာမွန္းသတိထားမိဟန္မတူဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူခ်စ္တဲ့က်ေနာ္၊သူယံုႀကည္ကိုးစားရ
တဲ့က်ေနာ့္ကို မိန္းမတစ္ေယာက္နဲ.လက္ခ်င္းခ်ိတ္ပီး ရယ္ေမာေပ်ာ္ရႊင္ေနတာကို မထင္မွတ္ပဲျမင္လိုက္ရေတာ့ ေဆာက္တည္ရာမရျဖစ္သြားရွာတယ္ေနမွာ။ ညာလက္နဲ.ဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့သူ.
ႀကိမ္ျခင္းေလးလက္ထဲကလႊတ္က်သြားရွာတယ္။ ပလက္ေဖာင္းေပၚလႊင့္စင္သြားတဲ့ ျခင္းထဲကပစၥည္းေလးေတြကိုလိုက္မေကာက္ပဲ ေႀကာင္ေတာင္ေတာင္ေလးမွင္တက္ေနရွာတယ္။
ဟယ္!! က်ကုန္ပါပီဆိုပီး ပံု.ပံု.က က်ေနာ့္လက္ေမာင္းကိုကိုင္ထားရာကေန ပလက္ေဖာင္းေပၚကပစၥည္းေတြကိုခ်က္ခ်င္း ထိုင္ခ်ပီးလိုက္ေကာက္ေပးေနတဲ့အထိ အနီေလးက်ေနာ့္
မ်က္နာကိုေတြေတြေလးေငးေနတံုးပဲ။ ေက်ာက္ဆစ္ရုပ္ကေလးလို တုတ္တုတ္မလႈပ္ပဲရပ္ေနရွာတယ္။ ႀကည့္ေနတဲ့မ်က္၀န္းေလးက အေရာင္ေတြအမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာင္းလို.ဗ်ာ။ က်ေနာ့္ရင္ဘတ္ထဲမွာ
လည္းမုန္တိုင္းထန္လာပီ။ က်ေနာ္ဘာလုပ္ရေတာ့မလဲဗ်ာ။ ေျပာႀကပါဦး...
နားမလည္ႏိုင္တဲ့ မ်က္၀န္း
နားလည္သြားတဲ့မ်က္၀န္း
နာက်ဥ္သြားတဲ့မ်က္၀န္း
ဆံုးရွံဳးရပီဆိုတဲ့ယူႀကံဳးမရတဲ့မ်က္၀န္း
အားတင္းလိုက္တဲ့မ်က္၀န္း
စကၠန္.ပိုင္းေလးအတြင္းအဆင့္အဆင့္ေျပာင္းလဲသြားတဲ့ အနီ.မ်က္လံုး၀ိုင္းစက္စက္ကေလးေတြကိုက်ေနာ္အနီးကပ္ျမင္ေနရတယ္။ ေမာင္!! ေကာက္ကူေပးဦး..ဆိုပီး ပံု.ပံု.ကထိုင္ေနရာကေနေမာ့ ပီးေအာ္လာမွအနီေကာက်ေနာ္ပါသတိ၀င္လာပီး ျပန္.က်ဲေနတဲ့ပစၥည္းေတြကိုလိုက္ေကာက္ေနမိတယ္။ ဟင္းခ်က္ဖို.က်ေနာ္၀ယ္ဖို.မွာထားတဲ့အသီးအရြက္ေတြ၊
တရုတ္မဆလာအထုပ္ကေလးေတြ၊ထမင္းစားပီးတိုင္းအခ်ိဳတဲ တဲ့အခါက်ေနာ္ႀကိဳက္တတ္တဲ့ ကေရကရာမုန္.ထုတ္ကေလးေတာင္ပါ ပါေသးလားဗ်ာ။ ရင္ဘတ္ထဲမွာစူးကနဲက်ဥ္တက္လာတဲ့အ
ထိစိတ္ထိခိုက္သြားတယ္။ ပစၥည္းေတြကိုေကာက္ေနတဲ့ အနီ.လက္ေခ်ာင္းျဖဴသြယ္သြယ္ေလးေတြကတဆတ္ဆတ္တုန္ခါေနရွာတယ္ဆိုတာက်ေနာ္ျမင္ေနရတယ္။
ညီမေလး နီနီခ်ိဳ.. ဂ်ဴတီျပန္တာလားဟ!!
ဟုတ္ကဲ့ မမ!!
ဒါမမ ရဲ.ဟိုဒင္းေလ..သိလားခစ္ခစ္.. ဂစ္တာတီးတအားေတာ္တယ္လို.နာမည္ႀကီးလြန္းလို.ဂစ္တာလာ၀ယ္ေပးတာ..ဒီညမမ အိမ္မွာစတိတ္ရွိဳးရွိမယ္.. လာႀကည့္ပါလား..
မမ ရဲ.အကိုႀကီးက လူေခ်ာႀကီးပါလားရွင့္ (အနီေလးဟာ အရြယ္နဲ.မလိုက္ေအာင္ဟန္ေဆာင္တတ္ပါလားဗ်ာ..ဘာမွမျဖစ္သလိုလုပ္ေနျပန္ပီ)
မုန္.ေကၽြးမယ္ကြာ... ညီမေလးကို..ခစ္ခစ္..
သူတို.၂ေယာက္စကားေတြအဆက္မျပတ္ေျပာေနတဲ့ႀကားထဲမွာ ေဆာက္တည္ရာမရ တုန္လႈပ္စြာနဲ.က်ေနာ္ရပ္ေနရတာ တစ္ကမၻာေလာက္ေတာင္ႀကာေနသလိုပဲဗ်ာ။ တတ္ႏိုင္ရင္ဖတ္ကနဲရပ္
ေနတဲ့ေနရာမွာကိုယ္ေပ်ာက္သြားခ်င္တယ္။ ေနာက္ဆံုးႏႈတ္ဆက္ပီးေတာ့ က်ေနာ့္ကို မသိမသာတစ္ခ်က္ေလာက္ အနီေလးလွမ္းႀကည့္တယ္၊ႀကည့္ရင္းနဲ. ႏႈတ္ခမ္းပါးပါးေလးကိုတြန္.ေကြးေကြး
ေလးလွစ္ကနဲမဲ့ပီး ပံု.ပံု.ကို သြားေတာ့မယ္ မမေရ.. အိမ္မွာခ်က္ျပဳတ္မယ့္လူမရွိဘူး ညီမေလးကတစ္ေယာက္ထဲလို.ေျပာရင္းလွည့္ထြက္သြားရွာတယ္။
ပံု.ပံု.ကိုေဆးရံုေရွ.မွာခ်ပီးတာနဲ.က်ေနာ္ဂစ္တာကိုလက္တစ္ဖက္ကကိုင္ထားရင္း အနီေလးရဲ.အိမ္ဖက္ကို စက္ဘီးအရွိန္ျပင္းျပင္းနင္းထြက္လာခဲ့မိတယ္။
ရင္ဘတ္ထဲမွာဗေလာင္ဆူေနပီဗ်ာ။ အနီ.အေႀကာင္းက်ေနာ္အသိဆံုး။အင္မတန္ စိတ္ႀကီးတဲ့ေကာင္မေလး.. က်ေနာ့္ကိုမုန္းပီဆိုတာ က်ေနာ္အလိုလိုသိေနတယ္။ ဘယ္နည္းနဲ.မွက်ေနာ္အသည္းေပါက္ေအာက္ခ်စ္ရတဲ့က်ေနာ့္ သူနာျပဳဆရာမေလးကိုအဆံုးရွံဳးမခံႏိုင္ဘူးဗ်ာ။
ေႏြရာသီကုန္လို.မိုးေတာင္၀င္စျပဳလာပီဗ်။ ခပ္အံု.မိႈင္းမႈိင္းေနမသာတဲ့ေန.ေတြႀကံဳလာရေပမယ့္ မိုးနည္းတဲ့ေဒသမို.မိုးရြာတဲ့ေန.ေတာ့မႀကံဳရေသးဘူး။ ဘာလိုလိုနဲ.က်ေနာ္ဒီျမိဳ.ကိုေရာက္ေနတာ
ေတာ္ေတာ္ႀကာလာပါေပါ့လား။ ေရာက္စကမုန္းစရာေကာင္းတဲ့ျမိဳ.ႀကီးဟာခုေတာ့ ကိုယ့္အိမ္ကိုယ့္ယာလိုအေျခက်စေတာင္ျပဳလာပီ။ ခင္မင္တတ္တဲ့ကာတြန္းဆရာေတြနဲ.လည္းတဟားဟားနဲ.အဖြဲ.
က်တတ္လာသလို၊ဆံပင္ရွည္ညွင္းသိုးသိုး ႏႈတ္ခမ္းေမႊးရွည္ေတြနဲ. ေခတ္ေပၚကဗ်ာဆရာေတြနဲ.လည္းအလြမ္းသင့္သင့္ ဖြဲ.စည္း(ရွပ္ကီခ်တာကိုဖြဲ.စည္းတယ္လို.သူတို.ေျပာေလ့ရွိတယ္)မိတဲ့ညေန
ခင္းေတြမ်ားလာတယ္။ ပီးေတာ့ က်ေနာ့္မွာတစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳးစီခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္ရွိေနပီေလ။ တစ္ေယာက္က ႀကင္နာတတ္တဲ့ ျဖဴျဖဴႏုႏု နာ့စ္မပိစိေကြးေလး..အျမဲခ်ိဳျပံဳးေန
တတ္ပီး လူနာေတြခ်စ္တဲ့သူနာျပဳဆရာမေလးေပါ့။ ေနာက္တစ္ေယာက္က အေနတည္တယ္လို.ထင္ရေပမယ့္..အင္မတန္မေနာျဖဴပီး က်ေနာ္အႏိုင္က်င့္သမွ်ေခါင္းငံု.ခံတတ္တဲ့ ဆရာ၀န္မေလးေပါ့။
အိပ္ယာကႏိုးလာတာနဲ.မ်က္နာသစ္သြားတိုက္ပီး ေရမခ်ိဳးေသးပဲနဲ.ျခံထဲဆင္းပီး အရိပ္လက္သီးထိုးက်င့္ေနလိုက္ေသးတယ္။ ရာသီဥတုကေအးစိမ့္စိမ့္ျဖစ္ေနေတာ့ေခၽြးနည္းနည္းထြက္မွ
ေရခ်ိဳးမယ္ဆိုပီးေပါ့။ ပီးမွေရတ၀ုန္း၀ုန္းေလာင္းခ်ိဳးပလိုက္ပီး အ၀တ္အစားလဲ၊မီးဖိုေခ်ာင္ဖက္မနက္စာ စားဖို.၀င္လာေတာ့ ပံု.ပံု.ကမနက္စာအတြက္ ထမင္းႀကမ္းနဲ.ပဲျပဳတ္ကို က်ေနာ့္အႀကိဳက္
နႏြင္းစိုစိုဆီစိုစိုနဲ.၀ါ၀ါေလးျဖစ္ေအာင္ မီးဖိုေပၚမွာ ေႀကာ္ေနတံုး။ ႏွပ္ထားတဲ့ေကာ္ဖီခ်ိဳင့္ထဲက ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ေလာက္ ငွဲ.ပီးတစ္စိမ့္စိမ့္ေသာက္ရင္း စီးကရက္တစ္လိပ္ေလာက္ထုတ္ဖြာေနရင္း
ထမင္းေႀကာ္ကိုေစာင့္ေနလိုက္တယ္။ ထမင္းေႀကာ္ပန္းကန္ကိုက်ေနာ့္ေရွ.ကိုလာခ်ေပးရင္း က်ေနာ့္လက္ထဲကစီးကရက္ကိုဖ်တ္ကနဲလုပီးလႊင့္ပစ္လိုက္တယ္။
ေမာင္ေနာ္.. စာမတတ္ေပမတတ္လည္းမဟုတ္ပဲနဲ.ေနာ့္.. ပံု.ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ.မုဆိုးမ မျဖစ္ခ်င္ဘူး.. က်န္းမာေရးထိခိုက္မယ္လို.ေျပာရတာလွ်ာတိုေတာ့မယ္.. ဆိုပီးေဟာက္တယ္။
ေအးပါ.. ဆရာ၀န္မေလးရာ.. က်ဳပ္ကခင္ဗ်ားလူနာမဟုတ္ဘူးဆိုတာေလးေတာ့ သတိထားပါ.. လို.ျပန္ေျပာရင္းထမင္းေႀကာ္ပန္းကန္ကိုဆြဲယူပီးစားေနမိတယ္။
ႀကက္သြန္နီေတြကိုအကြင္းလိုက္လွီးထားပီးသံပုရာညွစ္ထားတဲ့အခ်ဥ္ပန္းကန္ကို က်ေနာ့္ဖက္တိုးေပးရင္း ပံု.ပံု.ပါ၀င္ထိုင္ပီး ထမင္းေႀကာ္၀င္စားတယ္။
ေမာင္..ခုမနက္ေဆးရံုမသြားခင္ျမိဳ.ထဲအရင္သြားရေအာင္ကြာ..
အြင္း!! ဘာလုပ္ဖို.
ေမာင့္အတြက္ ဂစ္တာတစ္လက္ေလာက္လိုက္၀ယ္ေပးခ်င္တယ္.. ဒီေန.ညက်ရင္ ပံု.ကိုလက္စြမ္းျပပီးတီးျပေလ..ဘယ္လိုလဲ
ဟ..ဟ..တီးျပမယ္..တီးခကဘာရမွာလဲဗ်!! (ဘာမွျပန္မေျပာပဲ ျပံဳးစစနဲ. အသံတိတ္ပါးစပ္ကေလး လႈပ္ျပတယ္.. ဟို..ဟာ.. တဲ့)
က်ေနာ္တို.၂ေယာက္အိမ္ကထြက္လာပီးျမိဳ.ထဲဖက္အရင္သြားလိုက္ႀကတယ္။
ဂစ္တာေရာင္းတဲ့စတိုးဆိုင္ထဲ၀င္ပီး ဟိုေရြးဒီေရြးလုပ္၊ ခုံတစ္လံုးေပၚထိုင္ရင္းေရြးထားတဲ့ ဂစ္တာကို စမ္းပီးခပ္ႀကမ္းႀကမ္းေလွ်ာက္တီးေနလိုက္တယ္။ ေဘးနားမွာလက္ကေလးပိုက္ပီးေငးေနတဲ့
က်ေနာ့္ဆရာ၀န္မေလးက အံ့ႀသသေဘာက်ေနတဲ့ဟန္ေလးနဲ.လက္ကြက္ျပားေပၚေျပးလႊားေနတဲ့ က်ေနာ့္လက္ေခ်ာင္းေတြကိုႀကည့္ေနတယ္။ ဂစ္တာဆိုင္ပိုင္ရွင္ အကိုႀကီးကလည္းေဘးနားမွာ
လာေငးရင္း..ဟ..ဆရာႀကီးပါလားဗ်.. ဂစ္တာကိုပီယာႏိုသံေတြလိုသံစံုထြက္ေအာင္တီးေနပါလား ဆိုပီးလက္ခုတ္တီးပီးအားေပးေနေတာ့ က်ေနာ့္မွာမေနတတ္မထိုင္တတ္ျဖစ္ပီးတီးေနတာရပ္
လိုက္တယ္။ ဂစ္တာဖိုးပိုက္ဆံေခ်ေတာ့ ဆိုင္ရွင္အကိုႀကီးကေစ်းေတြဘာေတြေလွ်ာ့ေပးလိုက္ေသးတယ္။ ပံု.ပံု.နဲ.က်ေနာ္ဂစ္တာဆိုင္အျပင္ဖက္ကိုထြက္လာေတာ့... သူကက်ေနာ့္လက္ေမာင္း
တစ္ဖက္ကိုမွီတြယ္ထားရင္း..
ပံု.ေတာ့ဒီညမအိပ္ဘူးဆရာ..ေဆးရံုကလည္းဂ်ဴတီေစာေစာထြက္လာမယ္..အားရပါးရကိုေမာင့္ဂစ္တာသံေတြနားေထာင္ပလိုက္မယ္ဆိုပီး ေပ်ာ္ေနေရာဗ်..
ဆိုင္ေရွ.ပလက္ေဖာင္းနားမွာေထာင္ထားခဲ့တဲ့ စက္ဘီးနားေရာက္ေတာ့ က်ေနာ့္လက္တစ္ကမ္းေလာက္မွာ လူရိပ္ေတြ.လို.ပံု.ပံု.နဲ.ရယ္ေမာေနရာကေန ဖ်တ္ကနဲေမာ့ႀကည့္မိလိုက္တယ္။
အ..နီ..က...ေလး!!
...... ..... ...... ...... ....... ....... ........ .......... ......... .........
...... ..... ...... ...... ....... ....... ........ .......... ......... .........
ႏြမ္းလ်လ်မ်က္နာေလးနဲ.ညဖက္ဂ်ဴတီကျပန္လာတဲ့က်ေနာ့္သူနာျပဳဆရာမေလးပါလားကြယ္။ ယူနီေဖာင္းေတာင္၀တ္ထားလွ်က္ကေလး။ ပိုက္ကြန္အနက္ကေလးနဲ.ဆံပင္ေတြကိုထံုးထားတဲ့
ထမီနီနီ၊ခါးတိုအင္းက်ီအျဖဴေရာင္ေလးနဲ.က်ေနာ့္ အသက္ဗူးကေလး။ ရုတ္တရက္အနီးကပ္ျမင္လိုက္ေတာ့ ဘာမွန္းသတိထားမိဟန္မတူဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူခ်စ္တဲ့က်ေနာ္၊သူယံုႀကည္ကိုးစားရ
တဲ့က်ေနာ့္ကို မိန္းမတစ္ေယာက္နဲ.လက္ခ်င္းခ်ိတ္ပီး ရယ္ေမာေပ်ာ္ရႊင္ေနတာကို မထင္မွတ္ပဲျမင္လိုက္ရေတာ့ ေဆာက္တည္ရာမရျဖစ္သြားရွာတယ္ေနမွာ။ ညာလက္နဲ.ဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့သူ.
ႀကိမ္ျခင္းေလးလက္ထဲကလႊတ္က်သြားရွာတယ္။ ပလက္ေဖာင္းေပၚလႊင့္စင္သြားတဲ့ ျခင္းထဲကပစၥည္းေလးေတြကိုလိုက္မေကာက္ပဲ ေႀကာင္ေတာင္ေတာင္ေလးမွင္တက္ေနရွာတယ္။
ဟယ္!! က်ကုန္ပါပီဆိုပီး ပံု.ပံု.က က်ေနာ့္လက္ေမာင္းကိုကိုင္ထားရာကေန ပလက္ေဖာင္းေပၚကပစၥည္းေတြကိုခ်က္ခ်င္း ထိုင္ခ်ပီးလိုက္ေကာက္ေပးေနတဲ့အထိ အနီေလးက်ေနာ့္
မ်က္နာကိုေတြေတြေလးေငးေနတံုးပဲ။ ေက်ာက္ဆစ္ရုပ္ကေလးလို တုတ္တုတ္မလႈပ္ပဲရပ္ေနရွာတယ္။ ႀကည့္ေနတဲ့မ်က္၀န္းေလးက အေရာင္ေတြအမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာင္းလို.ဗ်ာ။ က်ေနာ့္ရင္ဘတ္ထဲမွာ
လည္းမုန္တိုင္းထန္လာပီ။ က်ေနာ္ဘာလုပ္ရေတာ့မလဲဗ်ာ။ ေျပာႀကပါဦး...
နားမလည္ႏိုင္တဲ့ မ်က္၀န္း
နားလည္သြားတဲ့မ်က္၀န္း
နာက်ဥ္သြားတဲ့မ်က္၀န္း
ဆံုးရွံဳးရပီဆိုတဲ့ယူႀကံဳးမရတဲ့မ်က္၀န္း
အားတင္းလိုက္တဲ့မ်က္၀န္း
စကၠန္.ပိုင္းေလးအတြင္းအဆင့္အဆင့္ေျပာင္းလဲသြားတဲ့ အနီ.မ်က္လံုး၀ိုင္းစက္စက္ကေလးေတြကိုက်ေနာ္အနီးကပ္ျမင္ေနရတယ္။ ေမာင္!! ေကာက္ကူေပးဦး..ဆိုပီး ပံု.ပံု.ကထိုင္ေနရာကေနေမာ့ ပီးေအာ္လာမွအနီေကာက်ေနာ္ပါသတိ၀င္လာပီး ျပန္.က်ဲေနတဲ့ပစၥည္းေတြကိုလိုက္ေကာက္ေနမိတယ္။ ဟင္းခ်က္ဖို.က်ေနာ္၀ယ္ဖို.မွာထားတဲ့အသီးအရြက္ေတြ၊
တရုတ္မဆလာအထုပ္ကေလးေတြ၊ထမင္းစားပီးတိုင္းအခ်ိဳတဲ တဲ့အခါက်ေနာ္ႀကိဳက္တတ္တဲ့ ကေရကရာမုန္.ထုတ္ကေလးေတာင္ပါ ပါေသးလားဗ်ာ။ ရင္ဘတ္ထဲမွာစူးကနဲက်ဥ္တက္လာတဲ့အ
ထိစိတ္ထိခိုက္သြားတယ္။ ပစၥည္းေတြကိုေကာက္ေနတဲ့ အနီ.လက္ေခ်ာင္းျဖဴသြယ္သြယ္ေလးေတြကတဆတ္ဆတ္တုန္ခါေနရွာတယ္ဆိုတာက်ေနာ္ျမင္ေနရတယ္။
ညီမေလး နီနီခ်ိဳ.. ဂ်ဴတီျပန္တာလားဟ!!
ဟုတ္ကဲ့ မမ!!
ဒါမမ ရဲ.ဟိုဒင္းေလ..သိလားခစ္ခစ္.. ဂစ္တာတီးတအားေတာ္တယ္လို.နာမည္ႀကီးလြန္းလို.ဂစ္တာလာ၀ယ္ေပးတာ..ဒီညမမ အိမ္မွာစတိတ္ရွိဳးရွိမယ္.. လာႀကည့္ပါလား..
မမ ရဲ.အကိုႀကီးက လူေခ်ာႀကီးပါလားရွင့္ (အနီေလးဟာ အရြယ္နဲ.မလိုက္ေအာင္ဟန္ေဆာင္တတ္ပါလားဗ်ာ..ဘာမွမျဖစ္သလိုလုပ္ေနျပန္ပီ)
မုန္.ေကၽြးမယ္ကြာ... ညီမေလးကို..ခစ္ခစ္..
သူတို.၂ေယာက္စကားေတြအဆက္မျပတ္ေျပာေနတဲ့ႀကားထဲမွာ ေဆာက္တည္ရာမရ တုန္လႈပ္စြာနဲ.က်ေနာ္ရပ္ေနရတာ တစ္ကမၻာေလာက္ေတာင္ႀကာေနသလိုပဲဗ်ာ။ တတ္ႏိုင္ရင္ဖတ္ကနဲရပ္
ေနတဲ့ေနရာမွာကိုယ္ေပ်ာက္သြားခ်င္တယ္။ ေနာက္ဆံုးႏႈတ္ဆက္ပီးေတာ့ က်ေနာ့္ကို မသိမသာတစ္ခ်က္ေလာက္ အနီေလးလွမ္းႀကည့္တယ္၊ႀကည့္ရင္းနဲ. ႏႈတ္ခမ္းပါးပါးေလးကိုတြန္.ေကြးေကြး
ေလးလွစ္ကနဲမဲ့ပီး ပံု.ပံု.ကို သြားေတာ့မယ္ မမေရ.. အိမ္မွာခ်က္ျပဳတ္မယ့္လူမရွိဘူး ညီမေလးကတစ္ေယာက္ထဲလို.ေျပာရင္းလွည့္ထြက္သြားရွာတယ္။
ပံု.ပံု.ကိုေဆးရံုေရွ.မွာခ်ပီးတာနဲ.က်ေနာ္ဂစ္တာကိုလက္တစ္ဖက္ကကိုင္ထားရင္း အနီေလးရဲ.အိမ္ဖက္ကို စက္ဘီးအရွိန္ျပင္းျပင္းနင္းထြက္လာခဲ့မိတယ္။
ရင္ဘတ္ထဲမွာဗေလာင္ဆူေနပီဗ်ာ။ အနီ.အေႀကာင္းက်ေနာ္အသိဆံုး။အင္မတန္ စိတ္ႀကီးတဲ့ေကာင္မေလး.. က်ေနာ့္ကိုမုန္းပီဆိုတာ က်ေနာ္အလိုလိုသိေနတယ္။ ဘယ္နည္းနဲ.မွက်ေနာ္အသည္းေပါက္ေအာက္ခ်စ္ရတဲ့က်ေနာ့္ သူနာျပဳဆရာမေလးကိုအဆံုးရွံဳးမခံႏိုင္ဘူးဗ်ာ။
Comments
Post a Comment