က်ေနာ့္သူနာျပဳဆရာမေလး ၂
ေလယာဥ္ဘီးနဲ.ေျပးလမ္းေဆာင့္မိတဲ့အခ်ိန္က်မွက်ေနာ္လန္.ႏိုးလာတယ္။ ေရာက္ပါပီဗ်ာ။
က်ေနာ္အိပ္ခ်င္မူးတူးေႀကာင္ေတာင္ေတာင္နဲ.ေလယာဥ္ေပၚကေန အိတ္ကေလးလြယ္ပီးဆင္းလာခဲ့တယ္။ ေပါင္းအိုးထဲဆင္းလာရသလိုျဖစ္သြားတယ္။ အင္း..ငါေတာ့ဘယ္ေလာက္ႀကာဦးမယ္မသိ
ဘူးလို.ေတြးရင္းစိတ္ပ်က္သြားတယ္ဗ်။ ေလဆိပ္ထဲ၀င္လာရင္းဟိုဟိုဒီဒီေလွ်ာက္ႀကည့္ရင္း ရွာလိုက္ေတာ့ ဖုန္းႀကိဳဆက္ထားပီး လာႀကိဳခိုင္းထားတဲ့ နယ္ခံကာတြန္းဆရာကိုအလြယ္တကူေတြ.ရ
လို.၀မ္းသာအားရဖက္ရမ္းႏႈတ္ဆက္ရင္း ေလဆိပ္အျပင္ဖက္ထြက္လာခဲ့ႀကတယ္။ ေလဆိပ္အျပင္ဖက္မွာရပ္ထားတဲ့ ဒီေကာင့္ဂ်စ္ကားေလးဆီ သြားရင္းေနေရာင္စူးစူးႀကီးရဲ.ဒဏ္ကိုစပီးခံေနရပီ။
အားးး!! ေနေရာင္ကငါ့မ်က္လံုးကိုလက္သီးနဲ.ထိုးလိုက္သလိုပဲကြာ*.. ခုခ်ိန္မ်ားငါ့လက္ထဲေျခာက္လံုးပူးေသနတ္တစ္လက္ေလာက္ရွိရင္ျမင္ျမင္ရာလူေတြကိုအကုန္ပစ္သတ္မိမလားမသိဘူး**..လို.ေျပာလိုက္ေတာ့ က်ေနာ့္ေက်ာင္းေနဖက္ ကာတြန္းဆရာကတဟားဟား
ရယ္ရင္းခုေစာေသးတယ္ငါ့ေကာင္၊မြန္းတည့္ရင္ပိုဆိုးတာမင္းေတြ.လိမ့္မယ္လို.ျပန္ေျပာတယ္ဗ်။ (* ** အဲ့ဒါအဲလဘတ္ကမ်ဴးရဲ.၀တၳဳတစ္ပုဒ္ထဲကစာသား။ ဇတ္လိုက္ကေနေရာင္လက္လက္မွာစိတ္
ေဖာက္သလိုျဖစ္ပီးလူတစ္ေယာက္ကို ေျခာက္လံုးပူးနဲ.ပစ္သတ္မိတဲ့ဇတ္လမ္း။ ကာတြန္းဆရာကအဲ့ဒီ၀တၳဳကိုအလြတ္ကိုရတဲ့အထိႀကိဳက္တာမို.လို.တခါထဲသေဘာေပါက္ပီးရယ္ေနတာဗ်)
ေဟ့ေကာင္..သူငယ္ခ်င္းငါ့ကိုဆံသဆိုင္ေလးအရင္ပို.ေပးပါကြာ..ဆံပင္ညွပ္ခ်င္လို.
အဲ့လိုေျပာလိုက္ေတာ့က်ေနာ့္ေဘာ္ဒါကအိုေကဆိုပီး ဂ်စ္ကားေလးကိုျမိဳ.ထဲဖက္ကိုေမာင္းေနရင္းစကားေတြေဖာင္ဖြဲ.ေနျပန္တယ္။ က်ေနာ့္ဆံပင္နဲ.အလံနီလက္ေဟာင္းအဘိုးရွိတဲ့ေဆးရံုကို
သြားလို.မျဖစ္ဘူးဗ်။ ေတာ္ႀကာ..သူ.ေျမးက်ေနာ္ဟာ..ေခတ္စနစ္ဆိုးေအာက္မွာသားေကာင္ျဖစ္သြားပါပီဘာညာဆိုတဲ့လက္၀ဲအယူအဆေတြနဲ.ဆိုဆံုးမတာနဲ.ပဲေရာဂါပိုသည္းလာပီးေရွာသြား
ႏိုင္တယ္။ က်ေနာ့္ဆံပင္ကလည္းေက်ာလည္ေလာက္ေရာက္ေအာင္ကိုရွည္ေနတာကိုး။ အဲ့ဒီေခတ္က တအံုးအံုးထေနတဲ့Rocker: ႀကီးေတြကိုအားက်လို.မထင္နဲ.ဗ်ာ။ ရွက္ရွက္နဲ.၀န္ခံရရင္...
ရည္းစားကပစ္ေျပးသြားကထဲကဆံပင္မညွပ္ပဲပစ္ထားတာေလ။ ဘာဆိုင္လို.လဲလို.ခင္ဗ်ားတို.ကေမးခ်င္တာလား? မေတာ္လို.မ်ား စိတ္ေျပာင္းပီး က်ေနာ့္ဆီကိုျပန္လာခဲ့ရင္ မမရယ္..က်ေနာ့္
အလြမ္းေတြဟာေဟာ့ဒီက်ေနာ့္ဆံပင္ေတြေလာက္ေတာင္ရွည္ေနပါပီဘာညာနဲ.ခၽြဲမယ္ေပါ့ေလ။ အဟိ..လြန္ခဲ့တဲ့၃-၄လက မမတစ္ေယာက္တနယ္တေႀကးမွာအိမ္ေထာင္က်လို.ကေလးေတာင္ရ
ေနပီဆိုတာႀကားမွစိတ္ေလွ်ာ့လိုက္ရတာ။ ဒါေပမယ့္ခ်က္ခ်င္းႀကီး ဆံပင္ေတြညွပ္မပစ္ရဲဘူး။ လိပ္ျပာမလံုလို.ဟီးဟီး။ ခုမွပဲပူတာရယ္ အဘိုးကိုေတြ.ရမွာရယ္ကိုအေႀကာင္းျပလို.ရပီဆိုေတာ့ညွပ္
ပစ္လိုက္ေတာ့မယ္ဗ်ာ... .... ... ...
ဆံပင္ညွပ္လိုက္ေတာ့မွလူကိုေပါ့ေပါ့ပါးပါးျဖစ္သြားတယ္။
တအားမတိုပဲဂုတ္ေထာက္ေလာက္ျဖတ္ခ်ထားလိုက္တယ္။ အိုေက! ရပီ။ အဘိုးအိမ္ကိုေပးလိုက္တဲ့လိပ္စာအတိုင္းလိုက္ရွာေတာ့ ျမိဳ.ထဲမက်ျမိဳ.ျပင္မက်ရပ္ကြက္ထဲက ျခံ၀င္းက်ယ္က်ယ္တစ္ခု
ကုိေရာက္သြားတယ္။ ပ်ဥ္ေထာင္ သြပ္မိုးနဲ.ေရနံ၀ေနတဲ့ႏွစ္ထပ္ေရွးအိမ္မဲမဲႀကီးဗ်။ ျခံ၀င္းထဲမွာ၀ါးရံုပင္ေတြသရက္ပင္ေတြနဲ.အရိပ္ခပ္ေကာင္းေကာင္းပဲ။ ျခံ၀င္းထဲကိုက်ေနာ္နဲ.ကာတြန္းဆရာတို.
ဂ်စ္ကားေလးကိုေမာင္း၀င္သြားေတာ့ လူသူေလးပါးမရွိဘူး။ အိမ္ေရွ.ဆင္၀င္ေအာက္မွာကားရပ္လိုက္ပီးႀကည့္လိုက္ေတာ့ တံခါးမႀကီးကိုေသာ့ခေလာက္ႀကီးနဲ.ခတ္ထားတာေတြ.ရတယ္။
ျပႆနာပဲ..ဘယ္သူမွမရွိပါလားဗ်ာ။ ၂ေကာင္သား ခပ္တည္တည္နဲ. အိမ္ေရွ.က၃-၄ထစ္ေလာက္ရွိတဲ့ေလွကားခံုမွာ ထိုင္ေနရင္းဘယ္လိုလုပ္မလဲတိုင္ပင္ေနလိုက္ႀကတယ္။
ေဟ့ေကာင္သူငယ္ခ်င္း..ဘယ္သူမွမလာလို.အဆင္မေျပရင္..ငါ့အိမ္ကိုသာလိုက္ခဲ့ေတာ့ကြာ လို.ကာတြန္းဆရာကေျပာတာကိုလိုက္သင့္မလိုက္သင့္စဥ္းစားေနတံုး....
ကိုဖိုးသက္ဆိုတာလားရွင္!!
ဆိုတဲ့အသံလြင္လြင္ေလးႀကားလိုက္ေတာ့ ေမာ့ႀကည့္လိုက္မိတယ္။
အသက္၂၅-၃၀ႀကားေလာက္ရွိမယ့္အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ အိမ္ေသာ့တြဲေလးကိုင္ပီး က်ေနာ္တို.ေရွ.မွာလာရပ္ေနတာျမင္ရတယ္။ အသားခပ္ညိဳညိဳ အရပ္ျမင့္ျမင့္နဲ.မ်က္နာကခပ္တည္တည္ဗ်။
ရွပ္အင္းက်ီလက္ရွည္ကိုေနပူဒဏ္ကာကြယ္ဖို.အတြက္၀တ္ထားတာေတာင္ သူ.ေရႊရင္အစံုကမို.မို.ေမာက္ေမာက္ျဖစ္ေနတာအသိသာႀကီးျဖစ္ေနတယ္။ ထမီအ၀ါႏုေရာင္ေလးနဲ. ဆံပင္ရွည္ေတြ
ကိုလက္ကိုင္ပု၀ါအျဖဴေလးနဲ.စည္းေႏွာင္ပီးပုခံုးအေရွ.တစ္ဖက္ျခမ္းကိုခ်ထားတယ္။ ေခါင္းေပၚမွာက ျမက္ခေမာက္ျပားျပားေလးကိုေဆာင္းလို.။ က်ေနာ္လည္းေျခဆံုးေခါင္းဆံုးအကဲခတ္ေနရာ
ကေခ်ာင္းတစ္ခ်က္ဟန္.လိုက္ပီး မတ္တပ္ထရပ္လိုက္တယ္။
အဟမ္း.. ဟုတ္က်ေနာ္ဖိုးသက္ပါ.. အဘြားေလးေမဘယ္မ်ားသြားသလဲမသိဘူးဗ်..ေဆးရံုမွာလား..(အဘြားေလးေမဆိုတာ က်ေနာ့္အဘိုးရဲ.ဇနီး)
က်မဟိုဖက္ျခံကပါ.. အရီးေမေဆးရံုသြားပါတယ္.. ကိုဖိုးသက္လာရင္ ေသာ့ဖြင့္ေပးဖို.က်မကိုမွာထားလို.ပါ.. ညဖက္က်မွေဆးရံုလိုက္လာပါလို.မွာထားပါတယ္...
အာ..ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်။
အဲ့ဒီအမ်ိဳးသမီးကအိမ္တံခါးမႀကီးေသာ့ကိုဖြင့္ဖို.ျပင္ေနတံုးကာတြန္းဆရာက ေဟ့ေကာင္ငါ့ပြဲရံုမွာအလုပ္ေတြက်ေနတယ္ဟ.. ညမွတစ္ခါျပန္လာပီးမင့္ကိုေဆးရံုလိုက္ပို.မယ္။ ခုေတာ့ငါလစ္လိုက္ေတာ့မယ္ဆိုပီး သူ.ကားေပၚတက္ပီး စက္ႏိုးရင္း က်ေနာ့္ကိုမ်က္စိတစ္ဖက္မွိတ္ျပတယ္။ ဟိုအမ်ိဳးသမီးဖက္ကို မ်က္စပစ္ျပတယ္။ ေသာက္ခြက္က မခ်ိဳမခ်ဥ္နဲ.။ က်ေနာ့္အိတ္
ကိုေကာက္ကိုင္လိုက္ပီး ကားေမာင္းထြက္သြားတဲ့ဒီေကာင့္ကို အသံမထြက္ပဲပါးစပ္လႈပ္ျပပီး ဆဲလိုက္ေသးတယ္။ ပီးေတာ့မွအိမ္ထဲ၀င္လာမိတယ္။
ေနာက္ေဖးျခံထဲကေရတြင္းမွာေရခ်ိဳးလိုက္ပါ.. က်မထမင္းပြဲျပင္ထားေပးပါ့မယ္.. လို.ဟိုအမ်ိဳးသမီးက က်ေနာ့္ကိုမႀကည့္ပဲေျပာတယ္။
ဘယ္လိုဟာလဲမသိဘူးဗ်။ ရုပ္တည္ႀကီးနဲ.။ အဘြားေမနဲ.ဘာေတာ္လဲေတာ့မသိဘူး။ က်ေနာ္လည္းေရလဲပုဆိုး၊ဆပ္ျပာ၊တဘက္ေတြယူပီး ေရေအးေအးေလးကိုဇိမ္နဲ.ခ်ိဳးပီးမွအိမ္ဖက္ျပန္လာခဲ့
တယ္။ က်ေနာ့္အတြက္ေနရာခ်ထားေပးတဲ့အခန္းထဲကေနအ၀တ္အစားလဲပီးျပန္ထြက္လာေတာ့ ထမင္းစားခန္းထဲမွာ ခုနကမိန္းမ ထမင္းပြဲျပင္ထားပီးပီ။ ေဆာင္းထားတဲ့ျမက္ခေမာက္ကိုခၽြတ္
ထားေတာ့ မ်က္နာကိုေသခ်ာျမင္ရတယ္။ မ်က္နာေႀကာတာမတင္းရင္ေတာ္ေတာ္ႀကည့္ရတာေခ်ာတယ္လို.ေျပာလို.ရတဲ့မိန္းမဗ်။ ခုက်ေနာ့္ကိုေက်ာေပးထားေတာ့ ထမီအ၀ါႏုေလးေအာက္က
သူ.တင္ပါး၀ိုင္း၀ိုင္းေလးကလည္း ႀကည့္ရတာမ်က္စိေအးလိုက္တာ။ ရုတ္တရက္ဖတ္ကနဲက်ေနာ့္ဖက္လွည့္ႀကည့္လာမွ သတိလက္လြတ္ေငးေနမိတာလူမိသလိုျဖစ္သြားလို.ရွက္သြားတယ္။
သူ.မ်က္နာလည္းရွက္၀ဲ၀ဲျဖစ္သြားတာေပါ့။ တစိမ္းေယာက်္ားတစ္ေယာက္ ကိုယ့္ဖင္ကိုမ်က္စိဇိမ္ခံေနတာေတြ.လိုက္ရတာကိုး။ က်ေနာ္လည္းအရွက္ေျပထမင္းစားပြဲကိုျမန္ျမန္၀င္ထိုင္လိုက္ပီး
ခပ္တည္တည္နဲ.ခူးခပ္စားပလိုက္မိတယ္။
စားေသာက္ပီးေတာ့ ပန္းကန္ခြက္ေယာက္ေတြကို သူမတစ္ေယာက္သိမ္းဆည္းေနတံုး က်ေနာ္ဧည့္ခန္းဖက္ထြက္လာပီး စီးကရက္တစ္လိပ္ေလာက္ဖြာရင္းထိုင္ေနမိတယ္။
ခဏေနေတာ့ သူမထြက္လာပီး ထံုးစံအတိုင္းက်ေနာ့္မ်က္နာကိုမႀကည့္ပဲ.. တေရးေလာက္အိပ္ခ်င္အိပ္ထားပါကိုဖိုးသက္..ညဖက္က်ရင္ေဆးရံုမွာေစာင့္အိပ္ရမယ္လို. အရီးေမကေျပာထားပါ
တယ္။ တစ္ခုခုလိုရင္ ဟိုဖက္ျခံမွာက်မရွိပါတယ္လွမ္းေခၚလိုက္ပါလို.ခပ္တည္တည္ေျပာရင္း ျပန္သြားေရာ။ က်ေနာ္လည္းေက်ာေပးပီး ခပ္ျမန္ျမန္ေလွ်ာက္သြားတဲ့ အဲ့ဒီအမ်ိဳးသမီးရဲ.ေနာက္ပိုင္း
အလွကိုေသခ်ာလိုက္ႀကည့္ရင္း ဧည့္ခန္းထဲကဆက္တီခံုရွည္ေပၚလွဲအိပ္လိုက္မိတယ္။
Comments
Post a Comment