နတ္သမီးပုံျပင္ ၅

က်ေနာ့္စက္ဘီးကယ္ရီယာေပၚ ေစြ႕ကနဲ ခုန္တက္ပီး ခါးကို သိုင္းဖက္လိုက္တဲ့ မမႀကီးေၾကာင့္ က်ေနာ္ တြန႔္ကနဲ ျဖစ္သြားခ်င္တယ္။ ကိုယ္ကို ခပ္ေတာင့္ေတာင့္ အေနအထားနဲ႔ စက္ဘီးကို နင္းထြက္လာခဲ့တယ္။ မမႀကီးရဲ႕ ထြားက်ိဳင္းတဲ့ ရင္အစုံက က်ေနာ့္ေက်ာျပင္ကို လာထိထားေတာ့ အိစက္စက္အထိအေတြ႔။ စိတ္ကို အဲ့ဒီေနရာမေရာက္ေအာင္ ထိန္းပီး စက္ဘီးကို ခပ္သြက္သြက္ေလး နင္းေနမိတယ္။ အခါတိုင္းလိုပဲ ကိုယ့္ေမာင္ေလးလို႔ သေဘာထားပီး မမႀကီးက က်ေနာ့္ကို ေနာက္ကေန တင္းတင္းဖက္ထားတာကို မလႊတ္ဘူးဗ်။
မမႀကီးတို႔ ၀င္းထဲေရာက္ေတာ့ အိမ္ကို အရင္ဝင္ သူ႔ေဆးအိတ္ကေလးဝင္ယူပီး တစ္ဖက္အိမ္ကိုကူးသြားတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ မမႀကီးတို႔ အိမ္မွာပဲေနရစ္ခဲ့တယ္။ အိမ္အေပၚထပ္တက္သြားေတာ့ ေအာင္ေအာင္လည္း မရွိဘူးဗ်။ ေနမြန္းတည့္ပီးစ ထမင္းစားပီးစ အခ်ိန္မွာ စက္ဘီးကို ျမန္ျမန္နင္းလာရေတာ့ ေခြ်းအေတာ္ျပန္ပီး အိုက္လာလို႔ ရွပ္အင္းက်ီကို ခြ်တ္ပစ္လိုက္ပီး ကိုယ္တုံးလုံး ပုဆိုးတိုတိုနဲ႔ အေအးခံေနမိတယ္။ ေညာင္းသလိုလိုလည္း ရွိလာေတာ့ အိမ္အေပၚထပ္ ၾကမ္းျပင္ေပၚက ဖ်ာေအးေအးေလးေပၚမွာ ပက္လက္လွန္လွဲ အိပ္ေနရင္း ေလတျဖဴးျဖဴးတိုက္ေနတာကို ဇိမ္ခံရင္း မွိန္းေနလိုက္မိတယ္။ နာရီဝက္ တစ္နာရီေလာက္နီးပါး ၾကာေတာ့မွ မမႀကီးတစ္ေယာက္ အိမ္ျပန္ေရာက္လာတယ္။ အိမ္အေပၚထပ္ကို ေဇာင့္ေဇာင့္ေဇာင့္ေဇာင့္နဲ႔ ေျပးတက္လာပီး ၾကမ္းျပင္ေပၚကို သူ႔ေဆးအိပ္ကို အသာခ်ထားရင္း "၀ွီး! အိပ္ငိုက္လာပီ" လို႔ က်ေနာ့္ကို လွမ္းေျပာတာကို ျပန္မေျဖပဲ မ်က္လုံးမွိတ္ပီးၿငိမ္ေနလိုက္မိတယ္။ သူ႔အိပ္ခန္းဖက္ကို ေလွ်ာက္သြားတဲ့ေျခသံ
ၾကားလိုက္ရပီး ၅မိနစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ ေလတျဖဴးျဖဴးတိုက္ေနတဲ့ က်ေနာ့္ေဘးမွာ လာလွဲအိပ္ခ်လိုက္တာကို ေမႊးကနဲကိုယ္သင္းနံ့ေၾကာင့္အလိုလိုသိလိုက္ရတယ္။

"ဟဲ့ေကာင္! အိပ္ေပ်ာ္သြားတာလား"
"အိပ္ပါဘူး ေလေအးေအးေလး တိုက္ေနလို႔ ဇိမ္ခံပီးမွိန္းေနတာ"

ေျပာေျပာဆိုဆိုနဲ႔ က်ေနာ္ ပက္လက္လွန္ အိပ္ေနရာက မ်က္လုံးဖြင့္ပီး ေဘးတစ္ဖက္ေစာင္းပီး မမႀကီးဖက္ လွည့္ၾကည့္လိုက္မိတယ္။ အိုက္လို႔ ထင္တယ္ဗ်။ မမႀကီးက အိမ္ေနရင္း ထမီအႏြမ္းေလးနဲ႔ စြပ္က်ယ္ဂ်ိဳင္းျပတ္ကေလး သြားလဲလာတယ္။ မမႀကီးရဲ႕ ပုံပန္းသ႑န္က မ်က္စိထဲ ျမင္ေအာင္ေျပာရရင္ ပုခုံးေက်ာ္႐ုံ ဆံပင္အတြန႔္အလိမ္ေလးေတြနဲ႔၊ မ်က္နာက ခပ္ဝိုင္းဝိုင္းရယ္ဗ်။ အရပ္က က်ေနာ့္ထက္ နည္းနည္းေလးပဲ နိမ့္တယ္ဆိုေတာ့ မိန္းမထဲမွာ ေတာ္ေတာ္အရပ္ျမင့္တယ္လို႔ ေျပာရမယ္။ အရပ္ျမင့္သေလာက္ လူကလည္း ေတာ္ေတာ္ေတာင့္တင္းတယ္။ ခါးကေလးက ေသးသြယ္သေလာက္၊ တင္ပါးက ေကာက္ခ်ိတ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ ကားကားထြားထြားႀကီး၊ ရင္အစုံကလည္း လူကိုျမင္လိုက္တာနဲ႔ အရင္ဆုံး ေငးၾကည့္မိေအာင္ကို ထြားတာ။ ဒါေပမယ့္ သူက အရပ္ျမင့္ေတာ့ ျမင္မေကာင္းေတာ့ မျဖစ္ဘူးရယ္။ သူ႔ဟာနဲ႔သူ ၾကည့္ေကာင္းတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ အသားအေရက မျဖဴေပမယ့္ မျဖဴမညိဳခပ္စိုစိုအသားအေရမ်ိဳးေပါ့။ ၿခံဳေျပာရရင္ ေယာက်္ားတကာ စိတ္ကူးယဥ္ခ်င္စရာ ႐ုပ္ရည္၊ ကိုယ္လုံး အကုန္ရွိတာေပါ့။ ခက္တာက ဒီအပ်ိဳႀကီးက ပါးစပ္က ထစ္ကနဲဆို အေပါက္ဆိုးတာရယ္၊ ဆရာဝန္မ ျဖစ္ေနတာရယ္ေၾကာင့္လားမသိဘူး ေယာက်္ားလည္းမရ၊ ရည္းစားလည္းမရွိ ဂြတီးဂြက် အပ်ိဳႀကီးမမရယ္ဗ်။ ဘယ္ေယာက်္ားမွလဲ သူ႔ကို ခ်စ္ေရးမဆိုရဲဘူးထင္တယ္။ အဲ့ဒီလို ဟိုေတြးဒီေတြး ေတြးေနရင္း မ်က္လုံးေလးမွိတ္ ပက္လက္ကေလးလွန္ပီး ေလတျဖဴးျဖဴးတိုက္ေနတာကို ဇိမ္ခံရင္း အိပ္ေနတဲ့ မမႀကီးကို က်ေနာ္ေဘးတိုက္ေငးေနမိတယ္။ အသက္ရွူလိုက္တိုင္း ႏွိမ့္လိုက္ျမင့္လိုက္ျဖစ္ျဖစ္သြားတဲ့ ေရႊရင္အစုံက အနီးကပ္ဆိုေတာ့ ပိုပီးႀကီးေနသေယာင္ေယာင္ထင္ရတယ္။ ဟိုတေလာကဒီေနရာမွာ မိုးေအးေအးနဲ႔ေဘးခ်င္းယွဥ္လွ်က္အိပ္ရင္း ငါအိပ္မက္ေယာင္ေယာင္နဲ႔ အားရပါးရ ကိုင္မိသြားတာ ဒီႏို႔ႀကီးေတြဘာလားဆိုတဲ့စိတ္က ၀င္လာေတာ့ က်ေနာ့္ေအာက္က လိင္တံက ေျဖာင္းကနဲေထာင္ထလာတယ္။ မေတာ္ပါဘူးေလ ဆိုတဲ့အသိနဲ႔ မ်က္နာလႊဲဖို႔ႀကိဳးစားေပးမယ့္ မ်က္လုံးက စြပ္က်ယ္ေအာက္ကေန ထိုးထြက္ေနတဲ့ ေတာင္ပူစာ၂လုံးအေပၚမွာပဲ ခြာလို႔ကို မရဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ ငါဘာျဖစ္ေနတာလဲ? ဒါငါ့အမလိုခ်စ္ရတဲ့သူပါ လို႔ကိုယ့္ကိုကိုယ္ျပန္သတိေပးရင္း ေဖာက္ျပန္ခ်င္လာတဲ့စိတ္ကိုထိန္းေနရပီ။ ဘာေၾကာင့္မွ မဟုတ္ဘူးဗ်။

က်ေနာ္ မူးယစ္ေဆးျပတ္သလိုျဖစ္ေနတာ။ အဲ့ဒါေၾကာင့္။ မူးယစ္ေဆးသုံးေနတဲ့သူေတြ(အထူးသျဖင့္ အမႈန႔္သမားေတြ)ဟာ ေဆးသုံးေနစဥ္ကာလမွာ လိင္ဆႏၵရယ္လို႔ ဘာမွမရွိတတ္ၾကဘူး။ ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ ေမ့ကိုေမ့ေနတာဗ်။ လေပါင္းမ်ားစြာ လက္နဲ႔ေျဖေဖ်ာက္တာေတာင္မလုပ္ထားတဲ့ ခႏၶာကိုယ္ဟာ ေဆးျပတ္သြားပီဆိုတဲ့ အေျခေနတစ္ခုအေရာက္မွာ ငုတ္ေနတဲ့
လိင္စိတ္က တားမရဆီးမရဖိမရထလာတတ္တာမ်ိဳးကိုး။

"နင္ငါ့ကို အားရပါးရ ၾကည့္ပီး စိတ္နဲ႔ ပစ္မွားေနတယ္ ဟုတ္လား?"