က်ေနာ့္ပီယာႏိုဆရာမေလး ၁၃
အိမ္ထဲေရာက္ေတာ့မတည္မျငိမ္ျဖစ္ေနတဲ့စိတ္ကိုထိန္းရင္းဂစ္တာအိတ္အျပင္ဖက္ကဇစ္ကိုဆြဲဖြင့္ပီးႏုတ္စ္စာရြက္ေတြထုတ္ပီးဟိုလွန္ဒီလွန္လုပ္ေနလိုက္တယ္။
ဟိုအမႀကီးကေတာ့သူ.အိပ္ခန္းထဲ၀င္သြားတာျပန္ထြက္မလာေတာ့ဘူး။ ခဏေလာက္ႀကာေတာ့အန္တီ၀င္နီေလး အျပင္ကေနစက္ဘီးေလးနဲ.ျခံထဲ၀င္လာတာျမင္လိုက္ရတယ္။ ဆင္၀င္ေအာက္မွာ
စက္ဘီးေလးကိုေထာင္ပီးအိမ္ထဲ၀င္လာပီးျပံဳးစိစိနဲ. ဖိုးသက္!! ဒီေန.သင္တန္းမရွိဘူးေလ.. ဘာလာလုပ္တာလဲလို. မခ်ိဳမခ်ဥ္မ်က္နာေပးနဲ.ေမးတယ္။ အန္တီေလးကိုအုပ္ခ်င္လို.လာတာေလလို.
ေျဖခ်င္ေနတာပါးစပ္ကိုယားေနတာပဲအဟီး .. ဒါေပမယ့္ဟိုအမႀကီးႀကားမွာစိုးလို.ခပ္တည္တည္နဲ. အာ..ဆရာမကိုဂစ္တာတီးျပမလို.လာတာဗ်လို.ေျပာလိုက္ရတယ္။ အန္တီ၀င္နီက..ျမိဳ.ထဲမွာစာ
အုပ္သြား၀ယ္တာဟ..လို.ေျပာရင္းစာအုပ္ထည့္လာတဲ့စကၠဴအိတ္ကို ဆက္တီစားပြဲေပၚပစ္တင္လိုက္ရင္း က်ေနာ္နဲ.မ်က္နာခ်င္းဆိုင္မွာ၀င္ထိုင္ရင္း ကဲ..လုပ္စမ္းပါဦးအေမာေျပတစ္ပုဒ္ေလာက္တီး
ျပပါလို.ေျပာလာေတာ့က်ေနာ္လည္းအိတ္ထဲကဂစ္တာကိုဆြဲထုတ္လိုက္တယ္။
နီညိဳေရာင္က်ေနာ့္စပိန္ဂစ္တာေလးကိုႀကည့္ပီး.. ဟ!! ဂစ္တာေလးကလွလိုက္တာလို. အံ့ႀသတႀကီးေရရြတ္တယ္။ Rosewood: နဲ.လုပ္ထားပီးႏိုင္လြန္ႀကိဳးတပ္ထားတဲ့က်ေနာ့္ဂစ္တာေလးကို
ဘယ္ဖက္ေပါင္ေပၚတင္ပီးခါးကိုမတ္မတ္ထားပီးကိုင္လိုက္တယ္။ ဆရာမ..နားေထာင္ေနာ္ဆိုပီး.. က်ေနာ့္လက္ေခ်ာင္းေတြကိုအသာအယာေလးေျပးလႊားရင္းတီးခတ္လိုက္ေတာ့... ႀကည္လင္တဲ့
သံစဥ္ေလးေတြထြက္က်လာတယ္။ မွင္တက္ေနတဲ့မ်က္လံုးေလးနဲ.က်ေနာ့္လက္ေခ်ာင္းေတြေျပးလႊားေေနတာကိုေငးေနတယ္။ ဆရာမေလးက်ေနာ့္ကိုေဒါသထြက္ပီးေပါက္ကြဲခဲ့တဲ့ သီခ်င္းကို
က်ေနာ္တီးလိုက္တာကိုးဗ်။ မွတ္မိတယ္မလား Cannon in D: ဆိုတဲ့သီခ်င္း။ ဆရာမေလးတို.ပီယာႏိုနဲ.လက္ဆယ္ေခ်ာင္းလံုးေျပးလႊားပီးတီးခတ္ရတဲ့အဲ့ဒီသီခ်င္းကိုခုက်ေနာ္ကစပိန္ဂစ္တာနဲ.
ညာလက္ေခ်ာင္း၄ေခ်ာင္းထဲနဲ.picking:လုပ္ပီးတီးျပေနေတာ့သူအ့ံႀသပီးနားေထာင္ေနတာေပါ့။ သီခ်င္းဆံုးသြားေတာ့လက္ခုပ္ေလးတီးပီး.. မိုက္တယ္မိုက္တယ္လို.ရယ္ေမာရင္းအားေပးတယ္။
ဖိုးသက္...ဒီသီခ်င္းကိုပီယာႏိုကေနဂစ္တာနဲ.တီးလို.ရေအာင္ကိုယ့္ဖာသာျပန္ arrange: လုပ္ထားတာလား?
အဟိ!! ဆရာမကအထင္ႀကီးေနေသးတယ္..ဟုတ္၀ူးဗ်..မႏွစ္ကက်ေနာ္တို.ျမိဳ.ေလးရဲ.တစ္ခုတည္းေသာဟိုတယ္မွာအလည္လာတဲ့ႏိုင္ငံျခားသားတစ္ေယာက္နဲ.ေတြ.တယ္.. ...သူ.နာမည္က
မြန္တီ တဲ့အီတလီက.. က်ေနာ္classical: ဂစ္တာလည္းတီးတယ္ဆိုလို. ဒီသီခ်င္းကိုႏုတ္စ္ခ်ေရးေပးသြားတာ.. ႏုတ္စ္ကိုႀကည့္ေလ..သူ.လက္ေရးနဲ.သူ.လက္မွတ္ေတာင္ပါေသး.. .. ..
ေအာ..ဒီလိုလား..မသိပါဘူး..က်ဳပ္ကရွင့္ကိုအထင္ႀကီးသြားတာ..ဟာဟ.. ဆိုပီးဆရာမေလးျပံဳးေနတယ္။
အဲ့လို၂ေယာက္သားသာမန္လူေတြစိတ္မ၀င္စားေလာက္တဲ့ျမဴးဇစ္အေႀကာင္းေတြေရာက္တတ္ရာရာေျပာေနႀကရင္းေလာကႀကီးကိုေမ့ေနႀကတာေပါ့ေလ။ သိတယ္မလားေလာကမွာ၀ါသနာတူ
ဘာသာစကားတူတဲ့ခ်စ္သူရတယ္ဆိုတာဘယ္ေလာက္ကံေကာင္းသလဲ။ ေတာ္ေတာ္ေလးႀကာေတာ့မွ အန္တီေလးရဲ.သူငယ္ခ်င္းက အေနာက္ခန္းထဲကေနေအာ္လိုက္တာႀကားရတယ္။ ေဟး!!
ဟိုဆရာမနဲ.တပည့္ေလး..ထမင္းစားႀကရေအာင္ျကြေတာ္မူပါတဲ့။ အဲ့ေတာ့မွက်ေနာ္တို.၂ေယာက္လည္းဗိုက္ဆာရမွန္းသတိရလို.ရပ္ေတာ့တယ္ဗ်။
ထမင္းစားဖို.မီးဖိုေခ်ာင္ကိုတူတူထသြားရင္းနဲ.ဧည့္ခန္းနဲ.မီးဖိုေခ်ာင္အကူးလမ္းႀကားေလးထဲလည္းေရာက္ေရာအေရွ.ကေလွ်ာက္ေနတဲ့ဆရာမေလးရဲ.တင္ပါး၀ိုင္း၀ိုင္းေလးကိုႀကည့္ပီးစိတ္
ယားလြန္းလို.လွမ္းကိုင္ပီးဖ်စ္ညွစ္လိုက္မိေတာ့..က်ေနာ့္ဖက္ကိုဖတ္ကနဲလွည့္လာပီး...က်ေနာ့္ႏႈတ္ခမ္းကိုျပြတ္ကနဲစုပ္လာတယ္။ ခ်က္ခ်င္းျပန္ခြာသြားပီး .. ကေလးေလး..သူမ်ားကိုမရိုးမရြျဖစ္
ေအာင္မလုပ္ေပးနဲ.သူငယ္ခ်င္းရွိေနတာေနာ္ဟြန္းဆိုပီး အပ်ိဳေပါက္မေလးလိုမီးဖိုခန္းထဲေျပးထြက္သြားေရာဗ်။
ထမင္း၀ိုင္းမွာ၃ေယာက္သားအတူထိုင္ပီးစားေသာက္ႀကရင္းက်ေနာ့္ကိုအန္တီေလးကမိတ္ဆက္ေပးတယ္။
ဒါဆရာမရဲ.သူငယ္ခ်င္း မညိဳညိဳေအာင္တဲ့ ဖိုးသက္..
ဟုတ္ကဲ့ဗ်..(စိတ္ထဲကေနေတာ့ မခ်ိဳခ်ိဳေအာင္မဟုတ္ဘူးလားလို.ေျပာရင္းရယ္ခ်င္လာလို.ထမင္းသီးမလိုေတာင္ျဖစ္သြားတယ္)
မညိဳညိဳကထံုးစံအတိုင္းျပံဳးစိစိနဲ.ေခါင္းျငိမ့္ျပတယ္။ ခုနကစြပ္က်ယ္ေလးပဲ၀တ္ထားရာကအခုရွပ္ဖားဖားႀကီးအေပၚကထပ္၀တ္ထားတာသတိထားမိတယ္။ စားေသာက္ရင္းနဲ.ရုတ္တရက္က်ေနာ္
ထမင္းႏွင္သလိုေတာင္ျဖစ္သြားတယ္။ဘာျဖစ္ရမတံုး .. က်ေနာ့္ဆရာမေလးေပါ့.. ထမင္းစားပြဲမွာတူတူထိုင္ေနရင္းမ်က္နာခ်င္းဆိုင္ထားတာ၊ စားပြဲေအာက္ကေနသူ.ေျခဖ၀ါးနဲ.က်ေနာ့္ညီေလး
ကိုလာပြတ္ေနတာဗ်။ က်ေနာ့္မွာခ်က္ခ်င္းမ်က္နာေတြနီရဲတက္လာတယ္။ ဟိုမညိဳညိဳရွိေနတာကိုသက္သက္မဲ့က်ေနာ့္ကိုစေနတာေလ။ က်ေနာ္သိတယ္က်ေနာ့္ဆရာမေလးထမင္းမဆာဘူးစား
သာစားေနတာ..သူဘာဆာေနလဲဆိုတာက်ေနာ္ရိပ္မိတယ္။ ေနရခက္လိုက္တာဗ်ာ။ လွမ္းပီးဆရာမေလးကိုႀကည့္လိုက္ေတာ့ အႀကည့္နဲ.တင္ျပာက်သြားမယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလးစိတ္ထေနပံုရတယ္။ သူ.မ်က္နာေလးလဲပန္းေရာင္သမ္းေနတယ္။
ကဲ..ငါေတာ့ပီးပီ..နင္တို.၂ေယာက္ကလည္းမဆာႀကဘူးလားမသိဘူး..ဘာမွဟုတ္တိပတ္တိမစားႀကဘူး...
မညိဳညိဳကအဲ့လိုေျပာပီးသူ.ထမင္းပန္းကန္ကိုေဆးေႀကာေနတယ္။ ေဆးေႀကာပီးမွေခါက္ပက္လက္ကုလားထိုင္ေလးကိုမ၊စာအုပ္ထူထူတစ္အုပ္ကိုဂ်ိဳင္းႀကားညွပ္ပီး မီးဖိုေခ်ာင္ကေနျခံအေနာက္
ဖက္ကိုဆင္းသြားတယ္။
ဟိုအမႀကီးကေတာ့သူ.အိပ္ခန္းထဲ၀င္သြားတာျပန္ထြက္မလာေတာ့ဘူး။ ခဏေလာက္ႀကာေတာ့အန္တီ၀င္နီေလး အျပင္ကေနစက္ဘီးေလးနဲ.ျခံထဲ၀င္လာတာျမင္လိုက္ရတယ္။ ဆင္၀င္ေအာက္မွာ
စက္ဘီးေလးကိုေထာင္ပီးအိမ္ထဲ၀င္လာပီးျပံဳးစိစိနဲ. ဖိုးသက္!! ဒီေန.သင္တန္းမရွိဘူးေလ.. ဘာလာလုပ္တာလဲလို. မခ်ိဳမခ်ဥ္မ်က္နာေပးနဲ.ေမးတယ္။ အန္တီေလးကိုအုပ္ခ်င္လို.လာတာေလလို.
ေျဖခ်င္ေနတာပါးစပ္ကိုယားေနတာပဲအဟီး .. ဒါေပမယ့္ဟိုအမႀကီးႀကားမွာစိုးလို.ခပ္တည္တည္နဲ. အာ..ဆရာမကိုဂစ္တာတီးျပမလို.လာတာဗ်လို.ေျပာလိုက္ရတယ္။ အန္တီ၀င္နီက..ျမိဳ.ထဲမွာစာ
အုပ္သြား၀ယ္တာဟ..လို.ေျပာရင္းစာအုပ္ထည့္လာတဲ့စကၠဴအိတ္ကို ဆက္တီစားပြဲေပၚပစ္တင္လိုက္ရင္း က်ေနာ္နဲ.မ်က္နာခ်င္းဆိုင္မွာ၀င္ထိုင္ရင္း ကဲ..လုပ္စမ္းပါဦးအေမာေျပတစ္ပုဒ္ေလာက္တီး
ျပပါလို.ေျပာလာေတာ့က်ေနာ္လည္းအိတ္ထဲကဂစ္တာကိုဆြဲထုတ္လိုက္တယ္။
နီညိဳေရာင္က်ေနာ့္စပိန္ဂစ္တာေလးကိုႀကည့္ပီး.. ဟ!! ဂစ္တာေလးကလွလိုက္တာလို. အံ့ႀသတႀကီးေရရြတ္တယ္။ Rosewood: နဲ.လုပ္ထားပီးႏိုင္လြန္ႀကိဳးတပ္ထားတဲ့က်ေနာ့္ဂစ္တာေလးကို
ဘယ္ဖက္ေပါင္ေပၚတင္ပီးခါးကိုမတ္မတ္ထားပီးကိုင္လိုက္တယ္။ ဆရာမ..နားေထာင္ေနာ္ဆိုပီး.. က်ေနာ့္လက္ေခ်ာင္းေတြကိုအသာအယာေလးေျပးလႊားရင္းတီးခတ္လိုက္ေတာ့... ႀကည္လင္တဲ့
သံစဥ္ေလးေတြထြက္က်လာတယ္။ မွင္တက္ေနတဲ့မ်က္လံုးေလးနဲ.က်ေနာ့္လက္ေခ်ာင္းေတြေျပးလႊားေေနတာကိုေငးေနတယ္။ ဆရာမေလးက်ေနာ့္ကိုေဒါသထြက္ပီးေပါက္ကြဲခဲ့တဲ့ သီခ်င္းကို
က်ေနာ္တီးလိုက္တာကိုးဗ်။ မွတ္မိတယ္မလား Cannon in D: ဆိုတဲ့သီခ်င္း။ ဆရာမေလးတို.ပီယာႏိုနဲ.လက္ဆယ္ေခ်ာင္းလံုးေျပးလႊားပီးတီးခတ္ရတဲ့အဲ့ဒီသီခ်င္းကိုခုက်ေနာ္ကစပိန္ဂစ္တာနဲ.
ညာလက္ေခ်ာင္း၄ေခ်ာင္းထဲနဲ.picking:လုပ္ပီးတီးျပေနေတာ့သူအ့ံႀသပီးနားေထာင္ေနတာေပါ့။ သီခ်င္းဆံုးသြားေတာ့လက္ခုပ္ေလးတီးပီး.. မိုက္တယ္မိုက္တယ္လို.ရယ္ေမာရင္းအားေပးတယ္။
ဖိုးသက္...ဒီသီခ်င္းကိုပီယာႏိုကေနဂစ္တာနဲ.တီးလို.ရေအာင္ကိုယ့္ဖာသာျပန္ arrange: လုပ္ထားတာလား?
အဟိ!! ဆရာမကအထင္ႀကီးေနေသးတယ္..ဟုတ္၀ူးဗ်..မႏွစ္ကက်ေနာ္တို.ျမိဳ.ေလးရဲ.တစ္ခုတည္းေသာဟိုတယ္မွာအလည္လာတဲ့ႏိုင္ငံျခားသားတစ္ေယာက္နဲ.ေတြ.တယ္.. ...သူ.နာမည္က
မြန္တီ တဲ့အီတလီက.. က်ေနာ္classical: ဂစ္တာလည္းတီးတယ္ဆိုလို. ဒီသီခ်င္းကိုႏုတ္စ္ခ်ေရးေပးသြားတာ.. ႏုတ္စ္ကိုႀကည့္ေလ..သူ.လက္ေရးနဲ.သူ.လက္မွတ္ေတာင္ပါေသး.. .. ..
ေအာ..ဒီလိုလား..မသိပါဘူး..က်ဳပ္ကရွင့္ကိုအထင္ႀကီးသြားတာ..ဟာဟ.. ဆိုပီးဆရာမေလးျပံဳးေနတယ္။
အဲ့လို၂ေယာက္သားသာမန္လူေတြစိတ္မ၀င္စားေလာက္တဲ့ျမဴးဇစ္အေႀကာင္းေတြေရာက္တတ္ရာရာေျပာေနႀကရင္းေလာကႀကီးကိုေမ့ေနႀကတာေပါ့ေလ။ သိတယ္မလားေလာကမွာ၀ါသနာတူ
ဘာသာစကားတူတဲ့ခ်စ္သူရတယ္ဆိုတာဘယ္ေလာက္ကံေကာင္းသလဲ။ ေတာ္ေတာ္ေလးႀကာေတာ့မွ အန္တီေလးရဲ.သူငယ္ခ်င္းက အေနာက္ခန္းထဲကေနေအာ္လိုက္တာႀကားရတယ္။ ေဟး!!
ဟိုဆရာမနဲ.တပည့္ေလး..ထမင္းစားႀကရေအာင္ျကြေတာ္မူပါတဲ့။ အဲ့ေတာ့မွက်ေနာ္တို.၂ေယာက္လည္းဗိုက္ဆာရမွန္းသတိရလို.ရပ္ေတာ့တယ္ဗ်။
ထမင္းစားဖို.မီးဖိုေခ်ာင္ကိုတူတူထသြားရင္းနဲ.ဧည့္ခန္းနဲ.မီးဖိုေခ်ာင္အကူးလမ္းႀကားေလးထဲလည္းေရာက္ေရာအေရွ.ကေလွ်ာက္ေနတဲ့ဆရာမေလးရဲ.တင္ပါး၀ိုင္း၀ိုင္းေလးကိုႀကည့္ပီးစိတ္
ယားလြန္းလို.လွမ္းကိုင္ပီးဖ်စ္ညွစ္လိုက္မိေတာ့..က်ေနာ့္ဖက္ကိုဖတ္ကနဲလွည့္လာပီး...က်ေနာ့္ႏႈတ္ခမ္းကိုျပြတ္ကနဲစုပ္လာတယ္။ ခ်က္ခ်င္းျပန္ခြာသြားပီး .. ကေလးေလး..သူမ်ားကိုမရိုးမရြျဖစ္
ေအာင္မလုပ္ေပးနဲ.သူငယ္ခ်င္းရွိေနတာေနာ္ဟြန္းဆိုပီး အပ်ိဳေပါက္မေလးလိုမီးဖိုခန္းထဲေျပးထြက္သြားေရာဗ်။
ထမင္း၀ိုင္းမွာ၃ေယာက္သားအတူထိုင္ပီးစားေသာက္ႀကရင္းက်ေနာ့္ကိုအန္တီေလးကမိတ္ဆက္ေပးတယ္။
ဒါဆရာမရဲ.သူငယ္ခ်င္း မညိဳညိဳေအာင္တဲ့ ဖိုးသက္..
ဟုတ္ကဲ့ဗ်..(စိတ္ထဲကေနေတာ့ မခ်ိဳခ်ိဳေအာင္မဟုတ္ဘူးလားလို.ေျပာရင္းရယ္ခ်င္လာလို.ထမင္းသီးမလိုေတာင္ျဖစ္သြားတယ္)
မညိဳညိဳကထံုးစံအတိုင္းျပံဳးစိစိနဲ.ေခါင္းျငိမ့္ျပတယ္။ ခုနကစြပ္က်ယ္ေလးပဲ၀တ္ထားရာကအခုရွပ္ဖားဖားႀကီးအေပၚကထပ္၀တ္ထားတာသတိထားမိတယ္။ စားေသာက္ရင္းနဲ.ရုတ္တရက္က်ေနာ္
ထမင္းႏွင္သလိုေတာင္ျဖစ္သြားတယ္။ဘာျဖစ္ရမတံုး .. က်ေနာ့္ဆရာမေလးေပါ့.. ထမင္းစားပြဲမွာတူတူထိုင္ေနရင္းမ်က္နာခ်င္းဆိုင္ထားတာ၊ စားပြဲေအာက္ကေနသူ.ေျခဖ၀ါးနဲ.က်ေနာ့္ညီေလး
ကိုလာပြတ္ေနတာဗ်။ က်ေနာ့္မွာခ်က္ခ်င္းမ်က္နာေတြနီရဲတက္လာတယ္။ ဟိုမညိဳညိဳရွိေနတာကိုသက္သက္မဲ့က်ေနာ့္ကိုစေနတာေလ။ က်ေနာ္သိတယ္က်ေနာ့္ဆရာမေလးထမင္းမဆာဘူးစား
သာစားေနတာ..သူဘာဆာေနလဲဆိုတာက်ေနာ္ရိပ္မိတယ္။ ေနရခက္လိုက္တာဗ်ာ။ လွမ္းပီးဆရာမေလးကိုႀကည့္လိုက္ေတာ့ အႀကည့္နဲ.တင္ျပာက်သြားမယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလးစိတ္ထေနပံုရတယ္။ သူ.မ်က္နာေလးလဲပန္းေရာင္သမ္းေနတယ္။
ကဲ..ငါေတာ့ပီးပီ..နင္တို.၂ေယာက္ကလည္းမဆာႀကဘူးလားမသိဘူး..ဘာမွဟုတ္တိပတ္တိမစားႀကဘူး...
မညိဳညိဳကအဲ့လိုေျပာပီးသူ.ထမင္းပန္းကန္ကိုေဆးေႀကာေနတယ္။ ေဆးေႀကာပီးမွေခါက္ပက္လက္ကုလားထိုင္ေလးကိုမ၊စာအုပ္ထူထူတစ္အုပ္ကိုဂ်ိဳင္းႀကားညွပ္ပီး မီးဖိုေခ်ာင္ကေနျခံအေနာက္
ဖက္ကိုဆင္းသြားတယ္။
Comments
Post a Comment